บทที่ 1340 ชาวประเทศมี่ที่แสนอวดดีเหย่อยิ่ง

ฉีเติ่งเสียนได้เตรียมตัวอย่างเพียบพร้อมแล้ว และหลี่อวิ๋นหว่านก็พูดกระตุ้นให้แจ็คซุนรีบลงนามเซ็นสัญญากับตระกูลเย่แล้วให้รับเงินอย่างรวดเร็ว

แจ็คซุนในฐานะผู้ริเริ่มการแข่งขันการพนันครั้งนี้ โดยตามธรรมชาติแล้วเขาย่อมมีข้อได้เปรียบ ไม่ว่าตระกูลเย่จะยิ่งใหญ่แค่ไหน เขาก็เป็นเพียงผู้รับเหมาเท่านั้น

ดังนั้นหลายวันที่ผ่านมานี้ แจ็คซุนจึงได้ใช้ชีวิตที่สวยงามในเมืองจิงเต่านี้อย่างเจริญรุ่งเรือง ตระกูลเย่ปฏิบัติต่อเขาจนเกือบถือว่าเขาเป็นจักรพรรดิราวกับเพื่อรับใช้

ในขณะเดียวกันก็มีฮิลเดที่ใช้ชีวิตแบบนี้เฉกเช่นกัน ในที่สุดแล้วเขาก็กลายเป็นคนที่ร่ำรวยในตระกูลใหญ่อย่างตระกูลรอธไชล์ดและยังมีศัตรูร่วมกันกับตระกูลเย่

ถึงแม้ว่าหลี่อวิ๋นหว่านที่อยู่อีกด้านนึงเพื่อเร่งกระตุ้น แต่แจ็คซุนซึ่งเป็นขุนนางที่ตกต่ำแล้วก็มีความคิดเห็นเป็นของเขาเอง ในกระบวนท่านี่เขาแสดงอารมณ์ที่สงบและแม้กระทั่งท่าผัดเปลี่ยนในระหว่างกระบวนการท่า

แต่ทัศนคติเชิงลบและการจัดกระบวนคววามคิดของแจ็คซุนนั้นกลับถูกตระกูลเย่มองอย่างเหยีดหยามอย่างเต็มที่gช่นกัน

หลังจากเย่จีสงที่กำลังปรึกษากับหลานอวี่แล้ว เย่จีสงก็ตัดสินใจสรุปผลงานที่เกิดขึ้นในเมื่อเช้านี้ ในที่สุดฉีเติ่งเสียนได้นำเรือสำราญขนาดยักษ์ใหญ่จากเหลยชิบเข้ามาแล้ว ฉีเติ่งเสียนจึงทำการก่อสร้างและตกแต่งให้กลายมามาเป็นเรือพนันสุดหรู!

“พวกเราไปสรุปเรื่องนี้ให้โดยเร็วที่สุดกันเถอะ ชาวมี่พวกนี้ฉลาดมาก พวกเขาไม่ปล่อยกระต่ายไปหรอกก่อนที่นกอินทรีจะเห็น” หลานอวี่พูด

“ผมเข้าใจ” เย่จีสงพยักหน้าและรู้สึกว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขโดยเร็วที่สุด หลังจากเซ็นสัญญาจะได้ไม่ต้องกังวลกับการเปลี่ยนแปลงใด ๆทั้งสิ้น

หลานอวี่พูดว่า "เรือสำราญที่ฉีเติ่งเสียนได้รับมาจากการต่อเรือของตระกูลเหลยนั้นมีขนาดใหญ่มากและมีการแข่งขันที่สูงมาก"

เย่จีสงหัวเราะอย่างเย็นชาซ้ำแล้วซ้ำเล่าและส่ายศีรษะพร้อมกับพูดว่า“ไม่ว่าเขาจะแข่งขันสูงแค่ไหน จะมีประโยชน์อะไร ถ้าหากตระกูลของผมแพ้การแข่งขันครั้งนี้ แล้วใครจะมาสนใจเรือพนันของเขาล่ะ"

