บทที่ 1045 เริ่มการแสดงได้

ไอ้หัวเกรียนเห็นฉีเติ่งเสียนทำท่าจะคุยกับเถ้าแก่กวนอย่างกะตือรือร้น ก็ยิ้มเย็น "อย่ามาทำเนียนตีสนิท!"

กวนเจี๋ยตะลึง มองฉีเติ่งเสียน รู้สึกว่าหน้าไม่คุ้น เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน

เขาถามด้วยสีหน้าเย็นชา "แกเองเหรอที่เป็นคนซ้อมลูกน้องของฉัน?!"

ฉีเติ่งเสียนเองก็ตะลึง เงินห้าร้อยล้านไม่ได้ทำให้ไอ้หมอนี่จำอะไรได้บ้างเลย? แต่ไม่นานเขาก็เรียกสติคืนมาได้ ตอนนี้เขาคือฉีเติ่งเสียน ไม่ใช่ "หลี่ปั้นเสียน" แล้ว!

พอดีเลย อาจจะได้อีกสักรอบ

"เมื่อกี้ทำตัวกร่างไว้ไม่น้อยนี่ มาตอนนี้รู้สึกกลัวขึ้นมาบ้างแล้วหรือไง พอเจอเถ้าแก่ของฉันก็คิดจะทำเนียนตีสนิทด้วย?"

"เด็กเหลือขออย่างแกคิดจะมาตีสนิทกับเถ้าแก่ของฉัน? ไม่เจียมกะลาหัว"

"รีบคลานมาอยู่ใต้หว่างขาฉันซะดีๆ วันนี้ฉันจะให้แกได้ลิ้มรสชาติของความตาย!"

ไอ้หัวเกรียนนึกว่าฉีเติ่งเสียนคิดจะมาตีสนิทกับกวนเจี๋ย ดังนั้นจึงมีท่าทีเย่อหยิ่ง ขาสองข้างกางออกจากกัน

ฉีเติ่งเสียนก้มเอวลงไป

ทุกคนพากันหัวเราะ ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศของความสนุก

พวกเขาคิดว่าฉีเติ่งเสียนกลัวมาก กำลังจะมุดหัวเข้าไปในขากางเกงของไอ้หัวเกรียนแล้ว

แต่ฉีเติ่งเสียนกลับยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าเข้าที่เป้าของไอ้หัวเกรียนไว้แน่น ก่อนจะกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง

"อ๊ากกก!!!"

ไอ้หัวเกรียนส่งเสียงร้องแหลมสูงเหมือนหมูโดนเชือด เขางอตัวลง สองขาหนีบเข้าหากัน

ฉีเติ่งเสียนพูดพลางหัวเราะ "แกกล้าลงมือกับผู้หญิง คนอย่างแกไม่สมควรเป็นผู้ชาย"

ไอ้หัวเกรียนร้องโหยหวน "อ๊ากกก......ปล่อยนะเว้ย......มือแก......โอ๊ย......จะขาดอยู่แล้ว!"

กวนเจี๋ยตะลึง เขาพาลูกน้องมาด้วยตั้งหลายคน ไอ้เด็กนี่ยังกล้าลงมือกับไอ้หัวเกรียนต่อหน้าเขาอีกเหรอ? ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม!

ฉีเติ่งเสียนปล่อยมือออก ไอ้หัวเกรียนก็เข่าทรุดลงไปกองกับพื้น สองขาหนีบเข้าหากันแน่น ตัวงอจนแนบพื้น สองมือกุมเป้าตัวเองเอาไว้ เจ็บจนลงไปกลิ้งอยู่ที่พื้น กลิ้งชนเก้าอี้มั่วไปหมด

"เถ้าแก่กวน อย่าเข้ามายุ่งจะดีกว่านะ ผมเป็นเพื่อนคุณชายหวงเชียวนะ" ฉีเติ่งเสียนพูดพลางยิ้มอ่อน

"คุณชายหวง คุณชายหวงไหน?" กวนเจี๋ยถามด้วยสีหน้าเย็นชา

"หวงฉีปินไง!" ฉีเติ่งเสียนพูดแล้วก็หัวเราะ

กวนเจี๋ยยิ้มเย็น "เมื่อกี้ฉันเพิ่งกินเหล้ากับคุณชายหวงมา คิดจะเอาคุณชายหวงมาขู่ฉันหรือไง? เรื่องของฉันกับคุณชายหวงเคลียร์กันไปนานแล้ว"

คำพูดนี้ของเขาไม่ได้โม้เลยสักนิด เมื่อกี้เขาไปดื่มกับหวงฉีปินที่บาร์มาจริงๆ

หลายวันมานี้กวนเจี๋ยรู้สึกไม่สบายใจเรื่องหวงฉีปินมาก จึงส่งของขวัญไปขอโทษหลายอย่าง สุดท้ายหวงฉีปินก็อภัยให้

นอกจากนี้ นักธุรกิจอย่างเถ้าแก่กวนก็มีความฉลาดทางการค้ามาก รู้ว่าต้องทำอะไรยังไง เมื่อมีงานเลี้ยงสังสรรค์ก็จะเชิญหวงฉีปินมาด้วย คนที่เขาจัดให้ดื่มกับหวงฉีปินก็มักจะเป็นตัวท้อปของร้าน

หวงฉีปินเป็นคนที่มีหลักการ เขาไม่ลงมือกับหญิงผู้ดี เขามักจะชอบการซื้อขายสินคาที่ง่าย รวดเร็ว และไม่มีแรงกดดันทางจิตใจ

เถ้าแก่กวนผู้มีอัธยาศัยดีเป็นฝ่ายขอโทษอย่างจริงใจแบบนี้อยู่สองสามครั้ง สุดท้ายหวงฉีปินก็ยอมยกโทษให้ บางครั้งยังเรียกเขาไปดื่มในงานเลี้ยงสังสรรค์ด้วยซ้ำ