ตอนที่ 1343
บทที่ 1353 หนทางไม่โดดเดียว
October 21, 2026
หมาป่าโลภกลับมาพร้อมกับซิการ์ที่รมควันจนหมดและดับลงไปแล้ว จากนั้นจึงดื่มน้ำก่อนจะบ้วนปากเล็กน้อย
เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจให้กับฉีเติ่งเสียนก่อนจะพูดว่า: “รองหัวหน้าใหญ่ ดูดี! ท่าดีดูหล่อมาก เรียนรู้ได้เยี่ยมมาก!”
ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหมาป่าโลภก็ วิ่งไปหาพี่หลาน แล้วหยิบลิปสติกออกมาจากกระเป๋า
“โหยว โหยว นี่มอบให้คุณ” หมาป่าโลภยิ้มและยื่นมือออก อีกมือหนึ่งอยู่ด้านหลัง โค้งคำนับเล็กน้อย ท่าทางสุภาพบุรุษ
“ฮะ?” พี่หลานตกใจก่อนจะเอื้อมมือไปรับพร้อมมีรอยยิ้มบนใบหน้า “ให้ลิปสติกฉันเหรอ”
หลังจากทาลิปสติกเสร็จ พี่หลานซึ่งมีชื่อจริงว่าหลานโหยวก็พูดว่า “ไม่คิดว่า จะเป็นคนมีรสนิยมเหมือนกันน่ะเนี่ย?”
หมาป่าโลภกล่าวว่า “ฉันอยากให้ลิปสติกคุณเยอะๆ แล้วอยากให้ตอบแทนฉันทุกวันละนิดๆหน่อยๆ”
หลานโหยวพอใจมากที่ได้ เธอปิดปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม: “เฮ้ ที่เคยพูดมาก่อนหน้านี้ว่าเป็นผู้ชายเร่ร่อนในเจียงหู่ ไม่อาจมีความรักระหว่างชายหญิงได้”
หมาป่าโลภถอนหายใจ: “เจียงหู่กว้างใหญ่เกินไป ฉันจะไม่ไปแล้ว ฉันแค่อยากจะอยู่ข้างๆคุณ คอยทำอาหารให้คุณ เข้านอนพร้อมกัน”
สวีเอ้าเสวี่ยชี้ไปที่หมาป่าโลภก่อนจะเยาะเย้ยใส่ฉีเติ่งเสียน: “ทำไมไม่หัดเรียนรู้เรื่องพวกเอาไว้บ้าง?”
ฉีเติ่งเสียนแตะจมูก ไม่ใช่ไม่เรียนรู้ แต่ได้ยินมาบ้าง ในเรือนจำโยวตูพวกมีประสบการณ์ก็เยอะมากซะด้วย
“คุณดูไม่เหมือนคนแบบนี้เลย ดูเป็นหมาป่าจอมปลอมมากกว่า” หลานโหยวยื่นมือออกแล้วเคาะหน้าผากของหมาป่าโลภเบา ๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น
“คุณไม่รู้หรอก การอยู่ในเจียงหู่นั้นยากแค่ไหน” หมาป่าโลภถอนหายใจ
หลานโหยวนิ่งสงบก่อนจะพูดว่า “ฉันเข้าใจ เพราะว่าฉันกำลังเดินทางไปเจียงหู่กับคุณด้วย”
หมาป่าโลภกล่าวว่า: “เป็นเพราะว่ามันลำบาก ในชีวิตเลยอยากได้ความหวานจากคุณมาเติมเต็ม!”
ใบหน้าของหลานโหยว เปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย แต่เธอส่ายหัวก่อนจะถอนหายใจ: “ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าคุณจริงจังไม่ใช่แค่พูดจาไร้สาระ? ชีวิตมักมีแต่จะหลอกลวงผู้คนเท่านั้น”
หมาป่าโลภพูดเบา ๆ : “หากชีวิตหลอกลวงคุณ ก็ได้โปรดอย่ากังวลเลยนะ”
“คุณเพียง...”
“กอดฉัน.......!”
“เจ้านายของฉันเป็นอัครสังฆราช มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาแห่งลัทธิศักดิ์ หากคุณไม่เชื่อฉัน ฉันสามารถขอให้เจ้านายของฉันช่วยให้สมเด็จพระสันตะปาปาอวยพรเราสองคน!”
เมื่อฉีเติ่งเสียนได้ยินสิ่งนี้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชา หมาป่าโลภที่ไม่ใช่อาร์คบิชอปกล้าดียังไงมาขอพรจากสมเด็จพระสันตะปาปา? !
มีคำพูดว่าความฉลาดทางอารมณ์สูง ทำไมฉันจะใช้มันเป็นประโยชน์มันไม่ได้?
ขณะที่เขาพูดหมาป่าโลภ ได้จับมือของหลานโหยวแล้วและมองเธอด้วยความรัก
หลานโหยวรู้สึกเขินอายเล็กน้อย
หมาป่าโลภกล่าวว่า: “ไม่ต้องสนใจคนอื่น มองตาฉันก็พอ”
หลานโหยว ถามว่า: “มีอะไรให้ดูกัน.....”
หมาป่าโลภกล่าวว่า: “ดวงตาของคุณสวยมาก อยุ่ตรงหน้าฉันแบบนี้มันเหมาะมาก”
หลานโหยวปล่อยมืออย่างเขินอาย จากนั้นหันกลับมาหยิบไม้กอล์ฟขึ้นมาแล้วพูดว่า “มาเล่นกันเถอะ!”
ฉีเติ่งเสียนหัวเราะ รู้สึกว่าหมาป่าโลภทำอะไรไม่ถูก เขาคงจะลุกมากเกินไป
หมาป่าโลภหันศีรษะมองเขาอย่างเท่ มองหลานโหยวสอนวิธีเล่นให้เธอ แต่คราวนี้ เขาเริ่มแนบชิดขึ้น กอดหลานโหยวเอาไว้ในอ้อมแขน สอนหลานโหยวถึงวิธีการ เล่นโดนที่เธอไม่ได้ขัดขืนเลย
จากนั้นอัครสังฆราชฉีพึ่งจะรู้ตัว ไอ้เจ้าหมาป่านี่อยู่บนชั้นห้า!
“แฟนเก่า มานี่หน่อยสิ ให้ฉันได้มองตาเธอชัดๆหน่อย!” ฉีเติ่งเสียนหันหน้าแล้วพูดกับสวีเอ้าเสวี่ย