หลังจากพูดจบเย่จีสงก็ไปหาแจ็คซุนโดยตรง

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ เขาก็กลับมาด้วยสีหน้าท่าทางที่น่าเกลียด

หลานอวี่ยังไม่ทันที่จะเอ่ยปากสอบถามถึงสถานการณ์ เย่จีสงก็พูดอย่างดุร้ายว่า "คนประเทศมี่นี้ช่างโลภมากจริง ๆ คาดไม่ถึงว่าจะเสนอเงื่อนไขที่หยาบคายมากมายขนาดนี้ แล้วยังจะให้พวกเราจ่ายเงินห้าร้อยล้าน เพื่อจัดงานและยังต้องเสียค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ด้วย แม้แต่ค่าโฆษณาเขาก็ต้องเก็บพร้อมกัน..."

เมื่อหลานอวี่ได้ยินสิ่งนี้ หลานอวี่พลันถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าเขาไม่ทำตัวเย่อหยิ่งขนาดนี้ เกรงว่าจะทำให้ไม่สบายใจนิดหน่อย"

เย่จีสงพูดว่า "ทำไม?"

หลานอวี่พูดอย่างใจเย็นว่า "คุณลืมไปแล้วหรือว่าเซียงชานและเหอกรุ๊ปจิวเวอรี่นั้นถูกเอาเปรียบโดยเฉินกรุ๊ปจิวเวอรี่"

สีหน้าของเย่จีสงนั้นมีท่าทางที่คร่งขรึมเล็กน้อย ทันทีที่ได้ยินเรื่องราวของเหอกรุ๊ปจิวเวอรี่ ตอนนี้กลับตาลปัตร ทําให้ผู้คนต่างรู้สึกตกใจจริง ๆ

ในที่สุดแล้วกลุ่มจิวเวอรี่เครื่องประดับขนาดใหญ่ดังกล่าวก็จมลงไปยังหลุมหินหยาบๆขนาดใหญ่และถูกกลุ่มสมาคมประเทศมี่นั้นผลักลงไปอย่างสมบูรณ์

“สิ่งที่คุณพูดมันก็สมเหตุสมผล ถ้าหากอีกฝ่ายมีแผนสมรู้ร่วมคิด เขาก็จะแสดงท่าทีกระตือรือร้น เขาประพฤติตัวอย่างหยิ่งยโสและหยาบคาย ซึ่งทำให้มั่นใจ” เย่จีสงพูด

ดังนั้นเย่จีสงจึงเจรจากับแจ็คซูนอีกต่อไป หลังจากพูดคุยสองครั้งกับชาวอเมริกันก็ผ่อนคลายเพียงเล็กน้อยและปฏิเสธที่จะยอมแพ้ในหลาย ๆ เงื่อนไขนี้ทำให้ศรีษะของเขารู้สึกใหญ่เท่ากับถัง

ไม่มีทางเลือกนอกจากปล่อยให้หลานอวี่ขอความช่วยเหลือจากฮิลเด

ฮิลเดได้มีการให้ความช่วยเหลือ ทำให้ผู้เย่อหยิ่งจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อยและผ่อนคลายเงื่อนไขต่างๆ มากมาย อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถประนีประนอมได้

นั่นก็คือตระกูลเย่จะมีการเซ็นต์สัญญาเกิดโดยตรงซึ่งจะต้องจ่ายค่าดําเนินการด้วยจำนวนห้าร้อยล้าน! มิฉะนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะตกลงต้องคุยกันแล้ว

เงินจำนวนห้าร้อยล้านนั่นไม่มากหรอกสำหรับตระกูลเย่ แต่ก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆอย่างแน่นอน

"ผมไม่เชื่อพวกคุณนะ ในท้ายที่สุดพวกคุณเป็นงูเห่าอสรพิษ แต่ผมเป็นคนประเทศมี่" ในตอนที่เเจ็คซุนกำลังเซ็นสัญญา เขากลับปล่อยผีเสื้อกลางคืนออกมาอีกครั้ง