บทที่ 1323 กลิ่นของการสมคบคิด

เผชิญหน้ากับคำพูดของหลี่อวิ๋นหว่าน พระอัครสังฆราชฉีทำท่าเยาะเย้ยและไม่ได้ใส่ใจ ในที่สุดแล้วเมื่อวานเขาไม่ได้เป็นคนที่ร้องขอความเมตตา

วันนี้คือวันที่ฉีเติ่งเสียนจะต้องมีศึกตัดสินกับแก๊งบิ๊กเซอร์เคิล เขายังไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่จากนั้นเขาได้รับโทรศัพท์จากเฮ่อตั่วเหลียน

“อาจารย์ฉี คุณมั่นใจหรือไม่？คืนนี้จะเป็นฉันที่ต้องคำนับคุณเป็นอาจารย์หรือจะเป็นคนเผากระดาษเงินกระดาษทองให้คุณแทนนั้น จะได้รู้กันแล้ว！” เฮ่อตั่วเหลียนเป็นคนที่มีชีวิตชีวาและสิ่งที่เธอกล่าวออกมาล้วนก็น่าสนใจ

“ถ้าไม่มั่นใจก็อย่าไปเลย เพราะพลร่มของแก๊งบิ๊กเซอร์เคิลนั้นเทียบได้กับทหารมืออาชีพ พวกเขาทั้งหมดได้รับการฝึกฝนจากพลร่มรุ่นเก่าที่ผ่านสงครามมา”

“แม้ว่าคุณจะแข็งแกร่งมากก็จริง เมื่อต้องเผชิญกับการตอบโต้อันทรงพลังเช่นนี้ คุณก็ไร้ซึ่งทางถอยแล้ว!！”

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนได้ฟังก็พูดว่า “ถ้าฉันไม่ไปล่ะก็แปลว่าฉันปอดแหกแล้ว？”

เฮ่อตั่วเหลียนกล่าว “ผู้ที่รู้ว่าเวลาไหนควรทำอะไรนั้นคือวีรบุรุษ ไม่มีใครจะตำหนิคุณหรอกถ้าคุณไม่ไป ตราบใดที่คุณกลับไปหาคอนเนคชั่นใหม่คืนมา！”

ฉีเติ่งเสียนขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเฮ่อตั่วเหลียน ก็เลยวางสายไป เพราะอวี้เสี่ยวหลงนั้นได้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องลำบากเขาเลย

เหล่านักสู้ของอวี้เสี่ยวหลงนั้น ต่างก็กระหายเลือดมาก จะมีปัญหาอะไรในการสู้กับพลร่มเหล่านี้ล่ะ?

เหล่าลูกน้องของเธอนั้น ต้องฝึกเกือบหกวันต่อสัปดาห์ ทั้งยังผ่านการฝึกอันยากลำบาก ซึ่งโหดร้ายมากจนน่ากลัว

หลังจากเฮ่อตั่วเหลียนถูกฉีเติ่งเสียนตัดสายไป ก็หันไปกล่าวกับหยางหยุนจือแม่ของตนว่า “เขาวางสายของหนูทันที ดูแล้วจะมั่นใจอย่างมาก”

หยางหยุนจือพูดตอบ “ฉันก็ไม่รู้ว่าทำงานร่วมกับเขาดีหรือร้ายกันแน่ ในที่สุดแล้ว สถานการณ์ในตอนนี้ไม่เป็นผลดีกับเขาเลย ถึงพวกเราจะช่วยเขาเต็มที่ ก็ไม่แน่ว่าจะมีอะไรดีขึ้นมา”

เฮ่อตั่วเหลียนหัวเราะแล้วกล่าวว่า “แม่อย่าดูแคลนคนที่ผ่านการฝึกฝนตนเองมาจนถึงระดับนี้”

หยางหยุนจือไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม ก่อนหน้านี้ได้พูดไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ทำได้แค่รอฟังข่าว

เหตุผลที่เธอเต็มใจที่จะพูดคุยกับฉีเติ่งเสียนก็เพราะเฮ่อตั่วเหลียนต้องการเป็นศิษย์ของเขา ไม่เช่นนั้นจากสถานการณ์ปัจจุบันในจิงเต่า เธอจะไม่มีทางจะมาสนใจฉีเติ่งเสียนเลย

“เฮ้ วันนี้คุณงานยุ่งจังเลย สาวสวยคนไหนโทรมาหาอีกล่ะ？”

หลี่อวิ๋นหว่านหาวแล้วทำการเหยียดร่างกายที่มีทั้งส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอ แล้วถามขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน

ฉีเติ่งเสียนพูด “เฮ่อตั่วเหลียนจากบ้านรองของตระกูลเฮ่อ ฉันกับเธอมีเดิมพันกันอยู่ แล้วเราจะรู้ผลในคืนนี้”

หลังจากหลี่อวิ๋นหว่านได้ฟังแล้วก็ผงกศีรษะ เมื่อทราบว่าเป็นเรื่องงาน ก็คร้านจะถามต่อ

“อีกสักครู่คุณอยากจะเจอกับเจสันต์ไหม？พวกเราต่อไปควรทำอย่างไร เพื่อให้เราสามารถประสานงานซึ่งกันและกัน แล้วหลีกเลี่ยงการเกิดข้อผิดพลาดได้” หลี่อวิ๋นหว่านกล่าว

“แน่นอนว่าต้องไปเจอกัน ตระกูลเย่ไม่ใช่พวกโง่ อีกทั้งตระกูลเหอในเซียงซานยังถูกพวกเราใช้สมาคมจากประเทศมี่มาหลอก พวกเขานั้นจะให้ความสนใจอย่างแน่นอน” ฉีเติ่งเสียนพูด

หลี่อวิ๋นหว่านกล่าว “เงินสกุลมี่จำนวนห้าร้อยล้านไม่ได้มากสำหรับตระกูลเย่ แต่มันจะทำให้พวกเขาเจ็บปวดมากแน่นอน”

ถ้าตระกูลเย่ต้องการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเซียนพนันนั้น แน่นอนว่าพวกเขาจำเป็นต้องควักเงิน จำนวนห้าร้อยล้าน ซึ่งไม่สามารถพูดว่าเป็นจำนวนที่น้อย

“แค่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันเซียนพนันต้องใช้เยอะขนาดนั้นเลยหรือ？” ฉีเติ่งเสียนมองหลี่อวิ๋นหว่านด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอน ดังนั้นคุณจินตนาการได้ว่าฉันได้ทุ่มเทไปแค่ไหนกับการเตรียมการในครั้งนี้” หลี่อวิ๋นหว่านพูดไปแต่งตัวไป

หลังจากนั้นไม่นาน หลี่อวิ๋นหว่านก็จัดแจงสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ได้แกะกล่องชุดผ้าไหมสีดำชุดใหม่ และสวมลงบนขาเรียวงามของเธอเรียบร้อย