บทที่ 1142 จิตใจของคน

เนื้อหาในสัญญา สมเด็จพระสันตะปาปากับตระกูลเหลยไม่ลังเลที่จะนำให้นักข่าวถ่ายรูป

มองเห็นสัญญาที่ลงนามกับสมเด็จพระสันตะปาปาถูกเปิดเผยออกมา สีหน้าก็แย่เหมือนกินแมลงวันที่ตาย รู้สึกสะอิดสะเอียนมาก

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม ฉันควบคุมพวกนายไม่ได้ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาสามารถควบคุมไม่ได้?

สมเด็จพระสันตะปาปาเซ็นชื่อด้วยตัวเอง ประกาศว่าเรือตระกูลเหลยตั้งแต่วันนี้จะถูกมอบหมายให้ดูแลโดยในนามของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ ถ้าอย่างนั้น ช่วงนี้ที่มอบหมายให้ดูแล เรือตระกูลเหลยก็เป็นทรัพย์สินของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์!

ใครเบื่อหน่ายชีวิตแล้วอยากจะต่อต้านธุรกิจของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์?อยากจะเป็นคนนอกรีตเหรอ?อยากถูกผู้ศรัทธาของศาสนาโจมตีทั้งวาจา?ต้องรู้ว่า นายทุนที่ประเทศมี่ ล้วนเชื่อในศาสนาศักดิ์สิทธิ์

“หลังจากนี้ หวังว่าทุกคนจะช่วยกันดูแลเรือตระกูลเหลย ถึงยังไง เรือตระกูลเหลยจะมีบทบาทสำคัญในศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ของเราในการสืบสานออร์โธดอกซ์ของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์”สมเด็จพระสันตะปาปาพูดกับทุกคนด้วยความเกรงใจ

ทุกคนก็รีบพยักหน้าด้วยความเกรงใจ พากันพูดว่าแน่นอน

เหลยเจิ้นฉีกับเหลยเจินหลินสองพี่น้องก็ผ่อนคลายลง มีสมเด็จพระสันตะปาปาออกหน้า เรื่องของเรือตระกูลเหลย ก็ถือว่าควบคุมได้แล้ว ตระกูลที่มีความทะเยอทะยาน ก็ไสหัวกลับไปเล่นดินที่บ้านเถอะ!

เหลยเสวี่ยเจียวก็ตกใจจนพูดไม่ออก สมองมีเสียงหึ่งๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉีเติ่งเสียนจะขอให้บุคคลสำคัญอย่างสมเด็จพระสันตะปาปาออกหน้าให้ได้!

“อ้อ คุณลวี่ฉ่ายไม่ใช่พูดว่าผมไม่มีความสามารถจะช่วยเรือตระกูลเหลยไหม?ทำไมเหรอ อยากจะขุดค้นบัญชีเก่าที่คุณรวบรวมไว้และแสดงให้ทุกคนเห็นหรือไม่?”ฉีเติ่งเสียนยิ้มพลางเดินไปตรงหน้าลวี่ฉ่าย และถามด้วยเสียงที่อ่อนโยน

อวี้เสี่ยวหลงมองเห็นท่าทางแบบนี้ของเขา ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าคนเลวมาก

เขาหาช่องโหว่ของตระกูลเหลยอย่างลำบาก ไม่ง่ายที่จะทำข่าวนี้ออกมาได้ คุณทำแบบนี้เหมาะสมไหม

สีหน้าของลวี่ฉ่ายก็แข็งทื่อ โกรธจนหน้าแดงขึ้น กัดฟันพูด“คุณอย่ากำเริบเสิบสานมากเกินไป!”

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้สนใจเธอ หันกลับไปพูดกับหลี่เสวียนเจิน“คุณหลี่หรือว่าจะพนันกัน ดูว่าจะสามารถทำให้หุ้นของตระกูลเหลยตกได้?”

หลี่เสวียนเจินสีหน้ามืดครึ้มไม่พูดจา แอบด่าอยู่ในใจแล้ว ธาตุแท้ของหมอนี่ต่ำจริงๆ พึ่งพาการสนับสนุนจากสมเด็จพระสันตะปาปา เห่าหอนอยู่ที่นี่

ถึงยังไง สีหน้าของทุกคนก็แย่มาก คิดว่าเรือตระกูลเหลยอยู่ในกำมือ คิดไม่ถึงว่า พวกเขาจะใช้วิธีนี้ มอบการดูแลทั้งหมดจะอยู่ในนามของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ และสมเด็จพระสันตะปาปาก็มาเซ็นสัญญาด้วยตัวเอง!

ถ้าหากไม่ใช่ฉีเติ่งเสียน ตระกูลเหลยไม่สามารถตัดสินใจทำแบบนี้ได้ ถึงยังไง นี่เทียบเท่ากับการมอบพลังชีวิตและความตายของเรือตระกูลเหลยให้กับบุคคลภายนอก

เหลยเทียนซื่อชื่นชมฉีเติ่งเสียนมาก และศรัทธาชายหนุ่มคนนี้มาก ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะอยู่ด้วยกันไม่นาน แต่ก็เป็นเพื่อนแท้จริงๆ!

คนเห็นแก่ตัวบางคนมักจะพูดว่า“เพื่อนมีไว้ทรยศหักหลัง”

คนแบบนี้ ไม่มีเพื่อนแท้หรอก และไม่รู้ว่ามิตรภาพคืออะไร

มิตรภาพจริงๆ ก็เหมือนฉีเติ่งเสียนกับลู่จ้านหลง ฉีเติ่งเสียนกับเหลยเทียนซื่อก็เหมือนกัน สามารถตายแทนกันได้ เชื่อใจฝ่ายตรงข้ามตลอดไป

พวกเขาคบเพื่อน แต่ถ้าเป็นเพื่อนแล้ว ก็หนักแน่นมาก

“ก็มีแค่เขา ที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้อย่างเหลือเชื่อ ถึงยังไง บนโลกใบนี้ไม่มีคนนอก ที่สามารถทำให้ตระกูลเหลยเชื่อใจได้ ”เฉินหยูอดไม่ได้ที่จะถอนใจพลางพูด

เธอเป็นเห็นถึงความรักเพื่อนของฉีเติ่งเสียน สามารถเข้าใจว่า บุคคลที่มีสัจจะและกล้าหาญ จึงสามารถได้รับความเชื่อใจของตระกูลเหลย