บทที่ 1278 อัศวินแห่งแสง

ฉีเติ่งเสียนใช้ความคารมคมคายของตัวเอง หลอกล้อเข้ามา การเดินทางทางจิตของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ และมันกำลังจะจะสงบลง

เรื่องระหว่างเซี่ยงตงชิงและหยางกวนกวนเขายังจัดการได้แล้ว เรื่องแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร?

แน่นอน ก็เพราะว่าหลี่อวิ๋นหว่านให้พ่อของตนหลี่หลงอี้มา มีฝ่ายที่สามเข้ามาช่วย เลยช่วยบรรเทาความขัดแย้งของทั้งสองลงเล็กน้อย

“เห้ย ชีวิตของกองทัพราตรีนิรันดร์ไม่ได้สบายมาก ฉันนั้นล้างบาปแล้ว แต่พวกเขาไม่สามารถล้างบาปกับฉันด้วย”

“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ กองทัพราตรีนิรันดร์เข้าข้างฉัน แน่นอนว่าก็ต้องถูกผู้คนนั้นจ้องมอง”

ในใจฉีเติ่งเสียนแอบถอนหายใจ หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เรื่องนี้ไม่ได้มีวิธีจัดการได้ง่ายๆ

เพราะว่าเขาไม่สามารถบริจาคเงินแสนให้ทุกคนได้ บริจาคสถานะใหม่และให้พวกเขาล้างบาป? มันก็มากไปแล้ว คนรวยที่สุดยังทนไม่ได้เลย

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนคุยกับเจียงชิงเย่ว์เสร็จแล้ว แล้วไปดูสถานการณ์ของเฉียวชิวเมิ่ง อาการบาดเจ็บคงที่แล้ว และเขาอยู่ในอาการโคม่า ด้วยการอวยพรจากน้ำศักดิ์สิทธิ์ เซลล์ต่างๆ ในร่างกายของเขาจึงมีความตื่นตัวอย่างมาก อาการบาดเจ็บของเขาจะดีขึ้นตามธรรมชาติในไม่ช้า

ฉีเติ่งเสียนพูดกับพระบิดา: “พระบิดา ทางนี้ต้องรบกวนท่านแล้วนะ ช่วยผมดูแลหน่อย หากมีอะไรติดต่อผม”

พระบิดาพยักหน้าตอบกลับ: “พระอัครสังฆราชสบายใจได้ นี่เป็นเรื่องที่ฉันต้องทำอยู่แล้ว”

ขณะพูด ฉีเติ่งเสียนก็นึกอะไรออก มหาวิหารหนานหยางสร้างเสร็จแล้วใช่ไหม?แน่นอนว่ายังต้องการกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์หนึ่งชุด!

เขาเป็นพระอัครสังฆราชทางใต้ ครองทางใต้ไว้และถูกนอกรีตจ้องไว้ ไม่มีพลังป้องกันเป็นไปได้อย่างไร?

“แต่ว่า สถานประกอบการกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์ จำเป็นต้องได้รับการอนุญาตจากพระสันตะปาปา....เห้ย แล้วต้องมาคุยกับตาแก่นี่อีก ตอนนี้เขาต้องเกลียดฉันมากๆเลย!”ฉีเติ่งเสียนคิดในใจแล้วถอนหายใจ

ขณะพูด เขาก็เดินออกไปโทรหาพระสันตะปาปา

หลังจากที่พระสันตะปาปาได้รับสายจากฉีเติ่งเสียน คำพูดของเขาฟังแล้วรู้ว่ารำคาญ พูดอย่างโกรธๆ: “มีเรื่องอะไร?รีบพูดมา!”

ฉีเติ่งเสียนได้ยินแล้วรู้สึกไม่พอใจ ตอนเก็บเงินเรียกตัวเองอย่างเทพ เรียกพระอัครสังฆราช พอตอนนี้เก็บเงินจนครบแล้วก็เปลี่ยนไปเป็นรำคาญเลย?

“เสียงไอๆๆ พระสันตะปาปา ก่อนหน้านั้นฉันทำลายนอกรีตไปสิบแปดอันแล้วไม่ใช่?”ฉีเติ่งเสียนพูดขึ้น

“น้ำมนต์ก็ส่งให้คุณแล้ว”พระสันตะปาปาพูดอย่างเย็นชา “อยากได้อีกก็ไม่มีให้แล้ว นอกจากคุณออกเงิน!”

ฉีเติ่งเสียนไออย่างไม่หยุดแล้วพูดขึ้น: “ฉันไม่ได้อยากจะพูดเรื่องนี้ สิ่งที่ฉันอยากพูดคือ ฉันทำลายลัทธิบูชาแดร็กคิวล่าไปแล้ว ตอนนี้ถูกนอกรีตใหญ่ๆจ้องไม่หยุด ฉันอยากได้ชีวิตของฉัน ยิ่งอยากจะทำลายมหาวิหารหนานหยาง!”

ขณะที่คุยกับพระสันตะปาปา ฉีเติ่งเสียนนั่งลงตรงข้างๆของเจียงชิงเย่ว์ แน่นอนว่ามือต้องตกลงไปที่ขาสวยๆของอีกฝ่าย ถูไปมาตรงขา

พระสันตะปาปาขมวดคิ้วพูดขึ้น: “ดังนั้น คุณอยากพูดอะไร?จะให้ร็อบเบนส่งคนไปปกป้องคุณไหม?”

“ฮ่าๆๆ....ทักษะแค่นั้นของคุณ คนพวกนั้นมาแล้ว เกรงว่าจะเป็นภาระให้กับคุณ?”

“ไม่ต้องพูอ้อมไปมากับฉัน มีเรื่องอะไร รีบพูดมา! ช่วงนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างอ่อนๆแล้วพูดขึ้น: “คนของกลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์นั้นมีจำกัด การทำงานของนครรัฐวาติกันนั้นขยายออกไปมากแล้ว ฉันจะกล้าขอคนกับฝ่าบาทอีกได้อย่างไร?ความหมายของฉันคือแบบนี้”