บทที่ 1304 แผนร่วมต้านแยกขจัด

เมื่อสวีเอ้าเสวี่ยเห็นว่าเป็นอวี้เสี่ยวหลงที่โทรมา เธอก็ปิดปากฉับทันที

ตอนนี้เธอไม่มีหน้าที่จะไปเจอกับอวี้เสี่ยวหลงได้ และเธอไม่อยากให้อวี้เสี่ยวหลงให้ความสนใจกับเธอมากเกินไป แต่อย่างไรก็ตาม เธอก็ต้องเป็นคนขอโทษเพื่อนของเธอก่อน

ฉีเติ่งเสียนที่ไม่อยากทำให้สวีเอ้าเสวี่ยลำบากใจ เขาจึงถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์มารับสาย "อาหลง เกิดขึ้นกับคุณอีก?"

อวี้เสี่ยวหลงตอบกลับอย่างใจเย็น "ฉันว่าจะบอกคุณสักหน่อย ปรมาจารย์ยุทธภพท้องถิ่นส่วนใหญ่ในจิงเต่าได้กลับไปแล้ว"

ฉีเติ่งเสียนกล่าว "ดีแล้ว เพราะยังไงถ้าคนเหล่านี้ยังอยู่ในจิงเต่า จะยิ่งสร้างแรงกดดันต่อความสงบสุขและความเรียบร้อย!"

อวี้เสี่ยวหลงพูดต่อ "แล้วก็ ฉันได้จัดเตรียมกำลังคนไว้แล้ว คุณแน่ใจใช่ไหมว่าคนจากแก๊งบิ๊กเซอร์เคิลจะมาขึ้นฝั่งที่จิงเต่าพร้อมอาวุธจำนวนมาก"

“ผมสัญญาด้วยความเกียรติของผมเลย ว่าผมไม่ได้โกหกคุณ ถ้าผมโกหกคุณ คุณเอาปืนแก็ตลิงมายิงผมได้เลย!” ฉีเติ่งเสียนเอ่ยด้วยความสัตย์จริง

อวี้เสี่ยวหลงที่ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ก็ไม่ได้พูดอะไรอีกและวางสายโทรศัพท์ไป

นั่นทำให้ฉีเติ่งเสียนยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าช่วงนี้แม่ทัพอวี้ นับวันยิ่งเมินเฉยต่อเขามากขึ้นเรื่อยๆ ?

“ไปกันเถอะ ไปที่ๆหนึ่งกับผมสักหน่อยเป็นไง” ฉีเติ่งเสียนที่เก็บโทรศัพท์เรียบร้อยแล้ว เหลือบมองไปที่สวีเอ้าเสวี่ยแล้วเอ่ยถามขึ้น

“ไปไหน?” สวีเอ้าเสวี่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย “ตอนนี้ฉันแค่อยากกลับไปพักสักหน่อย ฉันไม่ว่างที่จะไปกับคุณหรอก”

แต่สุดท้ายแล้วการมาจิงเต่าของสวีเอ้าเสวี่ยนั้นก็เป็นความลับ เพราะถ้าหากข่าวนี้รั่วไหลออกไป อย่างแรกเลยตระกูลจ้าวจะต้องหาทางกักตัวเธอที่จิงเต่าแน่ จากนั้นก็จะส่งคนไปที่หนานหยางแล้วกำจัดโคตรเหง้าของเธอเสีย เพราะยังไงตอนนี้ทัศนคติของเธอก็ทำให้ตรกูลจ้าวไม่พอใจเป็นอย่างมาก

แน่นอนว่าสวีเอ้าเสวี่ยมีความสามารถก็จริง แต่ก็ตามที่จ้าวถูหลงพูดนั่นแหละ ตระกูลจ้าวต้องการสุนัขที่เชื่อฟัง ถึงแม้บุคคลนั้นจะมีความสามารถเพียงใด หากคนเหล่านั้นไม่เชื่อฟัง เขาก็ไม่ต้องการ

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น "ผมจะพาคุณไปเจอกับพี่ชายใหญ่ของผม จากนั้นจะใช้อำนาจของตระกูลฉีช่วยคุณ อย่างไรก็ตาม ตระกูลฉีก็กำลังจะแตกกับตระกูลจ้าวจากสถานการณ์ในจิงเต่า"

สวีเอ้าเสวี่ยตกใจเมื่อได้ยินดังนั้นและจึงพูดขึ้น "ไปหาฉีหยุนเฟิงเนี่ยนะ เขาจะช่วยอะไรฉันได้!"

“อย่าประเมินอำนาจของตระกูลฉีต่ำไป ถ้าหากตระกูลฉีได้แอบสนับสนุนคุณ อย่างน้อยที่สุด คุณก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณในหนานหยาง” ฉีเติ่งเสียนกล่าวเสียงเรียบ

สวีเอ้าเสวี่ยกล่าว "ก็ได้ ไปก็ไป!"

ในที่สุดตอนนี้เธอก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมฉีเติ่งเสียนถึงได้รู้การเคลื่อนไหวหลายอย่างของเธอในช่วงสงครามธุรกิจในจงไห่อย่างละเอียด เป็นเพราะตระกูลฉีรับบทเป็นฝ่ายที่จนมุม แต่เหตุการณ์นั้นผ่านมานานแล้ว และเธอก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก

และนอกจากนี้ เงินทุนที่ฉีเติ่งเสียนยืมมาจากผู้มีอำนาจในประเทศเสวี่ยในตอนนั้น และตระกูลฉีไม่ได้มีการแอบขายข่าวของเธอ เธอก็ไม่มีโอกาสที่จะชนะ

จากความพ่ายแพ้นี้ เธอก็คิดได้ว่าสถานะของเธอที่ตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว บางทีตระกูลฉีอาจจะอยู่เบื้องหลังก็เป็นได้

เมื่อพวกเขารู้ว่าเธอกำลังจะจบเห่แล้ว ตระกูลฉีเป็นตระกูลแรกที่มาหาตระกูลสวีเพื่อทวงหนี้...

"ในครอบครัวที่มีแต่พวกปากหวานก้นเปรี้ยวพวกนั้นมันก็เลวกันหมด!" สวีเอ้าเสวี่ยประเมินค่าต่ำเกินไป "คราวนี้ก็ถึงตาของตระกูลจ้าวแล้ว!"

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่เล็กๆ อย่างน้อยเธอก็ไม่ใช่คนเดียวที่ล้มลงแทบเท้าของเขา

ฉีเติ่งเสียนพาสวีเอ้าเสวี่ยไปพบกับฉีหยุนเฟิงอย่างลับๆ

ในตอนที่เขาเห็นสวีเอ้าเสวี่ย ฉีหยุนเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจและเอ่ยขึ้น "นี่มันเกิดอะไรขึ้น"