บทที่ 1273 ธุรกิจก็คือธุรกิจ

ถ้าจะบอกว่าไม่โกรธมันคือเรื่องโกหก ท้ายที่สุด หยางกวนกวนมาที่จิงเต่า มันเป็นเพราะเฮ่อเซียนเซียนเป็นฝ่ายริเริ่มติดต่อเธอ

ถ้าไม่ใช่เพราะเฮ่อเซียนเซียน เธอสามารถติดต่อคนที่เหลือของตระกูลเฮ่อก่อนได้

ตอนนี้ เฮ่อเซียนเซียนพร้อมที่จะเข้าร่วมกับตระกูลจ้าว ซึ่งขัดขวางแผนการโดยรวมของเธอ แม้ว่าเธอจะติดต่อกับคนอื่นๆ แต่เธอก็ดูเหมือนจะตามหลังไปหนึ่งก้าว

น่าเสียดายที่เฮ่อเซียนเซียนซึ่งตอนนี้ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลจ้าว และไม่ได้ให้ความสำคัญกับหยางกวนกวนเลย หลังจากได้ยินคำพูดของเธอ เธอก็เยาะเย้ยและพูดว่า: "คุณหยาง คุณควรปรับน้ำเสียงของคุณและทัศนคติดีกว่า นี่คือจิงเต่า ไม่ใช่เซียงซาน! ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือตระกูลเฮ่อ!"

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะอย่างไม่เป็นทางการและพูดว่า: "คือจระกูลเฮ่อแล้วไงล่ะ? ตระกูลเฮ่อยังลงมือกับฉันหรือ? อยากลองดูไหมล่ะ!"

ตราบใดที่เขาต้องการ เขาก็จะเริ่มฆ่าผู้คนทันที ไม่มีใครหยุดเขาได้ ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็จะตายกะทันหัน

แม้ว่าศิลปะการต่อสู้ของหลานอวี่ซึ่งเป็นสาวใช้ไม่ด้อยนัก แต่ในสายตาของเขา มันคงใช้เวลาเพียงสองวินาทีเท่านั้น

หมัดทำลายล้างนั้นเพียงพอที่จะกวาดล้างศัตรูทั้งหมดออกไป!

เฮ่อเซียนเซียนกำลังจะโต้กลับ แต่หลานอวี่เอื้อมมือออกไปเพื่อหยุดเธอ พูดอย่างใจเย็น: "ทางที่ดีคุณเฮ่อไม่ควรให้โอกาสพระอัครสังฆราชฉี พระอัครสังฆราชฉีคนนี้เป็นนักเลง หากคุณยังพูดต่อไป ปล่อยให้เขาถ้า เขาคว้าข้ออ้าง ทำร้ายคุณจนตาย ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย"

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของหลิวต้าฟู่ก็แข็งค้างเล็กน้อย ราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ และเขาก็มองตรงไปที่ฉีเติ่งเสียนและพูดอย่างเย็นชา: "ฉันจำแกได้แล้ว! แกคือไอ้ชั่วที่ข่มขู่ฉันด้วยชีวิตของลูกสาวของฉัน รีดไถเงินห้าร้อยล้านหยวนจากฉัน"

ฉีเติ่งเสียนผายมือของเขาอย่างสบายๆ แล้วพูดว่า: "คุณพูดดีๆ หน่อยได้ไหม? นั่นเป็นข้อตกลงที่ยุติธรรม รีดไถอะไรกัน ถ้าคุณพูดเรื่องไร้สาระ ฉันจะให้ทนายส่งจดหมายเตือนคุณ!”

หลิวต้าฟู่ดูเหมือนจะไม่สามารถระงับความอยากแก้แค้นของเขาได้ แต่หลานอวี่พูดว่า: "สิ่งที่ฉันพูดไม่ได้ผลมากหรือคุณคิดว่าชีวิตของคุณคือ ไม่มีค่าขนาดนั้น!"

ฉีเติ่งเสียนน่ากลัวแค่ไหน แม้ว่าเธอจะไม่เคยสู้กับเขามาก่อน แต่เธอก็ได้ยินคนพูดถึงเรื่องนี้มากมาย ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าที่จะพูดเบาๆ

เมื่อชายคนนี้ได้รับโอกาสใช้หัวข้อนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ เขาจะไม่ยอมปล่อยมันไปอย่างแน่นอน จะมีคนถูกฆ่าไปกี่คนนั้น ก็จะไม่อาจพูดได้เลย

เมื่อผู้บัญชาการฮั่วตัวแห่งเซียงซาน รู้ว่าชายคนนี้กำลังจะออกจากเซียงซาน มีรายงานว่าเขาเพิกเฉยต่อคำสั่งห้าม จุดประทัดเล็กๆ ที่หน้าประตูบ้านของเขา.…..

"วันนี้ฉันจะปล่อยแกไปก่อน แต่ว่า คราวหน้าแกจะโชคดีเช่นนี้” หลิวต้าฟู่ยิ้มเยาะแล้วพูด

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ทำไมคนทั้งโลกถึงขัดขวางไม่ให้เขาทำเงินจำนวนเล็กน้อยเช่นนี้?

ครั้งก่อนที่จัดการเฮ่อเซียว พี่ใหญ่ฉีหยุนเฟิงออกมาห้าม

ในที่สุด หลิวต้าฟู่ก็จำเขาได้และพร้อมที่จะแก้แค้น หลานอวี่สาวใช้ก็ทำผิดแผนอีกแล้ว

สิ่งนี้ทำให้เขาคลื่นไส้มาก จนไม่สามารถแม้แต่จะเทน้ำอันขมขื่นออกได้ เขาโกรธมาก!

"อ๊ากอ๊ากอ๊าก ฉันโกรธมาก!" ฉีเติ่งเสียนคิดกับตัวเอง รู้สึกเศร้า เขาไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาจะสามารถชำระหนี้ของกูซินสกี้และวินโนกราดอฟได้

ชายชราทั้งสองคนก็ไม่ใช่คนดีเช่นกัน พวกเขาได้ให้หลี่อวิ๋นหว่านและอิเลียนน่าจินวาช่วยพวกเขาในเรื่องบางอย่างในสหรัฐอเมริกาเพราะฉีเติ่งเสียนเป็นหนี้พวกเขา

เขายังคิดด้วยซ้ำว่าเขาควรปล่อยให้หมาป่าโลภไปที่ประเทศเสวี่ย เพื่อขโมยระเบิดนิวเคลียร์และบอกคนเหล่านี้ - รู้สึกถึงความเจ็บปวดของโลกนี้เสียหน่อยเถิด!

เฮ่อเซียนเซียนและโฉวเหม่ยหรูไม่รู้ว่าฉีเติ่งเสียนโกรธ เพราะเขาไม่สามารถหาเงินได้ แต่คิดว่าเขาโกรธเพราะถูกแทงที่ด้านหลัง

ผลก็คือ เฮ่อเซียนเซียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ ในใจ การได้เล่นกับรุ่นใหญ่บนฝ่ามือตัวเอง ถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่หรือ?