ตอนที่ 1249
บทที่ 1260 คว่ำโต๊ะ
October 21, 2026
สำหรับฉีเติ่งเสียน ผู้ชื่นชอบของฟรี มีคนมาเสนอให้ถือเป็นความสุขที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
เมืองทางตอนใต้ส่วนใหญ่เป็นแผงขายอาหาร มีร้านอาหารต่างๆซ่อนอยู่ในแผงขายอาหาร
หวังซานยื่อเลือกแผงขายอาหารระดับไฮเอนด์ จากนั้นจึงสั่งอาหารทะเลราคาแพงมาโต๊ะหนึ่ง
“พ่อหนุ่มหล่อ สนใจมาเล่นหนังกับฉันไหม? ฉันคิดว่าภาพลักษณ์และการแสดงอารมณ์ของคุณค่อนข้างดี” หวังซานยื่อพูดกับจิ่วเฮิง โดยรู้สึกว่าคนนี้ท่าทางเป็นคนนิสัยดี
“พ่อหนุ่ม?” จิ่วเฮิงอดไม่ได้ที่จะตะลึงเมื่อได้ยิน เขาอายุมากกว่าหวังซานยื่อด้วยซ้ำ
หวังซานยื่อไม่เคารพจิ่วเฮิงแถมยังพูดติดตลกว่า “ถ้าฉันไม่เรียกคุณว่าพ่อหนุ่ม แล้วจะให้ฉันเรียกนายว่าไอ้โง่หรือไง”
ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า: “ช่างเถอะ ผู้กำกับหวัง อย่าเอาเขาไปเลย ฉันกลัวว่าถ้าเขาไปเล่นหนังกับคุณ เขาคงอดใจไม่ไหว ทุบคนที่เล่นด้วยจนตายแน่”
เมื่อหวังซานยื่อได้ยินก็ตกใจ ผู้ชายคนนี้แต่งตัวเหมือน “พ่อหนุ่มทั่วไป” เป็นนักเลงขนาดนั้นเลยเหรอ?
“ทำไมคุณต้องให้เขาเลี้ยงด้วย? อย่าเสียมารยาทนักเลย? ไปอยู่กันส่วนตัวสองคนไม่ดีกว่าเหรอ?” เจียงชิงเย่ว์ประท้วงด้วยเสียงต่ำ
“อา ไม่เป็นไร ก็ดูสิผู้กำกับหวงเขาเต็มใจ” ฉีเติ่งเสียนตอบพร้อมจับมือเล็กๆ ของเจียงชิงเย่ว์ “อีกอย่างมันไม่สำคัญว่าเขาจะเชิญคุณหรือเปล่า ฉันคิดถึงผลประโยชน์ของเธอมากกว่า”
เจียงชิงเย่ว์ในใจ รู้สึกหวานชื่นขึ้นมา เขาคิดเรื่องเธอขนาดนี้เลยหรือ?
เมื่อเสิร์ฟอาหารมาสองหรือสามจาน เฮ่อเซี่ยวก็เข้ามาพร้อมกับคนของเขา
ทันทีที่เฮ่อเซี่ยวปรากฏตัว รอยยิ้มที่ประจบประแจงบนใบหน้าของหวังซานยื่อก็แข็งขึ้นทันที จากนั้นเขาก็ปวดหัว ทำไมคุณชายถึงมานี่ได้? จบกัน!
ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกผิด เพื่อที่จะยืมคาสิโนเป็นฉากถ่ายทำเขาได้สัญญามีเงื่อไขกับเฮ่อเซี่ยว
เอ่อเซี่ยวล้วงกระเป๋าแล้วพูดอย่างใจเย็น: “ล้อฉันเล่น?”
หวังซานยื่อรีบยิ้มแล้วพูดว่า: “ไม่กล้า ไม่กล้า! คุณชายเฮ่อ อย่าทำแบบนี้เลย มันอาจจะทำให้ฉันเดือดร้อน....”
เฮ่อเซี่ยวยื่นมือออกแล้วกดขอบโต๊ะแล้วเยาะเย้ย: “ทำยากหรือไง ? งั้นก็อย่ารับปาก!”
หลังจากพูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นและกระแทกโต๊ะทั้งโต๊ะล้มคว่ำ
ฉีเติ่งเสียนกับคนอื่นๆ ไม่ไตอบสนอง เนื่องจากมันไม่ใช่เรื่องของเขาอยู่แล้ว
“คุณชายเห่อ ไว้หน้าฉันหน่อยได้ไหม?” หวังซานยื่อพูดอย่างร้อนรน จับปลายแขนของเฮ่อเซี่ยวด้วยมือทั้งสองข้าง
“จำเป็นเหรอ?” เฮ่อเซี่ยวยิ้มเยาะ สะบัดมือของหวังซานยื่อออก แล้วตบหน้าเขาฉาดใหญ่
หวังซานยื่อถูกตบลงบนใบหน้าอ้วนๆของเขาอย่างแรง และเขาร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนล้มลงกับพื้น น้ำตานองหน้าและเขาไม่กล้าพูดถึงความโกรธแค้น
เพราะอีกฝ่ายก็คือนายน้อยของตระกูลเฮ่อ แม้ว่าตระกูลเฮ่อ จะไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังคงเป็นตระกูลอันดับต้น ๆ ในจิงเต่า!
เจียงชิงเย่ว์เห็นก็ตกใจหน้าเปลี่ยนสีและพูดว่า “มาตบคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง?”
เฮ่อเซี่ยวเยาะเย้ยก่อนจะพูดว่า: “ตบคนอื่น? ตบแล้วมันยังไง ถ้าฉันไม่พอใจ ฉันจะฆ่าพวกเธอแล้วโยนให้ฉลามกินยังได้”
แม้ว่าหวังซานยื่อจะถูกตบ แต่เขาก็ยังคงฝืนยิ้มและพูดว่า “คุณชายเฮ่อ โปรดเมตตา โปรดปล่อยพวกเราไปได้ไหม นี่เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด ฉันไม่ควรสัญญาสุ่มสี่สุ่มห้า”
เฮ่อเซี่ยวกล่าวว่า: “ไม่ได้”
หลังจากพูดสิ่งนี้ เขาก็หันไปมองเจียงชิงแย่ว์และพูดอย่างเฉยเมย: “มีโอกาสนั่งบนตักเศรษฐี แต่ไม่เอาดันมาทำกับคนกระจอกๆนี่นะ? คิดว่าวิธีนี้จะทหฉันขายขี้หน้าใช่ไหม?”
เจียงชิงเย่ว์ตกตะลึงและพูดด้วยความประหลาดใจ: “ทำไมต้องให้คุณขายหน้า เราไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แล้วจะทำให้ขายหน้าได้ยังไง!”
เฮ่อเซี่ยวพูดอย่างเย็นชา: “ฉันพูดแล้วไม่คืนคำ! ฉันจะให้โอกาสคุณตอนนี้ กลับไปนอนกับฉัน แล้วจะแกล้งว่าเหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้น พรุ่งนี้ก็มาถ่ายหนังมี่คาสิโนได้เหมือนเดิม”