บทที่ 1268 เผด็จการที่แท้จริง

ผีพยาบาทที่เฝ้าดูการต่อสู้ ทั้งร่างของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นแล้ว

ใครๆ ก็สามารถจินตนาการได้ว่าฉีปู้อวี่อยู่ภายใต้ความกดดันมากแค่ไหน

เมื่อจ้าวซวนหมิงเห็นฉีปู้อวี่หมอบลงเพื่อหลีกเลี่ยงการจับของเขา และในขณะเดียวกันก็บังคับตัวเองให้ตอบโต้ด้วยหมัดอีกครั้ง จ้าวซวนหมิงอดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจในใจ

แต่มือของเขากำหมัดในอากาศ และยกหมัดขึ้นตรง ชกตรงไปที่หัวของฉีปู้อวี่!

ฉีปู้อวี่รู้สึกถึงลมแรงที่กดลงบนหัวของเขา และมีภาพหนึ่งผุดขึ้นในใจของเขา นั่นคือหมัดของเขาไม่ได้โดนหน้าท้องของคู่ต่อสู้ แต่หัวของเขาจะแตกออก!

แต่เขายังคงส่งหมัดเข้าไปเล็กน้อย และแรงก็กระทบไปที่หน้าท้องของจ้าวซวนหมิงและมีรอยเปียกปรากฏขึ้นบนเสื้อผ้าของเขาทันที

แต่จ้าวซวนหมิงได้รับหมัดนี้ แต่ลมหายใจของเขาไม่ถูกรบกวนเลย และการเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่เสียรูป

ฉีปู้อวี่รู้ว่าการฝึกฝนของบุคคลนี้ถึงจุดสุดยอดแล้ว ปราณเป็นเหมือนตาข่ายขนาดใหญ่ที่ปกคลุมทั้งร่างกายของเขา หากวั่ยกังของหมัดนี้ชกออกไป มันจะเป็นการยากที่จะสร้างความเสียหายหรือผลกระทบใดๆ เว้นแต่ว่าเขาได้ต่อยเต็มแรงใส่ที่ท้องของเขา

เห็นการเคลื่อนไหวของฉีปู้อวี่หยุดชั่วคราว ในระหว่างการหยุดชั่วคราวนี้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นแล้ว ร่างกายของเขาก้าวไปด้านข้างเล็กน้อย ในเวลาเดียวกันเขาก็ยกมือขึ้นและกลายเป็นกรงเล็บเสือ ยกมันขึ้น แล้ววิ่งไปทางข้อมือของจ้าวหมิงซวน!

นี่คือ "ท่ายกเสือ" ในรูปแบบเสือสิงอี้ มันเป็นเพียงการยกง่ายๆ แต่เมื่อฉีปู้อวี่ใช้มัน มันจะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ถ้ามันกระทบข้อมือของจ้าวซวนหมิงด้วยแรงเช่นนั้น แม้ว่าจ้าวซวนหมิงจะเป็นวัชระกายจริงก็ตาม แต่ข้อมือของเขาจะหักด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

พลังเสือน่ากลัวขนาดไหน? ด้วยการตบเพียงครั้งเดียว ช่องท้องของควายก็จะถูกกรงเล็บอันแหลมคมคว้านออก

คราวนี้ "ท่ายกเสือ" ขึ้นไปถึงจุดสูงสุด พลังทั้งตัวของฉีปู้อวี่ก็ดุดัน แม้แต่เท้าขวาของเขาก็ถอยไปข้างหลัง แตะพื้นทำให้สะโพกหมุนเล็กน้อยถึงจุดที่พลังทั้งหมดของเขาถูกปลดปล่อย!

นอกจากนี้ มีการเปลี่ยนแปลงใน "ท่ายกเสือ" ของเขา กล้ามเนื้อบนหลังของเขาบิดเข้าหากัน เมื่อกระทบกับข้อมือของจ้าวซวนหมิง มันจะแปลงร่างเป็นรูปนกอินทรีทันที และใช้พลังของหมัดรูปนกใหญ่เพื่อเคลื่อนตัว หลังกว้าง พลังกล้ามเนื้อถ่ายทอดถึงมือทำให้คู่ต่อสู้ไม่มีทางหนีรอด!

จิตวิญญาณของจ้าวซวนหมิงมีพลังเพียงใด เขาเข้าถึงสภาวะการรับรู้ระดับใดแล้ว? เขาสามารถสังเกตทุกส่วนของร่างกายของฉีปู้อวี่และสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดของปราณเลือดในร่างกายของอีกฝ่ายโดยธรรมชาติ

ดังนั้นจ้าวซวนหมิงจึงไม่แม้แต่จะคิดถึงเรื่องนี้ ไหล่ของเขากระตุก และเพียงชั่วพริบตา แขนทั้งหมดก็หดตัวลงราวกับแส้ และหดกลับทันที ราวกับยางยืดจริงๆ

กรงเล็บเสือของฉีปู้อวี่ล้มเหลว แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจ

ทั้งคู่เป็นปรมาจารย์ระดับแนวหน้าจริงๆ พวกเขาคุ้นเคยกับเทคนิคการชกมวยและท่าสังหารต่างๆ มานานแล้ว หากพวกเขาใช้ทักษะบางอย่างก็ถือเป็นการสมรู้ร่วมคิด

เมื่อจ้าวซวนหมิงดึงมือของเขากลับ ไม่ได้หลีกเลี่ยงท่าเสือฟาดหมัดของฉีปู้อวี่ ถอนออกไปครึ่งก้าว

“คัมภีร์หมัด” บอกว่า ถอยหนึ่งก้าวสู่ฟ้าทะเลกว้าง

อย่างไรก็ตามฉีปู้อวี่รอเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น การถอยครั้งนี้ได้เปิดพื้นที่

ผลก็คือฉีปู้อวี่ขยับจุดศูนย์ถ่วงไปข้างหน้า ชักคันธนู และทำให้ร่างกายของเขาดูเหมือนเหยียบคันธนูขนาดยักษ์

เขายกมือขึ้นและปล่อยหมัดปืนใหญ่ที่รุนแรงราวกับลมกระโชก เขาไม่ได้กระทืบพื้นเพื่อออกแรง แต่ผีพยาบาทก็รู้สึกราวกับว่าทั้งวัดโบราณกำลังสั่นไหว!

ในที่สุด สีหน้าของจ้าวซวนหมิงก็เผยความเคร่งขรึม ไม่สงบเท่ากับรูปปั้นพระโพธิสัตว์ในวัดโบราณอีกต่อไป ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกไม่มีตัวตน

เมื่อเผชิญกับการโจมตี้เช่นนี้ แม้ว่าราชาแห่งสวรรค์จะมาก็จะถูกทุบตีจนแหลกละเอียด!

ดังนั้นจ้าวซวนหมิงจึงเลือกที่จะหลีกถอยต่อไป แต่เมื่อเขาถอยห่าง ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็เปล่งออร่าที่ยอดเยี่ยมออกมา ออร่านี้กดดันวิญญาณของฉีปู้อวี่อย่างมาก รู้สึกแน่นตึงยิ่งขึ้น