บทที่ 1133 ความอิจฉาทำให้สีหน้าคนเปลี่ยน

สำหรับผู้หญิงอย่างเฉินอวี่ ฉีเติ่งเสียนไม่มีวิธีทางที่ดีที่จะเอาออกมาใช้ได้ เพียงถูกเธอกำไว้แน่น

แต่ว่า นี่ไม่เพียงแค่ทำให้คนอื่นสงสัย ว่าเป็นเพียงวิธีการพิเศษบางอย่างที่ฉีเติ่งเสียนใช้หรือเปล่า ตั้งใจให้เฉินอวี่จับแน่นไว้ในกำมือแบบนี้

เนื่องจาก ความรู้สึกเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องของกันและกัน จับไว้ในกำมือ จับไปจับมาจับได้ความรู้สึกเหรอ?

จิ๊......รองหัวหน้าที่มีความฉลาดด้านอารมณ์ต่ำหรือเป็นนักล่าระดับสูงกันแน่ คงต้องมีการพูดคุยกันจริงๆแล้ว!

บ่ายวันนั้น ฉีเติ่งเสียนเชิญเฉินอวี่ไปกินข้าวที่ร้านอาหารหรูที่สุดในเซียงซาน ผู้หญิงที่สวยหรูอย่างเธอ ปฏิเสธอาหารข้างทาง แม้ว่าจะอร่อยแค่ไหนก็ไม่ยอมรับบรรยากาศท้องถิ่นแบบนั้น

ในเรื่องนี้ เธอยังคงสู้อวี้เสี่ยวหลงไม่ได้เลยจริงๆ

คนอย่างอวี้เสี่ยวหลงแม้ว่าจะแต่งตัวดีถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี แต่เรื่องกินนั้นไม่ได้เลือกที่เลย สิ่งเดียวที่จะเลือกมีเพียงส่วนผสมของอาหารเท่านั้น มีระเบียบวินัยมาก

"ไม่คิดเลยว่าที่เซียงซานจะได้กินเนื้อวัวที่อร่อยขนาดนี้ได้ ไม่เลวเลยจริงๆ! "เฉินอวี่หันเนื้อวัวอย่างสง่างาม ทุกการกระทำ ทุกคำพูด ล้วนมีกลิ่นอายของชนชั้นสูง

เสน่ห์แบบนี้ของเธอ เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายหลายคนที่คิดว่าตัวเองดีแล้วกลัว พวกเขาทั้งหมดจะกันกระเป๋าเงินของตัวเอง แล้วแอบคำนวณ จะเลี้ยงดูผู้หญิงแบบนี้ได้ ต้องใช้เงินเท่าไหร่?

ฉีเติ่งเสียนกลับกินอย่างไม่แสดงอาการ ซ้ำยังรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย เนื่องจาก เฉินอวี่สั่งอาหารเก่งมาก อาหารมื้อนี้ สามารถจ่ายเงินที่เขาไปออนเซ็นได้ครั้งหนึ่งเลย

แม้ว่าเขาไปออนเซ็นจะไม่เคยเสียเงินเลย ไปฟรีตลอด แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาหยุดเจ็บปวดเรื่องเงินได้

แต่ว่า ครั้งนี้ยังดี เขาใช้บัตรเครดิตในฐานะหวงวชง เมื่อครู่เพิ่งจะมีเงินเข้าแปดล้าน

แปดล้านมาจากไหน? แน่นอนว่าเป็นรางวัลที่เฉินป้าเซี่ยให้โหยวหยางซือสิ!

ผู้มีฝีมือสูงอย่างเขาอยากติดตามเรื่องโหยวหยางซือ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเหรอ?

วันก่อนโหยวหยางซือเพิ่งเดินเข้าไปในร้านเล็กๆที่ขายบะหมี่ ต่อมาเขขาก็ส่งข้อความถึงเฉินป้าเซี่ยทันที ลวดส่งเลขบัญชีให้เขาด้วย

ไม่พูดไม่ไ้ด้ว่า หลงเหมินของเซียงซานนั้นหน้าเชื่อถือมาก เมื่อผ่าโหยวหยางซือจนสาหัสแล้ว หลังจากตรวจสอบการเงิน แปดล้านก็เข้าบัญชีของเขา

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกมีความสุข ตัวเองที่เป็นสายสืบ.....ถุย! ชัดเจนว่าเป็นเครื่องแบบระดับสูง ไม่เลวจริงๆ ทำกำไรเล็กน้อยเกือบสิบล้านจากเฉินป้าเซี่ยได้อีกครั้ง

เฉินอวี่กล่าว"ฉันรู้สึกว่าการทำฟาร์มสีเขียวตามธรรมชาติก็เป็นโอกาสทางธุรกิจเช่นกัน นายสามารถให้ประธาณเซี่ยงลองคิดดูได้"

"มองหาที่ดินที่มีภูเขาสวยงามและน้ำใสเพื่อเพาะพันธุ์โดยเฉพาะ ส่วนผสมพวกนั้น ยิ่งยกระดับให้กับสถานที่จัดเลี้ยงระดับไฮเอนด์ที่สำคัญได้"

"ฉันตรวจสอบดูแล้ว คนที่ทำสิ่งนี้ไม่มาก หากสามารถทำให้มันใหญ่ได้ คงน่าตื่นเต้นน่าดู! "

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้สนใจธุรกิจที่เฉินอวี่พูด เทียบกับเรื่องพวกนี้ที่คุยกับเธอะแล้ว ไม่เทียบกับเรื่องที่ตัวเองตั้งใจมาดูขาคุ้มกว่า

ขาของเฉินอวี่ยังคงดึงดูดความสนใจวาเลนติโน่ของผู้ชายได้ดั่งเดิม น่องใต้กระโปรงเรียวที่ละเอียดอ่อน ไม่มีไขมันส่วนเกินที่น่องเลย เทียบกับคุณนายซุนแล้ว ยังแบ่งเท่าๆกันได้

เฉินอวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มกล่าว"ดูดีมั้ย?"

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า กล่าว"แน่นอนว่าดูดี"

เฉินอวี่กล่าว"ของคุณนายซุน เทียบกับของฉัน ใครดูดีกว่า?"

แน่นอนว่าฉีเติ่งเสียนโกหกไม่ดูสคริปต์เลย"แน่นอนว่าของเธอดูดีกว่า ไม่มีผู้หญิงคนไหนดูดีกว่าเธอแล้ว"

ในฐานะผู้ชายเจ้าชู้คนหนึ่ง ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำบ้างครั้งคราวเป็นเรื่องปกติ แต่เรื่องโกหกนั้น เป็นเรื่องที่ไม่กระพริบตาด้วยซ้ำ เปิดปากก็พูดออกมา หยับจับง่าย อย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อเฉินอวี่ฟังคำพูดนี้แล้ว ตามที่คาดไว้ รอยยิ้มจางๆอดไม่ได้ที่จะปรากฎบนใบหน้า

ซุนหยิงซูเป็นถึงชนชั้นสูงของนายทุนซ่านซิง อีกอย่างเงื่อนไขของตัวมันเองก็อยู่ในระดับที่สูงเช่นกัน เมื่อเทียบกับเฉินอวี่แล้วตัวตนและเสน่ห์ไม่ได้ด้อยกว่าเลย สามารถเรียกได้ว่าระดับเทียบเท่า เทียบกับผู้หญิงแบบนี้แล้ว เฉินอวี่ถึงจะหาความสำเร็จได้เล็กน้อย