บทที่ 1034 ห้องสารภาพบาป

ฉีเติ่งเสียนเป็นพลเมืองที่ดีและปฏิบัติตามกฎหมายมาโดยตลอด เขารักษาความเร็วของรถให้อยู่ในระดับปานกลางจนไปถึงมหาวิหารเซียงซาน

ผู้มีประสบการณ์ตัวจริงจะสุขุมอยู่เสมอ

เหมือนเวลาโสเภณีไปซ่อง เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

เมื่อนักบวชแห่งมหาวิหารเซียงซานเห็นฉีเติ่งเสียนในชุดคลุมสีแดง พวกเขาก็รีบเข้าไปแสดงความเคารพ

ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยท่าทีสงบ “อืม อืม ไปกันเถอะ ไปในโบสถ์กันก่อน บรรดาลูกศิษย์มากันหมดแล้วใช่ไหม เราเริ่มกันเลย!”

เมื่อเดินเข้าไปในมหาวิหารเขาก็เห็นว่าภายในที่นั่นมีคนนั่งอยู่อย่างแน่นขนัด ดูเหมือนว่าอิทธิพลของศาสนาศักดิ์สิทธิ์ในเซียงซานจะมีขนาดใหญ่มาก

ขณะเข้าไปในโบสถ์ ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนดูสุขุม แต่ออร่าของเขากลับทำให้คนรู้สึกอบอุ่น ทำให้ทุกคนรู้สึกเหมือนกับกำลังอาบสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิเมื่อเห็นเขา

ฉีเติ่งเสียนยืนอยู่แถวหน้าสุดของโบสถ์และเริ่มเทศนา เขาอธิบายเนื้อหาของพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์โดยเน้นไปที่ผู้พิพากษาแซมสัน เพราะอย่างไรแล้วพระสันตะปาปาก็มอบตำแหน่งนี้ให้เขาและแน่นอนว่าเขาจะใช้ประโยชน์จากมัน

คำพูดของฉีเติ่งเสียนดังและทรงพลัง แต่ก็ยังทำให้คนรู้สึกว่าเขาดึงดูดและอ่อนโยน

“พระอัครสังฆราชคนนี้มีบางอย่างพิเศษ! พอได้ฟังคำเทศนาของเขา ฉันก็รู้สึกว่าจิตใจของฉันเปิดกว้างขึ้น” พระบิดามองฉีเติ่งเสียนและแอบตัดพ้อในใจ

“ไม่แปลกที่เขาได้เป็นพระอัครสังฆราชของเขตใต้ ส่วนฉันเป็นได้แค่พระบิดาของวิหารเท่านั้น เป็นเพราะฉันมีความศรัทธาและความเลื่อมใสต่อพระเจ้าผู้ศักดิ์ศสิทธ์ไม่เพียงพอ”

หากฉีเติ่งเสียนได้ยินเสียงความรู้สึกของเขา ฉีเติ่งเสียนจะต้องหัวเราะเยาะอย่างแน่นอน คุณขาดความศรัทธาและความเลื่อมใสงั้นเหรอ สิ่งที่ขาดคือเงินต่างหาก!

หลังจากการเทศน์จบลง บรรดาลูกศิษย์ต่างปรบมือ จากนั้นก็ลุกขึ้น หลับตา และอธิษฐาน

พระบิดาพูดกับฉีเติ่งเสียนว่า “พระอัครสังฆราชที่เคารพ วันนี้มีศิษย์หลายคนที่ต้องการสารภาพบาปและสวดภาวนา ได้โปรดอยู่ที่นี่สักครู่หนึ่ง”

ฉีเติ่งเสียนตอบว่า “มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว!”

ความแข็งแกร่งทางกายภาพของฉีเติ่งเสียนไปถึงระดับเหนือมนุษย์แล้ว และจิตวิญญาณของเขาก็แข็งแกร่งพอๆ กัน มันไปถึงจุดที่คำพูดและการกระทำของเขามีอิทธิพลต่อจิตวิญญาณของผู้อื่น

ไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้เขาเป็นพระบิดาเพื่อปลอบโยนลูกศิษย์

ฉีเติ่งเสียนเองก็ทำอะไรไม่ได้ เขาไม่ได้เต็มใจเข้าร่วมกับเรื่องของคริสตจักรเลยจริงๆ แต่ด้วยชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เขาจึงต้องให้เกียรติคริสตจักร!

ไม่อย่างนั้นถ้าพระสันตะปาปาโมโหและเตะเขาออกจากคริสตจักร นั่นคงน่าอายไม่น้อย

แม้ว่าเขาจะเป็นพระอัครสังฆราชได้เพราะเงิน แต่เขาก็ไม่สามารถนั่งเฉยๆ ได้ เรื่องอะไรที่ควรทำเขาก็ทำอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

ฉีเติ่งเสียนเข้าไปในห้องมืดเล็กๆ ที่มีแสงสลัว จากนั้นก็มายังด้านนอกห้องสารภาพบาป

ห้องสารภาพบาปเป็นตู้มืดเล็กๆ ลูกศิษย์ที่ต้องการสวดภาวนาหรือสารภาพผิดจะอยู่ด้านใน คุณพ่ออยู่ด้านนอก พวกเขาจะเปิดอกพูดเรื่องในใจและขอให้คุณพ่อให้อภัยในบาปของพวกเขา

“คุณพ่อที่เคารพ...ผมอยากสารภาพบาปกับท่าน ผมได้ทำบาป...”

ฉีเติ่งเสียนฟังเงียบๆ อยู่ข้างนอก จากนั้นก็อ้างเนื้อหาของพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อเทศน์ศีลสารภาพกับลูกศิษย์

หลังจากเทศน์ลูกศิษย์ไปหลายคนติดต่อกัน ฉีเติ่งเสียนก็เริ่มรู้สึกเบื่อเล็กน้อย

ศิษย์คนที่เก้าเป็นคุณแม่ยังสาว

“คุณพ่อ ลูกอยากถามคุณพ่อว่าพระเจ้ามีจริงไหมคะ” ผู้เป็นแม่ถามด้วยน้ำเสียงสะอื้น

“ลูกควรเชื่อฟังคำสอนของพระเจ้าอย่างแน่วแน่ ทำไมถึงมีข้อสงสัยเล่า” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสงบ

ผู้เป็นแม่กล่าวอย่างเศร้าๆ ว่า “ตอนแรกลูกก็เชื่ออย่างนั้น เพราะตั้งแต่เกิดเหตุกับลูกชายของลูก ลูกก็สวดภาวนาทุกวันเพื่อให้เขาหายป่วย และขอให้โรงพยาบาลไร้ยางอายที่ทำร้ายเขาได้รับการลงโทษจากพระเจ้า...”

“มันได้ผล โรงพยาบาลใจดำที่ชื่ออ้ายคังถูกลงโทษ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลขาหักและโรงพยาบาลก็ปิดตัวลง”