บทที่ 1276 ช่วยชีวิตคน

ฉีเติ่งเสียนก็คิดไม่ถึงว่า มาทำงานในคริสตจักร จะสามารถได้ยินเรื่องแบบนี้?

“เป็นไปอย่างที่คิด ความอิจฉาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ฉันจำเป็นต้องเตือนแล้ว!”ฉีเติ่งเสียนหวาดหวั่นในใจ เรื่องนี้จำเป็นต้องดำเนินการอย่างจริงจัง

หลังจากที่เปิดประตูสารภาพบาป ฉีเติ่งเสียนให้หญิงสาวที่แต่งงานแล้วออกไป และกล่าวถึงเวลาไถ่ถอน ก็จะไปหาเธอ

หญิงสาวที่แต่งงานแล้วขอบคุณและออกไปแล้ว และสาบานว่าจะไม่ทำสิ่งชั่วร้ายแบบนั้นอีก

ฉีเติ่งเสียนทำงานของตัวเองต่อไป แต่ในใจกำลังวางแผน คิดออกแล้วว่าจะจัดการปัญญาเรื่องนี้ยังไง

“นี่ อาจารย์จางเทียน!ผมเอง บูรพาจารย์ของคุณ!”หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนไล่ลูกศิษย์คนสุดท้ายออกไปแล้ว ก็นั่งบนเก้าอี้และโทรศัพท์หาประมุขนักพรต

“ฮ่าๆ บูรพาจารย์ สวัสดี ตอนนี้ผมกำลังแนะนำงานอยู่ในโรงงาน!”อาจารย์จางเทียนพูด ในสายโทรศัพท์ก็มีเสียงเครื่องจักรดังออกมา

อาจารย์จางเทียนรู้ว่าเงินหายาก ดังนั้นจึงมาให้คำชี้แนะที่โรงงานผลิตยา ถึงอย่างไร กลั่นยาอายุวัฒนะก็ค่อนข้างยุ่งยาก ต้องพึ่งพาเขา

ฉีเติ่งเสียนไอแห้ง และพูด“ เรื่องนั้นผมจำได้ว่าคุณเคยพูด นักธุรกิจมั่งคั่งจากจินเต่าชื่อหลิวต้าฟู่ คุณรู้จักไหม?”

อาจารย์จางเทียนก็ยิ้ม และพูด“ความจริงตอนนั้นเวลาที่เขาเศรษฐกิจไม่ดี ผมกำลังเดินทางไปรอบๆ เขาบอกผมว่าได้ซื้อเหมืองที่ทำให้เขาร่ำรวย…”

“ไม่อย่างนั้น เขาก็คงไม่ต้องใช้เงินขนาดนี้ หน้าด้านไร้ยางอายให้ผมรับลูกสาวเขาเป็นลูกศิษย์”

“เงินสำหรับผม ความจริงไม่ได้สำคัญ แต่ผมรู้สึกว่าเขามีโชคชะตากับผม และยังจริงใจ จึงทำให้ผมรับลูกสาวเขาเป็นลูกศิษย์

ฉีเติ่งเสียนก็ไม่พูดไร้สาระกับอาจารย์จางเทียนอีกก็พูดตรงไปตรงมา“ตอนนี้หลิวต้าฟู่คนนี้มาโค่นล้มผมที่จิงเต่า คุณมีวิธีอะไรไหม?”

อาจารย์จางเทียนได้ฟัง ก็ตกใจมาก และพูด“คุณฆ่าเขาแล้ว?!”

ฉีเติ่งเสียนสีหน้ามืดครึ้ม พูดด้วยความโกรธ“ ผมเป็นปีศาจที่ชอบฆ่าคนเหรอ?ทำไมถึงพูดแบบนี้! จะให้ให้โอกาสคุณพูดอีกครั้งหนึ่ง”

“แค่กๆ…”

อาจารย์จางเทียนก็ไอแห้งกลบเกลื่อนความอึดอัดของตัวเอง ยิ้มและพูด“ ผมพูดเล่นบูรพาจารย์จิตใจดีมาก ยังเป็นตัวแทนระดับสูง ไม่มีทางจะฆ่าคน และไม่หลอกลวงแน่นอน…”

ฉีเติ่งเสียนพูดเสียงเรียบเฉย“ คุณมาถึงจิงเต๋าแล้วจัดการให้ผม ถ้าจัดการไม่ได้ ผมก็จะฆ่าเขา”

“อ้อ…”อาจารย์จางเทียนอดไม่ได้ที่จะตกใจ เมื่อกี้ยังพูดว่าเขาไม่มีทางฆ่าคน ตอนนี้ก็อยากจะฆ่าคนแล้ว

หลังจากเงียบไม่พูดจาสักพัก อาจารย์จางเทียนก็ถอนหายใจ ยังจนปัญญา และพูด“ได้ ผมจะพสิกรินซวยออกไป ถึงจิงเต่าแล้วให้พบกับคุณ ปรมาจารย์เหรินซวนเป็นอาจารย์ของลูกสาวเขา สามารถพูดคุยกันได้”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า และพูด“ ขอเทียนจุนอำนวยพร อาจารย์จางเทียนเจตนาดี!”

“บูรพาจารย์ไม่ต้องเกรงใจ ขอเทียนจุนอำนวยพร!”อาจารย์จางเทียนก็รีบพูด

หลังจากที่วางสายโทรศัพท์แล้ว ฉีเติ่งเสียนหันหน้าไปทางรูปปั้นของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ และพูด“อาเมน!”

ฉีเติ่งเสียนถอดชุดคลุมสีแดงและโยนทิ้ง หลังจากนั้นก็หมุนตัว ขยับไหล่ รู้สึกว่าผ่อนคลายลงมาก อยากจะออกไปพบเจียงชิงเย่ว์

เจียงชิงเย่ว์กำลังรออยู่นอกโบสถ์ นั่งเงียบๆอยู่บนเก้าอี้ สวมชุดลำลองสีดำ ขาเรียวยาวที่สวมถุงน่องสะดุดตาที่สุด เหมาะสมกับรองเท้าส้นสูงที่งดงาม

“ขอโทษด้วย ให้เธอรอนานแล้ว วันนี้คนมาอธิษฐานเยอะ ฉันยุ่งมาก”ฉีเติ่งเสียนพูดกับเจียงชิงเย่ว์พลางหัวเราะ และเดินเข้าไป

“ไม่เป็นไร สามารถอยู่กับคุณได้ รอนานแค่ไหนก็ไม่เป็นไร”เจียงชิงเย่ว์เงยหน้าขึ้น ใบหน้ายิ้มอย่างอบอุ่น

“ไอ๊หยา เกาเม่ยของฉันจีบผู้ชายเก่งมาก!” ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะพูดในใจ ยื่นมือไปให้เธอ ดึงเธอลุกขึ้นยืน

เจียงชิงเย่ว์น้อยมากที่จะแต่งตัวแบบนี้ แต่ก็มีคนชอบ ดังนั้นจึงแต่งตัวแบบนี้

เพียงแต่ เธอแต่งตัวแบบนี้ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับฉีเติ่งเสียน ถึงยังไง ใส่รองเท้าส้นสูง ก็สูงประมาณหนึ่งจุดแปดเมตรแล้ว