บทที่ 1107 ฝ่าบาทมาถึงแล้ว

ฉันปล้นนาย นายปล้นฉันก็ไม่ได้มีต่อเนื่อง

เพราะว่า เจ้าหน้าที่เซียงซานตอบสนองอย่างรวดเร็ว วันนั้นที่เริ่ม หน้าประตูของร้านจิวเวลรี่ ก็มีรถตำรวจคอยเฝ้าตลอดอยู่ยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่มีใครกล้าก่ออาชญากรรม

นี้ทำให้ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ รู้สึกเสียดาย เพิ่งจะได้มาหลายล้าน ก็ไม่มีโอกาสลงมือแล้ว?หงเงินไม่ง่ายจริงๆ…

อุบายของตระกูลเหอ สำหรับบรรดาบริษัทจิวเวลรี่ของพวกเขาที่จะล้มละลายนั้น ไม่มีประโยชน์

ถ้าลดราคาก็ควรลดราคาต่อไป ถึงยังคนของเจ้าหน้าที่ก็ออกมาคุ้มกัน ไม่ต้องกลัว

เรื่องที่ทำให้คนสนใจก็คือ สโมสรเรือยอทช์ที่ที่หยางกวนกวนกับสวี่ฉางเกอได้เปิดขึ้นแล้ว

นี่คือความทะเยอทะยานของสวี่ฉางเกอ อยากจะยืมใช้สโมสรนี้ ทำให้ให้ตระกูลสวี่เป็นชั้นนำในเซียงซาน

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า สโมสรนี้ไม่สำคัญแล้ว ถึงยังไง ฉีเติ่งเสียนจะสนับสนุนให้เขารับหน้าที่นายหางเสือของเซียงซานหลงเหมิน

ได้เป็นหายหางเสือเซียงซานหลงเหมิน มีสโมสรที่ไหนจะระดับสูงสุด

สโมสรครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ปิดล้อมบริเวณท่าเรือขนาดใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกก็จัดมาอย่างครบครัน เพียบแต่ ยังมีเรือยอทช์อยู่ไม่กี่ลำ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ การดำเนินการต้องใช้เวลา สโมสรระดับสูงแบบนี้ ถ้าดำเนินงานอย่างเหมาะสม การทำเงินเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นเอง

หยางกวนกวนหาได้ยากที่จะใส่กระโปรงยาวในงานพิธีเปิด เธอท่าทางใจกว้าง หน้าตาสวย

เมื่อก่อนหยางกวนกวนก็สวยมาก แต่นิสัยเฉพาะตัวนี้ ก็ไม่มีความรู้สึกแบบนี้

เธอในตอนนี้ มีนิสัยเฉพาะตัวนี้แล้ว ไม่มีใครกล้าจ้องมองเธอ

ฉีเติ่งเสียนมองหยางกวนกวนท่าทางไม่สะทกสะท้าน ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกพอใจมาก หยกชิ้นนี้ แต่เขาแกะสลักด้วยมือตัวเอง สำเร็จได้ในวันนี้ ทำให้เขาชื่นใจมาก

ฉีเติ่งเสียนมองเห็นรถคันหนึ่งที่คุ้นเคย หลังจากนั้นก็เห็นคุณนายซุนลงมาจากในรถ ดังนั้น เขาก็รีบหลบทันที

ไม่สามารถพบหน้ากับคุณนายซุนในเวลานี้ ไม่อย่างนั้น ต้องเกิดเรื่องแน่นอน!

“คุณซุน คุณมาแล้ว!”หลังจากที่หยางกวนกวนมองเห็นซุนอิ่งซู ก็อดไม่ได้ที่จะดีใจ

ตอนนั้นเวลาที่ตระกูลหยางแย่งทรัพย์สินที่โมตู ซุนอิ่งซูก็ช่วยเธอวางแผน ดังนั้น ระหว่างทั้งสองคนจึงมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน

ซุนอิ่งซูพยักหน้า และกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่พบผู้ชายคนนั้น ในใจก็ค่อยๆสงบขึ้นมา และพูด“ฉันได้ยินมาว่าสโมสรเรือยอทช์ของคุณเปิดแล้ว ฉันตั้งใจมาดู ถือโอกาสซื้อ เรือยอชท์ด้วย”

ราคาของเรือยอทช์หนึ่งลำแพงมาก อย่างน้อยก็ราคาหลายสิบล้าน แพงที่สุดก็หลายร้อยล้าน จนกระทั่งหลายพันล้าน

ซุนอิ่งซูไม่ได้ขาดเงิน หลังจากให้อั่งเปาแสดงความยินดีแล้ว ก็สั่งเรือยอทช์มูลค่ากว่าสองร้อยล้าน ทำให้หยางกวนกวนเริ่มต้นทำก็มีผลงานที่โดดเด่นแล้ว

“ฉีเติ่งเสียนล่ะ วันนี้สโมสรของคุณเปิด นึกไม่ถึงว่าเขาจะไม่โผล่หน้ามา?”ซุนอิ่งซูถามเสียงเรียบเฉย

“เมื่อครู่เขายังอยู่?เอ๊ะ คนล่ะ?”หยางกวนกวนก็ไม่พบฉีเติ่งเสียน อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และพูดด้วยความสงสัย

ซุนอิ่งซูก็หัวเราะ ผู้ชายเลว ตอนนั้นเวลาที่ยังไม่ได้มาครอบครอง ก็เอาใจใส่ ตอนนี้ได้มาครอบครองแล้ว ก็คิดจะหายไปใช่ไหม?

นี้ก็ผู้ชายเฮงซวยไหม จำเป็นต้องหลบฉันไหม?

หยางกวนกวนพูดกับซุนอิ่งซู“พี่ซุนมีธุระกับเขาเหรอ?”

ซุนอิ่งซูก็พูด“อืม ช่วงนี้มีธุระจะคุยกับเขา แต่ติดต่อเขาไม่ได้ หมอนี่ ยุ่งขนาดนั้นเหรอ?”

หยางกวนกวนก็พูด“ช่วงนี้เขายุ่งมาก โดยเฉพาะหลังจากที่ผู้อาวุโสเหลยเสียชีวิตแล้ว”

ซุนอิ่งซูแอบหัวเราะในใจ แอบกัดฟันจะสั่งสอนฉีเติ่งเสียนคนสารเลว น่ารังเกียจจริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าหลบฉันหลายวันแล้ว

หลังจากที่อยู่กับซุนอิ่งซู ก็มีเพื่อนบางคนที่มีความสัมพันธ์ดีกว่ามาแสดงความยินดีกับฉัน เข้ามาสั่งสินค้า เพียงแต่ ไม่ได้แพงเท่าคุณนายซุน