บทที่ 1172 การพัฒนาของความสัมพันธ์

อวี้เสี่ยวหลงกระโดดลงมาจากชั้นสองและมองไปที่ฉีเติ่งเสียนที่กำลังถือโทรศัพท์มือถือและยิ้มบ้าๆให้กับข้อความ และอดไม่ได้ที่จะกลอกตาขาวอย่างดูถูก

“คุณไปหลอกผู้นำของกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์แบบนี้ มันไม่ดีหรือเปล่า? หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย ในอนาคตเราจะเข้ากับเขาได้อย่างไร?” อวี้เสี่ยวหลงถาม

“ไม่เป็นไรหรอก เดิมทีหนังสือเล่มนี้สมเด็จพระสันตะปาปาเป็นคนให้ฉัน และตอนนั้นฉันก็จ่ายเงินไปแล้วด้วย!” ฉีเติ่งเสียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

อวี้เสี่ยวหลงมองเขาด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยดี อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า “วิธีการของคุณเต็มไปความเวอร์วังจริงๆ!”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มพูดว่า “ก็พอประมาณ…... ถ้าฉันทำเงินนี้ได้ คุณจะเลี้ยงอาหารค่ำฉัน เพื่อเฉลิมฉลองไหม?”

หลังจากได้ยิน อวี้เสี่ยวหลงก็ตกตะลึงและถามว่า “คุณพูดอะไรนะ? ฉันจะเลี้ยงอาหารค่ำคุณเพื่อเฉลิมฉลอง? ควรจะเป็นคุณหรือเปล่าที่เลี้ยงฉัน!”

ฉีเติ่งเสียนพูด “คุณเลี้ยงฉัน ก็จะทำให้ฉันมีความสุขยิ่งขึ้นไง! มีความสุขคูณสอง ไม่ดีหรอ?”

เขาทำให้อวี้เสี่ยวหลงรู้สึกหมดคำพูด หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า “คุณควรออกไปจากที่นี่ก่อนที่ฉันจะเอาปืนแก็ตลิงออกมา”

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้พูดมากกับอวี้เสี่ยวหลง สะบัดฝุ่นแล้วเดินจากไป

อวี้เสี่ยวหลงส่ายหัวและมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าอีกครั้ง เมื่อนึกถึงฉากเมื่อกี้ที่ฉีเติ่งเสียนหลอกร็อบเบนและคนอื่นๆ รู้สึกว่ามันตลก

หลังจากเสร็จจบเรื่อง ฉีเติ่งเสียนก็ตรงไปหาเฉินหยู เป่ยบูฉีตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์ นั่นก็ต้องแพ้แน่ๆ เขาต้องบอกข่าวดีกับเฉินหยู

วันนี้เฉินหยูหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกับคุณจี้ที่บ้านตระกูลจี้ เขารับโทรศัพท์จากฉีเติ่งเสียนในตอนที่กำลังออกมาจากบ้านตระกูลจี้พอดี

“นายมาได้เวลาพอดี ฉันหิวแล้ว เลี้ยงข้าวเที่ยงให้ฉันหน่อย!” เฉินหยูยิ้มหวานหลังจากเห็นฉีเติ่งเสียน

เธออารมณ์ดีจริงๆ มีฉีเติ่งเสียนเป็นธุระจัดการให้ และมีความสัมพันธ์ร่วมมือกับตระกูลจี้ การปฏิบัติการครั้งต่อไปของเธอจะมีประโยชน์มากยิ่งขึ้น

ฉีเติ่งเสียนสังเกตรองเท้าส้นสูง ถุงน่องสีดำ กระโปรงรัดสะโพก เสื้อเชิ้ตสีขาว และแว่นตาไร้ขอบที่เพิ่มนิสัยทางสติปัญญาของเฉินหยู

ผู้หญิงคนนี้ สวยมากจนฝ่าฝืนกฎ

“ฉันอยากกินปลา” ชีติงเซียนพูดอย่างมีสองแง่สองง่าม

“กินปลาก็ดี ฉันรู้จักร้านอาหารที่ทำซาซิมิอร่อยมาก” เฉินหยูแสร้งทำเป็นไม่รู้และยิ้ม จากนั้นเดินเข้าไปจับมือฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนบีบมือเล็กๆที่นุ่มนวลและเรียบเนียนของเธอ และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เฉินหยูถาม “นายถอนหายใจทำไม?”

ฉีเติ่งเสียนพูด “เพราะปกติฉันได้มาฟรีโดยตลอด แต่เมื่อฉันอยู่กับคุณ ฉันต้องจ่ายเงิน นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าศีลธรรมของฉันถูกคุณทำลายแล้ว!”

เฉินหยูปิดปากและยิ้มเบาๆ เธอค่อนข้างจะชอบเวลาที่อยู่กับคนบ้าอย่างฉีเติ่งเสียน เพราะเธอชื่นชมจิตวิญญาณที่กล้าหาญของฉีเติ่งเสียน และยังชอบวิธีการพูดที่ตลกขบขันของเขา เช่นเดียวกัน ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำที่เขาแสดงออกมาเป็นครั้งคราวก็ค่อนข้างตลกเช่นกัน แม้ว่าจะมีความโกรธเล็กน้อย

เมื่อมาถึงประตูห้องส่วนตัวเล็กๆของร้านอาหาร เฉินหยูก็ถอดรองเท้าส้นสูงแล้วเดินเข้าไปข้างใน รูปร่างลักษณะที่เธอก้มลงถอดรองเท้า เผยให้เห็นความเซ็กซี่และเสน่ห์ของเธอ

ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน จากนั้นกินอาหารราคาแพงและดื่มไวน์

“สรุป เป่ยบูฉีจบเห่แล้วใช่ไหม?” เฉินหยูอดไม่ได้ที่จะถามด้วยรอยยิ้ม

เธออารมณ์ดี จึงหัวเราะตลอด สาวๆที่ชอบยิ้มมักจะโชคดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่น่ารักและสวยงามเช่นนี้