บทที่ 1088 เจอกันจุดที่สูงสุด

เห็นได้ชัดว่าอวี้เสี่ยวหลงเข้าใจถึงความสำคัญของเรื่องนี้แล้ว

เมื่อหวงชงเจอกับเหตุการณ์นี้ ด้วยความสามารถของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถต่อสู้กับผู้มีอำนาจที่สมรู้ร่วมคิดเหล่านั้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้นำในหมู่พวกเขาคือตระกูลเหยียน

ถ้าอย่างงั้นเรื่องนี้ก็มาเพื่อฉีเติ่งเสียนเท่านั้น เมื่อคิดลึกไปกว่านั้น พวกเขายังนำตระกูลเหลยเข้าไปในแผนการด้วย ต้องการให้ฉีเติ่งเสียนแตกหักความสัมพันธ์กับตระกูลเหลย

“ทางนั้นมีแต่คนจากกรมยุทธการ คุณเข้าไปเองไม่ได้ ไปหาอาวุโสเหลย!” อวี้เสี่ยวหลงส่งข้อความอีกหนึ่งข้อความมา

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว หากเป็นอย่างที่อวี้เสี่ยวหลงพูด เขาคงไม่สามารถบุกเข้าไปช่วยเหลือหนานหยิงหยิงจากปืนจำนวนมากเพียงลำพังได้

เขาสามารถคิดได้ว่าอวี้เสี่ยวหลงพยายามอย่างดีที่สุดในการไกล่เกลี่ยแล้ว ส่วนมากก็ตรึงกองกำลังเดียวไว้แล้ว

ฉีเติ่งเสียนมีลางสังหรณ์ว่าเมื่อเขาไปบ้านตระกูลเหลยในครั้งนี้ เขาจะต้องเจอกับผู้มีฝีมือสูงที่เก่งมากๆ!

“คนเหล่านั้นต้องการบังคับให้ฉันไปหาเหลยเทียนซื่อเพื่อขอความช่วยเหลือ จากนั้นลากตระกูลเหลยลงจากเหตุการณ์นี้ สะดวกแตกหักกับตระกูลเหลยอย่างสมบูรณ์ และทำให้เรือของตระกูลเหลยสั่นคลอน อย่างไรก็ตามเรือตระกูลเหลยอยู่ในการสนับสนุนจากพระสันตะปาปา ที่จริงก็ถึงเวลาแล้วที่ตระกูลเหลยจะเกษียณหลังจากประสบความสำเร็จ ฉันก็ไม่ต้องกังวลมากเกินไป” ฉีเติ่งเสียนคิดอยู่ในใจและหรี่ตาลง

ในขณะที่ฉีเติ่งเสียนกำลังครุ่นคิด ซุนอิ่งซูก็เข้ามาข้างหลังเขาแล้วพูดเบา ๆ “คุณกำลังคิดอะไรอยู่?”

ฉีเติ่งเสียนยืนขึ้น หันหน้าไปหาเธอแล้วพูดว่า “พี่อิ่งซู ฉันมีเรื่องที่สำคัญมากที่ต้องจัดการตอนนี้ วันนี้ฉันจะไม่อยู่เป็นเพื่อนคุณนะ”

ซุนอิ่งซูอดไม่ได้ที่จะตกใจ จากนั้นพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น ต้องการให้ฉันช่วยอะไรไหม”

ฉีเติ่งเสียนพูด “เรื่องนี้คุณไม่สามารถช่วยอะไรได้ มันเป็นพลังภายในของเราแข่งขันกำลังกัน ยิ่งกว่านั้นแม้ว่าเรื่องนี้บางคนจะไม่ตาย แต่ก็เกรงว่ามันจะไม่ง่ายที่จะแก้ไข!”

หลังจากพูดประโยคนี้จบ เขาก็เอื้อมมือออกไปและเกาแก้มของซุนอิ่งซูเบาๆ

“ไปเถอะ” มาดามนายทุนที่สวยงามคนนี้มีน้ำใจมาก “ระวังตัวด้วย และถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือสามารถโทรหาฉันได้ตลอดเวลา”

ฉีเติ่งเสียนไม่พูดอะไรมาก หันหลังแล้วเดินจากไปเลย หลังจากขึ้นรถ ขณะที่สอบถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับสถานการณ์จากหยางกวนกวน ทางโทรศัพท์ เขาก็ตรงไปที่คฤหาสน์ของตระกูลเหลย

“พกน้ำศักดิ์สิทธิ์มาด้วย!” อวี้เสี่ยวหลงส่งข้อความอีกหนึ่งข้อความ

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ ดูเหมือนว่าจะเป็นไปตามที่เขาคิดไว้เลย มีผู้มีฝีมือสูงรอเขาอยู่ที่บ้านตระกูลเหลย!

เขายกชายเสื้อขึ้นมีขวดน้ำมนต์จากศาสนาศักดิ์สิทธิ์อยู่ในกระเป๋าด้านใน

น้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นผลผลิตของศาสนาศักดิ์สิทธิ์ การผลิตแต่ละปีมีจำนวนจำกัด จะถูกแจกจ่ายให้กับกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่มีสถานะสูง

ฉีเติ่งเสียนในฐานะพระอัครสังฆราชได้รับแจกจ่ายน้ำมนต์ แม้กระทั้งจะได้ครั้งละสามหลอด ก็เป็นเพราะสมเด็จพระสันตะปาปาดูแลเขาเป็นพิเศษแล้วซึ่งรู้ว่าพลังมืดเหล่านั้นจะมุ่งเป้าไปที่เขา

ในไม่ช้าฉีเติ่งเสียนก็มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลเหลย

ทันทีที่เขาลงจากรถ ก็รู้สึกถึงรัศมีที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ลักษณะพลังที่ได้แสดงออกมานี้ถึงแม้จะไม่แพ้เขา แต่ก็สามารถระงับรูปแบบของฮวงจุ้ยของ “ทะเลขุนเขาฝังศพมังกร”

“น่าจะเป็นสมาคมหงที่ออกมาจากพระจันทร์เต็มดวงหงเซิงซือสินะ ฉันก็ว่าเขาไม่เคยมาหาฉัน แต่กลับกลายเป็นว่าเขารอฉันอยู่ที่นี่!” ดวงตาของฉีเติ่งเสียนฉายแววเย็นชาและเขาก็ส่ายร่างกายเล็กน้อย เสียงบิดกระดูกสันหลังก็ดังเหมือนเสียงระเบิดออกมา มีแรงทั้งตัว

เหลยเทียนซื่อกำลังดื่มชากับหงเซิงซือ เมื่อเห็นการมาเยือนอย่างกะทันหันของฉีเติ่งเสียนเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจและถามว่า “หืม ทำไมพระอัครสังฆราชฉีถึงมาที่นี่!”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มกับเหลยเทียนซื่อสายตาของเขาจ้องมองที่หงเซิงซือและพูดว่า “อาวุโสเหวยมีบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกศิษย์ของฉัน ลูกของเขาถูกลักพาตัว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่บางอย่าง ต้องการเกียรติ์ของคุณ ฉันอาจจะเข้าไปพาคนๆนั้นออกมาได้ ”

“ดังนั้นฉันก็เลยมาที่นี่เพื่อขอให้คุณไปด้วย”