บทที่ 1338 การฝึกสำคัญกว่า

ยังไงซะ ฉีเติ่งเสียนก้ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว คาถาชั่วร้ายพวกนั้นไม่สามารถทำอะไรเขาได้

อีกอย่าง ถ้าปรามาจารย์ถูกจับได้คาหนังคาเขาล่ะก็ เพียงพริบตาเดียว สมองคงหล่นไปอยู่บนพื้น

เฮ่อเซียนเซียนก็ทำอะไรไม่ได้ เพิ่งจะเสียเงินมากมายจ้างปรามาจารย์มาปราบฉีเติ่งเสียน ผลที่ได้ ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ กลับถูกปรมาจารย์สวรรค์ลัทธิเต่าฆ่ากลางอากาศแทน ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก

ส่วนอาจารย์ของปรามาจารย์ที่ตายไปแล้ว ชื่อหน่ายอไรซิ่นนะ ถึงจะมาก็มาตายฟรี......

นอกจากหน่ายทาซิ่นคนนี้จะเอาคำว่า"ทา"ตรงกลางออก กลายเป็นคนอ้วนที่โหดร้าย นำคนมากมาย ถือเอเคบุกเข้าเซี่ยงซาน ให้ผู้อาวุโสเลวได้ลองชิมลูกกระสุนดู......

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนบอกลาอาจารย์จางเทียน กลับพบกับพระภิษษุสามรูปที่ไม่มีน้ำดื่ม หลี่หยุนหว่านและหยางกวนกวนทั้งสองคนนอนห้องเดียวกัน เพื่อนสนิททั้งสองคนพูดคุยเล่นกัน

วันที่สองเช้าตรู่ เฮ่อตั่วเหลียนมาฝึกกังฟูตรงเวลา

หยางกวนกวนก็ต้องตื่นเช้ามาฝึกวิชาเหมือนกัน เธอและเฮ่อตั่วเหลียนเผชิญหน้ากัน แต่ต่างฝ่ายรู้สึกชัดเจนว่าอีกฝ่ายหนึ่งดูเหมือนจะไม่เป็นมิตรและระวังตัวเองมาก

"คลื่นใหญ่นี่น่าทึ่งมาก แม้แต่คนยังแบ่งแยกได้! "เฮ่อตั่วเหลียนอดไม่ได้ที่จะแอบคิด "กลับไปจะให้แม่ตุ่นซุปมะละกอให้ดื่ม"

แต่ว่า เมื่อเธอเห็นร่างกายอบอุ่นของหยางกวนกวน กระโดดขึ้นบนกองไม้เบาๆ ใช้ท่าเท้าแปดทิศบนกองไม้ ความคิดแปลกๆพวกนี้ถูกโยนออกนอกหน้าต่าง

ฉีเติ่งเสียนสวมเสื้อออกกำลังกายเดินออกมา กล่าวกับเฮ่อตั่วเหลียน"มา คุณมาชกหมัดชุดหนึ่ง ให้ฉันดูฝีมือของคุณก่อน"

เฮ่อตั่วเหลียนพยักหน้า จากนั้นก้ฝึกฝนกิจวัตรมวยหงต่อหน้าฉีเติ่งเสียน ต่อยได้ดีทีเดียว ยังหลอกคนได้เช่นกัน แต่อัตราการตายมีจำกัด

เมื่อฉีเติ่งเสียนดดูอย่างละเอียดแล้ว ได้ให้การทดสอบร่างกายเฮ่อตั่วเหลียนง่ายๆ ถึงจะเริ่มให้เธอฝึกอย่างจริงจัง

จิ่วเฮิงสนใจลูกศิษย์ของฉีเติ่งเสียนมาก เข้ามาดูใกล้ๆ ฟังคำอธิบายแล้วอดไม่ได้ที่จะกล่าว"ถึงว่าทำไมมวยสิงอี้ของคุณถึงฝึกได้ถึงขั้นเทพ ที่แท้ก็มีความเข้าใจลึกซึ้งเป็นพิเศษนี่เอง! "

ฉีเติ่งเสียนกล่าว"ชมเกินไปแล้ว! "

เฮ่อตั่วเหลียนชู"ท่าสามร่าง"เริ่มฟังฉีเติ่งเสียนอธิบายความหมายของมวยสิงอี้ เริ่มเรียนรู้จากการเจาะขั้นพื้นฐาน การยุบ การแยก ระเบิด และแนวราบ เป็นเรื่องปกติที่จะเริ่มต้นด้วยการแยกหมัด

ฝึกสิงอี้ หมัดแรกที่ฝึก ต้องเป็นมวยแยกหมัด

"ไหลฟูกลับมาเมื่อไหร่?" จิ่วเฮิงอดไม่ได้ที่จะถาม

"ไม่รู้"ฉีเติ่งเสียนขยับไหล่กล่าว

ขณะที่พูดอยู่ ก็เห้นหมาป่าโลภเดินหวเข้ามา ตรงคอมีรอยสตอเบอร์รี่ บนกายมีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ

จิ่วเฮิงเห็นเขา รีบตะปบเขาอย่างตื่นเต้น กล่าว"เร็ว สู้กับฉันหน่อย ฉันทนไม่ไหวแล้ว! "

หมาป่าโลภตกใจจนรีบหดตัว กล่าว"อาจารย์จิ่วเฮิง วันนี้ร่างกายฉันอ่อนแอ ไม่เหมาะกับการต่อสู้ ปล่อยฉันไปเถอะ! "

จิ่วเฮิงจมูกกระตุก สีหน้ามืดลง กล่าว"ไอ้เด็กนี่ ยอมอยู่กับผู้หญิง แต่ไม่ยอมฝึกกังฟูกับฉันงั้นเหรอ! แกมันผู้ชายเลว ดูหมัด! "

หมาป่าโลภเห็นหมัดใหญ่เท่ากระสอบทรายตรงมาที่หัว อดไม่ได้ที่จะตกใจกลัว ทำได้เพียงลงมือกับจิ่วเฮิงอย่าช่วยไม่ได้

ชัดเจนว่าวันนี้จิ่วเฮิงลงมือด้วยความโกรธ ตีจนหมาป่าโลภกระโดดขึ้นกระโดดลง ร้องดังลั่น ทำให้เกิดความปั่นป่วน เฮ่อตั่วเหลียนที่กำลังยินชกมวยอยู่ไม่มสมาธิ

แต่สุดท้ายหมาป่าโลภยังคงเสียเปรียบครั้งใหญ่เพราะเคลื่อนไหวไม่คล่องตัว ถูกจิ่วเฮ่อใช้ท่า"เพกาซัสย่ำนกนางแอ่น"ถีบอกต่อเนื่องสองครั้ง ร่างทั้งร่างราวกับระเบิดบินออกไป ชนเข้าไปกองท่อนไม้ ชนจนกองไม้ล้มลงจำนวนมาก

หยางวนกวนตกใจ ฝีเท้ารีบเร่งเหยียบ ก้าขึ้นไปบนขอบท่อนไม้ ถึงจะหลบอันตรายที่หมาป่าโลภนำมา

"หญิงสาวฝึกกังฟูมีความหมายมั้ย?"จิ่วเฮิงถามไปด้วย ขณะที่ก้าวเข้าไปคว้าตัวหมาป่าโลภ หมัดชกเท้าเตะ

หมาป่าโลภร้องลั่น กล่าว"อาจารย์ ฉันผิดไปแล้ว! จากนี้ฉันจะตั้งใจฝึกฝน เพื่อสักวันฉันจะหักขาข้างหนึ่งของคุณ......"