ตอนที่ 102
บทที่ 102 ดูความตื่นเต้น จะลงมือไปทำไม
October 21, 2026
หวงฉิงเกอตกตะลึงกับสิ่งที่ฉีเติ่งเสียนพูด จากนั้นใบหน้าเริ่มร้อนขึ้น ไม่สามารถปฏิเสธคำนั้นได้
หวงฉีปินไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาไม่ได้คาดหวังว่าฉีเติ่งเสียนจะพูดตรงขนาดนี้ แม้แต่หวงฉิงเกอยังถูกวิพากษ์วิจารณ์
ขณะที่พูดอาหลี่ซานก็ปรากฏตัวขึ้น
“ชื่อเสียงของอาหลี่ซานเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว เมื่อยี่สิบปีก่อนในเวลานั้นมีคนมารุมมากกว่ายี่สิบคนที่โรงยิม เขาแค่คนเดียวก็สามารถจัดการได้”
“ใช่แล้ว ฉันคิดว่าอาหลี่จะสามารถเอาชนะเฉินสยงเฟย ชาวเซียงซานผู้หยิ่งยโสนั้นได้อย่างแน่นอน! ยังไงก็ตามเอาชนะผู้ชายแซ่ชื่อฉีด้วยก็ยิ่งจะดีมาก!”
“อาหลี่ซานลงมือ นายแซ่ฉีคงต้องการว่ายน้ำกลับเมืองจงไห่จริงๆแน่!”
คนในเมืองจงไห่มั่นใจในตัวอาหลี่ซานเป็นอย่างมาก และรู้สึกว่าหากเขาลงมือเมื่อใด ก็อาจกล่าวได้ว่าไม่มีทางแพ้ได้
อาหลี่ซานพูดกับเฉินสยงเฟย: “คุณเฉิน ต้องการให้ฉันให้โอกาสคุณถึงสามกระบวนท่าหรือไม่?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า แม้ว่าอาจารย์หลี่จะเป็นผู้อาวุโส แต่การขอให้ผมสู้ถึงสามกระบวนท่านั้นไม่มากเกินไปใช่ไหมครับ?” เฉินสยงเฟยอดหัวเราะไม่ได้
อาหลี่ซานพูดอย่างเฉยเมย: “ถ้าอย่างนั้นอย่าว่าฉันรังแกเด็กแล้วกัน!”
เฉินซงเฟยยกมือขึ้นแล้วพูดอย่างใจเย็น: “โมโหสะแล้ว!”
หลี่เทียนลั่วที่อยู่ด้านข้างยิ้มให้หวงเหวินเทาและพูดว่า: “คุณหัวหน้าหวง วางใจเถอะครับ อาสามลงมือเอง จะชนะได้อย่างแน่นอนครับ!”
หวงเหวินเทาก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดอย่างจริงจัง: “ถ้านายหลี่ซานลงมือ ฉันสบายใจแน่นอน”
จากนั้น เขาหันไปหาฉีเติ่งเสียนและพูดอย่างสบายๆ: “ฉันหวังว่าคุณจะรักษาสัญญา หากคุณหลี่ซานชนะในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า คุณจะว่ายน้ำกลับไปที่จงไห่ และฉันจะหาคนมาดูแลคุณด้วยตัวเอง หึ!”
ฉีเติ่งเสียนยักไหล่อย่างไม่แยแส อาหลี่ซานอาจมีความสามารถบางอย่าง แต่เขาไม่ดีเท่าเฉินสยงเฟยอย่างแน่นอน
ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน ทั้งสองคนก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
อาหลี่ซานมาตรงหน้าเฉินสยงเฟยด้วยการก้าวเพียงครั้งเดียว การตีเข้าที่หน้าก็เหมือนกับการต่อยประตูตรงหน้าคู่ต่อสู้แข็งแกร่งและทรงพลัง!
