บทที่ 1028 รอยสัก

ใช้เงินหกพันล้านดอลลาร์ของตระกูลหลี่ ฉีเติ่งเสียนคิดว่าตัวเองควรจะกลับเซียงซาน

ในเซียงซานคนต้องการชีวิตเขาก็มีเยอะมาก อย่างน้อย เฉินปาเซี่ยกับเมิ่งเชียนเซิงบอสใหญ่ทั้งสองคน อยากจะจับเขาแล่เนื้อเอาเกลือทาเพราะว่าฆ่าลูกชายของพวกเขาตายแล้ว

แต่ว่า ตอนนี้เขาเป็นพระอัครสังฆราชแห่งเขตทางใต้ของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครกล้าลงมือในเวลานี้

ถ้าสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็วก็ดี แต่ถ้าฆ่าไม่ตาย ผลลัพธ์ที่จะตามมาพวกเขาไม่สามารถรับได้

หลังจากที่ออกมาจากตระกูลหลี่ ฉีเติ่งเสียนก็โทรศัพท์หาหยางกวนกวน ถามว่าเธออยู่ที่ไหน และเตรียมจะไปหาเธอ

หยางกวนกวนยิ้มและพูดตอบ“ฉันรอคุณอยู่ที่บ้าน ยังมีผู้ศรัทธาสองคนพามาให้คุณ!”

ฉีเติ่งเสียนแปลกใจมาก ผู้ศรัทธาอะไร?

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนกลับมาถึงบ้านของหยางกวนกวน ก็มองเห็นปีศาจราตรีกับผีพยาบาททั้งสองคนพวกกำลังบูชารูปปั้นของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ในลานบ้าน

“แม่งไม่ใช่นับถือพระพุทธเจ้าเหรอ?”ฉีเติ่งเสียนถีบก้นของผีพยาบาท ก็ฟุบลงบนพื้นทันที

“พระพุทธเจ้า? พระพุทธเจ้าอะไร?ผมเป็นผู้ศรัทธาที่ภักดีต่อศาสนาศักดิ์สิทธิ์ สิ่งเดียวที่ทำให้ผมสั่นสะเทือน คือแสงสว่างของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์!”ผีพยาบาทลุกขึ้นยืน พูดด้วยสีหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์ “เพียงแต่ พระเจ้าตรัสว่าโลกนี้สกปรก สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะต้องถูกฆ่า จึงจะทำให้โลกสะอาด ผมจึงจะกลับไปสู่อ้อมกอดของพระเจ้า”

ปีศาจราตรีไอแห้งสองครั้ง“ รองหัวหน้าใหญ่ ผมไม่ตอแหลแล้ว ถึงเวลาเปิดเผยตัวตนของผมในฐานะผู้ศรัทธาลัทธิศักดิ์สิทธิ์มายี่สิบปีแล้ว!”

พูดประโยคนี้จบ เขาก็เปิด ด้านบนหน้าอก ด้านบนปรากฏรอยสัก เป็นสัญลักษณ์ไม้กางเขนของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์

ฉีเติ่งเสียนได้เห็นรอยสักแล้วก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก นี้ยังสดใหม่อยู่ไหม?เดาว่าคงจะเพิ่งไปสักมาเถอะ

“หลังจากที่ทั้งสองคนเห็นคุณกลายเป็นพระอัครสังฆราชของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ ก็ประกาศโดยตรงว่าขอพึ่งพาศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์!”หยางกวนกวนเดินออกมาจากข้างในบ้าน สวมชุดกีฬาเรียบง่าย ยิ้มพลางพูดอย่างจนปัญญา

หลังจากที่เธอเดินเข้ามา ก็มองเห็นไม้เท้าของฉีเติ่งเสียน ฉับพลันสายตาก็เป็นประกายขึ้นมา ยื่นมือไปแย้งมา

หลังจากที่ได้รับไม้เท้ามา หยางกวนกวนก็ชูขึ้น ส่ายไปมาสองครั้งและพูด“ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร!”

ฉีเติ่งเสียนก็พูดด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “ศาสนาไม่ใช่โรงเรียนเวทมนตร์ นี่เป็นเพียงไม้เท้าที่เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจพระอัครสังฆราช ไม่ใช่ไม้กายสิทธิ์！”

หยางกวนกวนก็ถอนหายใจ และพูด“หกพันล้านดอลลาร์ ซื้อของเล่นชิ้นนี้?ขาดทุนจริงๆ!”

ฉีเติ่งเสียนก็คิดว่าขาดทุน แต่ไม่มีวิธีอื่น นอกจากศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ยังมีศาสนาอะไรที่สามารถให้อภัยคนจากการเป็นผู้ก่อการร้ายล่ะ?

ผีพยาบาทก็พูดกับฉีเติ่งเสียน “ทำความเคารพพระอัครสังฆราช โปรดล้างบาปผมด้วย ล้างบาปของผม ให้ผมได้ฟังคำสอนของพระเจ้า…”

ปีศาจราตรีก็ไม่ยอมล้าหลัง คุกเข่าลงบนพื้น และพูด“ ผมต้องการสารภาพบาปกับพระเจ้า ผมมีบาป…พระอัครสังฆราช โปรดให้แสงสว่างกับผมด้วย ให้หลังจากที่ผมตาย ได้กลับไปอยู่ในอ้อมกอดของพระเจ้า”

ฉีเติ่งเสียนสายตากระตุก ยกมือขึ้นตบหน้าเขา

“เซียงซานก็มีโบสถ์ ไปหานักบวชเอง!”ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างไม่สบอารมณ์

เขากำลังเสียใจกับเงินหกพันล้านดอลลาร์ของตัวเอง หมอนี่ก็เข้ามาก่อความวุ่นวาย ถูกตบยังน้อยไป

ผีพยาบาทกับปีศาจราตรีคิดว่าฉีเติ่งเสียนเป็นพระอัครสังฆราช ไม่ต้องบอกว่าศรัทธาแรงกล้าแค่ไหน ตัวเองก็คิดว่า ต่อไปชีวิตในเรือนจำโยวตูอาจจะดีขึ้น

ทั้งสองคนไม่รู้ ว่าฉีเติ่งเสียนเพื่อเป็นพระอัครสังฆราชใช้เงินดอลลาร์ไปจำนวนมาก และเจ็บปวดใจมาก…

ปีศาจราตรีอยากจะพูดอะไร แต่ถูกผีพยาบาทห้ามไว้ และพูดเสียงต่ำ“ตีคนตายได้แน่นอน!”

ปีศาจราตรีก็ตัวสั่นขึ้นมา ฉับพลันก็พูดไม่ออก

รอจนฉีเติ่งเสียนกับหยางกวนกวนเข้าไปในห้องแล้ว จึงหันไปพูดตำหนิผีพยาบาท“หมายความว่าอะไร?เลียแข้งเลียขาผิดเหรอ?พวกเราเป็นสมาชิกคริสตจักร นายต้องให้คำแนะนำกับฉัน!”

ผีพยาบาทพูดด้วยสีหน้าแปลกใจ“ใครเป็นเพื่อนคริสตจักรกับนาย?”

“พวกเราล้วนเชื่อในพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์!”ปีศาจราตรีชะงักไป หลังจากนั้นก็ขมวดคิ้ว