บทที่ 1168 การมาถึงของร็อบเบน

ฉีเติ่งเสียนในฐานะอัครสังฆราชที่เที่ยงตรงและดีงาม จะไปปาร์ตี้ออนเซ็นกับหมาป่าโลภกับหวงฉีปินได้อย่างไร!

หลังจากทานอาหารเย็นแล้ว เขาก็ตรงไปที่สนามบินเซียงซาน เตรียมต้อนรับร็อบเบนและกลุ่มของเขาที่กำลังจะมา

ในไม่ช้าร็อบเบนและคนอื่น ๆ ก็มาถึงเซียงซานทั้งสามคนสวมชุดสูทสีดำ มีชายสองคนและผู้หญิงหนึ่งคน ผู้หญิงคนนั้นมีผมสีบลอนด์ตาสีฟ้า รูปร่างหน้าตาของเธอเป็นที่จดจำมาก แม้ว่าเธอจะสวมชุดสูทธรรมดาก็ตาม เธอยังคงดูสะดุดตา

“อัครสังฆราชฉี” หลังจากเห็นฉีเติ่งเสียนแล้วร็อบเบนก็พยักหน้าเล็กน้อย

“อัศวินเออร์วิน มาถึงแล้ว!” ฉีเติ่งเสียนรู้สึกโล่งใจและพูดด้วยรอยยิ้ม

เมื่ออัศวินศักดิ์สิทธิ์อีกสองคนได้ยินชื่อของเขา พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะดูสับสนร็อบเบนเป็นผู้นำกลุ่มอัศวิน เปลี่ยนชื่อเป็นเออร์วินเมื่อไหร่กัน?

มุมปากของร็อบเบนกระตุกและเขาพูดอย่างเย็นชา: “อัครสังฆราชอวาดา ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ ฉันได้ยินมาว่าคุณจับคนนอกรีตจากลัทธิแดร็กคูล่าอีกคนได้”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าและกล่าวว่า: “เดิมที เราจับกุมคนได้ทั้งหมดสามคน แต่สองคนในนั้นไม่เชื่อฟัง ต่อต้าน และพยายามหลบหนี ฉันเลยทำให้พวกเขาตาย!”

เมื่อได้ยินดังนั้น อัศวินศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองก็ตกตะลึง

พวกเขาตระหนักดีถึงพลังแห่งความนอกรีตของเหล่าแดร็กคูล่า ฉีเติ่งเสียนจริงๆ แล้วจับพวกเขาสามคนได้ด้วยตัวเองและล้มคนทั้งสองได้อย่างนั้นหรือ? เรื่องตลกอะไรเนี่ย!

“เอาล่ะ... นี่คือลัดกอนกับเยเลน่า พวกเขามาใหม่เพิ่งเข้าร่วมกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์ฉันพาพวกเขามาที่นี่ในครั้งนี้เพื่อศึกษาดูงาน” ร็อบเบนพยักหน้าหลังจากได้ยินและเผชิญหน้ากับฉีเติ่งเสียน แนะนำอีกฝ่ายที่เป็นสมาชิกใหม่ของอัศวินศักดิ์สิทธิ์

ฉีเติ่งเสียนจับมือกับลัดกอน จากนั้นมองไปที่เยเลน่าและถามว่า: “เยเลน่า คุณมาจากประเทศเสวี่ยเหรอ?”

เยเลน่าอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจและพูดอย่างประหม่า: “ฝ่าบาท ท่านอัครสังฆราช ฉันมาจากประเทศเสวี่ย! นี่เป็นการพบกันครั้งแรกของเรา ดังนั้นโปรดให้คำแนะนำแก่ฉันด้วยค่ะ”

สำหรับอัครสังฆราชชาวหัวกั๋วเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ผู้มาใหม่ทั้งสองคนรู้สึกว่าพวกเขาค่อนข้างคู่ควรกับความน่าเกรงขาม

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังได้ยินอีกว่าพระอัครสังฆราชมีวิญญาณของผู้พิพากษาแซมซั่นและเป็นบุคคลที่ได้รับข่าวพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ได้โดยตรง

ร็อบเบนกล่าวว่า: “ถ้าอย่างนั้น ท่านอวาดาพาเราไปพบคนนอกรีตนั้นที!”

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและพูดว่า: “คุณรีบเหรอ? ฉันคิดว่าคุณเหนื่อยจากการเดินทาง ดังนั้นหาอะไรทานแล้วพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน”

ร็อบเบนพูดอย่างใจเย็น: “การจัดการกับคนนอกรีตเป็นงานที่สำคัญที่สุดของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของเรา เราจะไม่รู้สึกเหนื่อยหากเราสามารถรับใช้พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้”

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ: “ดี งั้นมากับฉัน!”

หลังจากพาทั้งสามคนขึ้นรถแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็ตรงไปยังสถานที่ที่คนนอกรีตถูกคุมขัง

“โอ้ คนนอกรีตทั้งสามนี้แข็งแกร่งมาก พวกเขาแข็งแกร่งกว่าคนนอกรีตที่ฉันเจอเมื่อครั้งที่แล้วเสียอีก! ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่มีวันใช้น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่สมเด็จพระสันตะปาปามอบให้ฉันแน่” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างง่ายดาย

“ฝ่าบาทอัครสังฆราชน่าทึ่งจริงๆ เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ใช่สมาชิกนักบวชในระบบการต่อสู้ แต่คุณสามารถจัดการกับคนนอกรีตสามคนได้เพียงลำพัง” เยเลน่าอดชื่นชมไม่ได้

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่พอใจ เขาพูดกับตัวเอง สาวสวยอย่าพึ่งขัดจังหวะ ฉันกำลังบ่นกับอัศวินเออร์วิน แค่จะรอดูจะได้น้ำศักดิ์สิทธิ์อีกหรือเปล่า!

ร็อบเบนพูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า: “ฉันไม่คิดว่าจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่า? คราวที่แล้ว อัครสังฆราชอวาดา คุณจัดการกับคนนอกรีตสองสามคนได้สบายๆ คุณจะใช้น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ประทานให้เพราะเรื่องแค่นี้ได้ยังไง?”

ฉีเติ่งเสียนดูเคร่งขรึมและพูดว่า: “คนนอกรีตในครั้งนี้แข็งแกร่งกว่ามาก ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ฆ่าพวกเขาโดยไม่ตั้งใจแบบนี้ เพราะฉันใช้กำลังทั้งหมดของฉัน! หากฝ่าบาทสมเด็จพระสันตะปาปาไม่ได้สอนฉันถึงความศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริงของ.....”

เมื่อมาถึงจุดนี้เขาหยุดพูดและไม่คิดจะพูดอีกต่อไป