“มวยตระกูลหลี่ชัดเจนตรงไปตรงมา แข็งแกร่งและทรงพลัง สุดยอดจริงๆ!” เฉินสยงเฟยยิ้มบนใบหน้าและถอยกลับไปเล็กน้อยเพื่อหลีกทาง
“ฝีเท้าดีนิ!” อาหลี่อดไม่ได้ที่จะชื่นชมเขา
พวกเขาทั้งสองกำลังทดสอบกันและกัน
หลังจากยกย่องกันแล้ว อาหลี่ก็โฉบไปข้างหน้าราวกับนกอินทรี ด้วยความรู้สึกของนกอินทรีที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้า นิ้วทั้งสิบของเขาราวกับมีดพกสั้น แต่ละนิ้วแหลมคม ราวกับว่าเขาต้องการฉีกเฉินซงเฟยเป็นชิ้น ๆ!
แต่ถึงอย่างนั้น เฉินสยงเฟยยังคงสงบ เขาก้าวไปข้างหน้า ยกมือขึ้น และสกัดกั้นการโจมตีของอาหลี่ซาน
อาหลี่ใช้นิ้วบังคับ พยายามคว้าแขนของคู่ต่อสู้ด้วยกรงเล็บนกอินทรี แต่แขนของเฉินสยงเฟยกลับเด้งออก ทุกครั้งที่เหวี่ยงมันออกไปจะมีแรงสปริง ทำให้สามารถสลัดนิ้วของอาหลี่ออกไปได้อย่างง่ายดาย
“การชกมวยกำลังภายในของเฉินสยงเฟิ่งนี้เชี่ยวชาญมากและพลังงานภายในของเขาก็สมบูรณ์แบบ ถึงแม้อาหลี่จะอายุมากกว่า เขาต้องการชนะโดยเร็วที่สุดตามความต้องการของมนุษย์ ดังนั้นจึงโจมตีอย่างเร่งรีบ หากเขาทำต่อไป มันจะใช้พลังงานทางกายภาพมากและสูญแรงเกินความจำเป็น เขาจะล้มลงในไม่ช้า ก่อนจะพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว” ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวและพูดอย่างใจเย็น
“นายจะไปรู้จักกังฟูได้ยังไง? ไอ้ขยะ!” หลี่เทียลั่วดุด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แหกตาดูแล้วมองเข้าไปใกล้ๆ เป็นอาสามที่เป็นต่อเฉินสยงเฟยในทุกทาง!”
“หึ ใช่สิ คุณไม่เข้าใจอะไร แต่คุณกำลังพูดจาไร้สาระ!”
“คนประเภทนี้ไร้สาระจริงๆ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่าแกล้งทำเป็นรู้และทำเหมือนคนมีทักษะได้ยัง”
“หลี่เทียนลั่วเป็นลูกชายคนโตของตระกูลหลี่และเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงของมวยตระกูลหลี่ จะไม่รู้จักกังฟูดีกว่าเขาได้อย่างไร ผู้ชายคนนี้ไร้สาระจริงๆ ทำตัวเหมือนตัวตลก”
ทุกคนต่างก็เพิกเฉยต่อฉีเติ่งเสียน โดยคิดว่าเขาคงจะไม่ได้รู้จักกังฟูดีไปกว่าหลี่เทียนลั่วผู้สืบทอดของมวยตระกูลหลี่
ฉีเติ่งเสียนไม่สนใจที่จะอธิบาย เขามองเห็นได้ชัดเจนว่าแม้ว่าการหลบหลีกของ เฉินสยงเฟยทุกครั้งจะดูอันตราย แต่จริงๆ แล้วเขามั่นใจมาก เขาสามารถหลบได้ทุกครั้งที่หมัดมาถึง นี่เป็นหนึ่งในขั้นสูงสุดของการชกมวย !
ทุกครั้งที่เขาหลบ เขาจะใช้พลังงานทางกายภาพเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!
ในทางกลับกัน อาหลี่ซานแตกต่างออกไป บางทีเขาอาจคิดว่ามันคงน่าอายที่ต้องต่อสู้กับเฉินสยงเฟย ดังนั้นเขาจึงโจมตีอย่างรวดเร็วและดุเดือด! แต่การโจมตีกลับนั้นดันใช้พลังงานสูงมาก!