บทที่ 1177 ตบตา

"ทำไมสีหน้านายเหมือนโดนหยามแบบนั้นล่ะ?"

"ไปจัดการเธอที่หนานหยางเลยไหม?"

"ฉันจะจองตั๋วให้!"

เฉินหยูเป็นคนที่ไม่ชอบให้ความวุ่นวายมาถึงตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของฉีเติ่งเสียนเธอก็เริ่มโวยวายขึ้นมา

ฉีเติ่งเสียนตบบั้นท้ายของเธอด้วยความโกรธ เสียงตบเสียงดังฟังชัด จากนั้นเขาก็ชะงักอย่างตกตะลึง เฉินหยูเองก็ตกตะลึงเหมือนกัน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เฉินหยูก็เรียกสติคืนมาได้ กางเล็บออกมาแล้วพุ่งไปที่ฉีเติ่งเสียน "ฉันจะฆ่านาย!"

ฉีเติ่งเสียนที่รู้ตัวว่าผิดก็วิ่งหนีโดยอัตโนมัติ เขาเดินก้าวยาวๆเหมือนมังกร กระทืบเท้าสองครั้งก็วิ่งออกไปได้

แน่นอนว่าเฉินหยูตามไม่ทัน เขาวิ่งไปไม่กี่ก้าวก็มองไม่เห็นเงาแล้ว เธอกำหมัดแน่น กัดฟันกรอด "กล้ามาตีก้นฉัน ไอ้หมาบ้าสมควรตาย นับวันยิ่งทำตัวได้คืบจะเอาศอก!"

"โชคดีที่สลัดเธอออกได้ ตอนบ่ายต้องไปกินข้าวน้องเกา แล้วก็ไปเยี่ยมแม่ของเธอ" ฉีเติ่งเสียนถอนหายใจโล่งอก แต่เรื่องที่สวีเอ้าเสวี่ยทำเขายังจำไม่ลืม

ในขณะที่คิด ฉีเติ่งเสียนก็ไปซื้อของขวัญที่ซุปเปอร์มาเก็ต เจอผู้ใหญ่ครั้งแรกจะไปมือเปล่าไม่ได้

ในขณะที่เดินดูของอยู่ ในหัวก็พลันนึกถึงความรู้สึกที่มือเมื่อสักครู่นี้

ยืดหยุ่นดีจริงๆ

"เฮ้อ น้องสาวเกาเป็นคนพูดมาก! หวังว่าแม่ของเธอจะไม่เป้นแบบนั้นนะ ไม่อย่างนั้นทั้งสองคนได้ทำฉันหัวระเบิดแน่" ฉีเติ่งเสียนคิดแล้วก็รู้สึกว่าน่าขำ

เจียงชิงเย่ว์เป็นเทพธิดาเย็นชาในร่างมนุษย์ แต่ปากของเธอแตกต่างกัับบุคลิกอย่างสิ้นเชิง พูดมากจนน่าขัน

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ทำให้คนรู้สึกแปลกแต่ก็น่าสนใจในเวลาเดียวกันจริงๆ!

หลังจากที่เลือกรังนกเป็นของขวัญได้แล้ว ฉีเติ่งเสียนก็ตรงไปที่บ้านของเจียงชิงเย่ว์ทันที

เจียงชิงเย่ว์สวมชุดอยู่บ้านสบายๆมาเปิดประตูให้ฉีเติ่งเสียน เป็นชุดที่มีลายการ์ตูน สวมแล้วดูน่ารักไม่น้อย

"มาแล้ว!" เจียงชิงเย่ว์ยิ้มอย่างดีใจ ยื่นมือไปรับของขวัญในมือของฉีเติ่งเสียนมาช่วยถือ "แค่มาก็พอแล้ว ซื้อของอะไรมาเยอะแยะ!"

"ไม่ได้ให้เธอสักหน่อย" ฉีเติ่งเสียนพูดเสียงเรียบ

เจียงชิงเย่ว์สีหน้าแข็งค้าง นี่คือคนที่คอยโพนทะนาบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่มีคารมณ์ดีอย่างนั้นเหรอ? คารมณ์ดี แบบนี้อะนะ?!

หลี่เยว่เหมยผู้เป็นแม่หลังากที่ได้ยินเสียงความวุ่นวายแล้ว ก็เดินไปดู พลางพูดด้วยรอยยิ้ม "เธอก็คือฉีเติ่งเสียนที่ลูกสาวป้าพูดถึงอยู่บ่อยๆสินะ? รูปหล่อจริงๆ!"

หลี่เยว่เหมยเป็นหญิงวัยประมาณห้าสิบปี หางตามีเริ่มมีริ้วรอยไม่น้อยแล้ว แต่กลับมีใบหน้าที่งดงามเป็นมาตรฐาน สามารถจินตนาการได้เลยว่าตอนเป็นสาวจะทำให้ผู้ชายหลงใหลได้มากขนาดไหน

แต่ตอนนี้หลี่เยว่เหมยดูท่าทางอิดโรยอยู่บ้าง ใบหน้าก็เริ่มซีด ดูไม่ค่อยกะปรี้กะเปร่าเท่าไหร่

"สวัสดีครับคุณป้า ผมฉีเติ่งเสียนครับ" ฉีเติ่งเสียนเปลี่ยนรองเท้าที่เจียงชิงเย่ว์เอามาให้ ก่อนจะเดินเข้าบ้าน

เจียงชิงเย่ว์ตบไหล่เขา ก่อนจะพูด "แม่ เห็นหรือยัง แฟนหนูคนนี้เป็นยังไง? ฮึ มาสงสัยสายตาของลูกสาวคนนี้ได้ลงคอ!"

ฉีเติ่งเสียนมุมปากกระตุก บอกกี่รอบแล้วว่าเลิกกันแล้ว เป้นแฟนเก่าต่างหาก! แต่ตอนนี้อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ เขาจะไม่ทำให้เธอดูเป็นตัวตลกแล้วกัน

หลี่เยว่เหมยรู้ว่าทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณฉีเติ่งเสียนที่ทำให้เธอได้รับการรักษาอย่างดีจากประเทศเจอมณี ดังนั้นในใจเธอจึงรู้สึกซาบซึ้งมาก ยิ่งได้เห็นว่าตัวจริงก็ดูเป็นคนดีมาก เธอก็ยิ่งซาบซึ้งใจมากเข้าไปอีก