บทที่ 1153 งานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลจี้

วันเกิดครบรอบ 80 ปีของผู้อาสวุโสจี้นั้นมีชีวิตชีวามาก เพราะผู้อาวุโสจี้ก็เป็นหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดในศตวรรษของเมืองเซียงซาน

มีผู้คนที่มีหน้าตาทางสังคมได้รับคําเชิญจากตระกูลจี้ แต่เป็นคําเชิญที่ถูกส่งออกไปตามลําดับ

ฝ่ายที่ใกล้ชิดอย่างเฉียนเติ่งฉี เป็นคนแรกที่ได้รับคําเชิญ ผู้ที่มีความสัมพันธ์ปกติกับเขาจะได้รับในลำดับถัดไป และฝ่ายศัตรูเป็นคนสุดท้ายที่ได้รับ ความละเอียดอ่อนของสิ่งนี้ยังคงคุ้มค่าที่จะได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด

ฉีเติ่งเฉียนสวมสูทสีดํา นาฬิกาโรเล็กซ์ที่เข้ากับชุดสูทในมือของเขา และมีสร้อยคอไม้กางเขนห้อยอยู่คอของเขา

เมื่อเขากับหยางกวนเข้ามาด้วยกัน คนส่วนใหญ่อยู่ที่นั่นแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้อาวุโสจี้ที่เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเซียงซาน และมีเป็นผู้อาวุโสสูงสุด การที่มาถึงก่อนเวลานั้นยังแสดงถึงความเคารพต่อเขาด้วย

"พระอัครสังฆราชฉี คุณหยาง ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับเชิญเข้าไปข้างใน!" พ่ออบ้านของตระกูลจี้รีบทักทายด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าหลังจากเห็นทั้งสองคน

ความกระตือรือร้นที่มากล้นของเขา ทําให้สายตาคนรอบข้างจับจ้องไปที่ฉีเติ่งเฉียนและหยางกวนกวน

เมื่อสักครูพ่อบ้านคนนี้พึ่งจะรับแขกอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างงั้น แต่เมื่อฉีเติ่งเฉียนมาถึง เขาก็แสดงท่าทีเหมือนหมาขี้ประจบ

ทันทีที่ก้าวขาเข้าไปในประตูบ้านของจระกูลจี้ จี้ข่ายที่ได้รับข่าวก็รีบวิ่งออกมา และเมื่อเห็นฉีเติ่งเฉียนรออยู่ เขาก็แสดงใบหน้ายิ้มแย้มทันทีและพูดว่า" พระอัครสังฆราชฉี สวัสดีครับ!"

ฉีเติ่งเฉียนตอบกลับ “เจ้าอ้วน……เอ่อฮ่าๆ คุณชายข่าย สวัสดี สวัสดี! ”

จี้ข่ายอดไม่ได้ที่จะด่าอยู่ในใจ: “สุนัขตัวนี้คงอยากจะพูดว่าแกะอ้วนตัวใหญ่กำลังมา ปฏิบัติตระกูลจี้ของพวกเราอย่างกับเป็นกุยช่ายจริงๆ!"

“รีบเข้าไปเถอะครับ ผู้อาวุโสรออยู่ข้างในนานแล้ว !” จี้ข่ายสบถอยู่ในใจ แต่สีหน้ากลับยังมีรอยยิ้มอยู่

เขารู้สึกว่า แววตาของฉีเติ่งเฉียนดูมีเจตนาร้ายบางอย่าง

สิ่งนี้ทําให้เขารู้สึกท้องเกร็งไปหมด ให้ตายเถอะ ตนเองไม่เคยทำให้ตาเฒ่าคนนี้ขุ่นเคืองใช่ไหม? ทําไมถึงมองคนด้วยสายตาเช่นนี้? หมายถึงอะไร?

เหตุผลที่ฉีเติ่งเฉียนมองผู้คนด้วยสายตาแบบนี้ เพราะสมาคมหัวเหมิงกำลังจะเข้าหาตระกูลจี้เพื่อร่วมมือ เมื่อถึงเวลานั้นก็จะเป็นศัตรูกัน และเมื่อต้องรับมือกับศัตรู แน่นอนว่ามีเจตนาไม่ดีล่ะ!

หยางกวนกวนอดหัวเราะไม่ได้และพูดกับฉีเติ่งเฉียน :" คุณดูสิ่งที่คุณทำสิ ทํานายน้อยของตระกูลจี้ทรมานอย่างกับอะไร ทันทีที่เห็นคุณรู้สึกประหม่ามาก!"

ฉีเติ่งเฉียนพูดอย่างสบาย ๆ :" นี่โทษผมไม่ได้นะ ใครให้เขาต่อต้านผมตั้งแต่แรก" ว่าแล้ววิธีการของผมอ่อนโยนมาก แค่หาเงิน ไม่ได้ฆ่าใครซะหน่อย!"

หยางกวนกวนกล่าวว่า:" ตระกูลเซี่ย ตระกูลซ่างกวน และตระกูลรอธไชล์ดต่างก็ถูกใจประโยคนี้!"

ฉีเติ่งเฉียนไม่อยากสนใจกับคําพูดหักหน้าตัวเองของเธอ และบังเอิญว่าสวี่ฉางเกอก็อยู่ตรงนั้นพอดี ดังนั้นจึงเดินขึ้นไปทักทายเขา

"ฮ่าๆ ไม่คิดว่าคุณจะอยู่ที่นี่ ฉันยังคิดว่าครอบครัวจี้จะไม่เชิญคุณมา” สวี่ฉางเกออดไม่ได้ที่จะยิ้มหลังจากเห็นฉีเติ่งเฉียน

"เชอะ ถึงยังไงฉันก็เป็นอัครสังฆราชของภาคใต้ และตระกูลจี้ยังคงต้องไว้หน้ากันอยู่” ฉีเติ่งเฉียนตอบรับด้วยรอยยิ้มสบาย ๆ

สวี่ฉางเกอรู้สึกว่าฉีเติ่งเฉียนตกเป็นเป้าหมายของตระกูลจี้มาก่อน และเขายังลักพาตัวจี้ข่ายขู่กรรโชกทองคำมูลค่ารวม 2 พันล้านจากตระกูลจี้ ความเกลียดชังระหว่างทั้งสองฝ่ายอาจกล่าวได้ว่าเข้ากันไม่ได้เลย

ในวันที่อายุ 80 ปีผู้อาวุโสจี้ที่เขาเชิญฉีเติ่งเฉียนมา ซึ่งมันดูเหลือน่าเหลือเชื่อเล็กน้อยสําหรับเขา

ในขณะเดียวกัน เขาก็จะแอบชื่นชมความมีน้ำใจของตระกูลจี้ไม่ได้