บทที่ 1181 ประธานหวังรู้จักคิด

ผู้อำนวยการสวีมองเห็นประธานหวังมาแล้ว ก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ จนกระทั่งยังมีรอยยิ้ม มีประธานหวังของหลงเหมินฟิล์มออกหน้า เขาก็สามารถนิ่งดูดายได้แล้ว!

ไม่ต้องให้ตัวเองลงมือ ก็สามารถทำให้หนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่อยู่ด้านข้างเจียงชิงเย่ว์ถูกลากไปให้เป็นอาหารฉลาม

สวีเค่อก็ชะงักไป เพิ่งอยากจะพูด กลับมองเห็นฉีเติ่งเสียนอยู่ด้านข้างเจียงชิงเย่ว์ ก็มีรอยยิ้มตกใจขึ้นมา

ประธานหวังที่อยากจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่เขากลับเดินเข้าไปข้างหน้า ไม่รอให้เจียงชิงเย่ว์พูดตอบ ก็ชี้หน้าด่าเธอ“นังกะหรี่ เธอบ้าไปแล้วเหรอ?คิดว่าได้ถ่ายหนังกับสวีเค่อแล้ว ก็ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาแล้ว?พูดว่าไม่สบายก็ไม่มาใช่ไหม?ได้ ฉันจะทำให้เธอไม่สบายตลอดชีวิต!”

“ประธานหวัง…ฉัน…”เจียงชิงเย่ว์สีหน้าซีดเผือด ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไง

ประธานหวังยกมือขึ้น มองไปที่เจียงชิงเย่ว์ และพูด“เธอทำไม?วันนี้เธอต้องตาย พระเจ้ามาก็ช่วยเธอไม่ได้!”

สวีเค่อตกใจจนต้องยื่นมือไปดึงเสื้อของประธานหวัง ผลลัพธ์คือถูกประธานหวังสะบัดออก

เขาหันหน้ากลับไป พูดกับสวีเค่อ“ผู้กำกับสวี ไม่ใช่ฉันไม่ได้ไว้หน้าคุณ แต่นังกะหรี่นี่ไม่เห็นผมอยู่ในสายตา!”

“วันนี้กองถ่ายของพวกเราเชิญเธอกินข้าว ผมมาแล้ว เธอกลับพูดว่าไม่สบาย ไม่ไว้หน้าผม!”

“ตอนนี้ นึกไม่ถึงว่าจะมาเดินชอปปิ้งที่นี่?”

“ฮ่าๆ…หน้าของฉัน ก็เหยียบย่ำได้ง่ายดายเหรอ?ดาราตัวน้อยที่เพิ่งเปิดตัว ก็กล้าไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาแล้ว?!”

สวีเค่อยังไม่ทันได้พูด ก็ถูกประธานหวังซักถามจนนิ่งอึ้งไป คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ พูดไม่ออก

“สวีเค่อ ดาราสาวคนนี้ถึงแม้ว่าคุณจะเอาใจเขา แต่วันนี้ ผมตัดสินใจแล้ว!ใครก็ปกป้องเธอไม่ได้ เธอไม่ต้องพูดเยอะ ถึงเวลานั้นฉันจะไม่ไว้หน้าเธอ!”ประธานหวังพูดอย่างดุร้าย

หนวดของสวีเค่อก็กระตุกไปมา เดิมทีอยากจะเอ่ยเตือน แต่หลังจากที่ได้ยินประธานหวังพูดประโยคนี้ ในใจก็เกิดความโกรธขึ้นมา

ก็ดี นายอยากตาย ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะยืนดูข้างๆ

เจียงชิงเย่ว์ก็พูด“ประธานหวังฉันแค่ไม่ได้มากินข้าวกับคุณเท่านั้นเอง ทำไมถึงต้องโกรธขนาดนี้?”

ประธานหวังหัวเราะเยาะและพูด“คนแบบฉัน รักในหน้าตา!เพียงแต่ ในเมื่อเธอที่เป็นเด็กใหม่ ฉันก็จะให้โอกาสเธออีกครั้ง เธอเลือกที่กระดกก้นมาให้ฉันตี หรือว่าจะตีตัวเอง?”

“ตีพ่อมึงสิ เห็นนายอ้วนเตี้ย ยังจะให้คนกระดกก้นขึ้นมา?นายต่อขาให้สูงก็ไม่พอ?”ฉีเติ่งเสียนตบศีรษะของประธานหวังทันที

ประธานหวังถูกตบจนมึนงง หันหน้ากลับไป เห็นใบหน้าที่ไม่มีความอดทน ฉับพลันก็หวาดกลัวขึ้นมา

ฉีเติ่งเสียนถือว่าเป็นศัตรูอันดับหนึ่งของเฉินปาเซี่ย และประธานหวังเป็นมือขวาของเฉินปาเซี่ย จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าแซ่ฉีมีความแค้นที่ฆ่าลูกชายของนายหางเสือล่ะ?

และที่สำคัญก็คือ ฉีเติ่งเสียนฆ่าเมิ่งซวนถงกับเฉินซงเฟยทั้งสองคน จนกระทั่ง ทำลายการประชุมใหญ่ของศิลปะการต่อสู้ภาคใต้ และยังลอยนวลอยู่เหนือกฎหมาย ทำให้เมิ่งเชียนเซิงกับเฉินปาเซี่ยหมดหนทาง

ศัตรูทั้งสองคนนี้ ตัวเองสามารถล่วงเกินได้ไหม?ต่อให้เฉินปาเซี่เผชิญหน้ากับเขาคนเดียว ก็ต้องถอยให้!

ผู้อำนวยการสวีมองเห็นฉีเติ่งเสียนชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้นึกไม่ถึงว่าจะกล้าจัดการประธานหวัง ช่วยไม่ได้แล้ว ไอ้สารเลวนี่ต้องตายแน่นอน

“ถามนายอยู่นะ?แกล้งตายเหรอ?!”ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วแน่น ยกมือขึ้นไปฟาดตบอีกครั้ง

ประธานหวังตัวสั่นเทา ควักบัตรดำออกมา

ฉับพลันมือของฉีเติ่งเสียนก็ค้างอยู่ในอากาศ ยิ้มและพูด“เดิมทีก็เป็นประธานหวังของหลงเหมินฟิล์ม เลื่อมใสมานานแล้ว”