บทที่ 1365 ตกใจ

“ฮ่าฮ่า หมายความว่ายังไง? ฉันควรให้ใครเป็นผู้สืบทอดของฉันดีล่ะ ถึงจะดูไม่ตาบอด?”

เฮ่อหงบินที่เผชิญกับพายุมานับไม่ถ้วน เขานั่งบนรถเข็น มองฉีเติงเสียนอย่างเฉยเมยก่อนจะถามออกมา

ฉีเติ่งเสียนค่อยๆ กางมือออกแล้วพูดว่า: “แน่นอน ว่าควรเป็นลูกศิษย์ของฉัน ลูกสาวคนที่สองของคุณ เฮ่อตั่วเหลียน!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา ก็เกิดเสียงหัวเราะดังขึ้น รู้สึกเหมือนความไร้ยางอายของผู้ชายคนนี้ก้าวไปสู่อีกสเต็ปหนึ่งแล้วจริงๆ

หยางหยุนจือ มีสีหน้าเคร่งขรึมเช่นกัน ฉีเติ่งเสียนทำให้ความขัดแย้งรุนแรงมากขึ้นไปอีก หากไม่รีบจัดการ ก็จะเป็นเรื่องยากสำหรับเธอและเฮ่อตั่วเหลียนที่จะตั้งหลักในตระกูลเฮ่อต่อไป!

เธอไม่รู้เลยว่าที่เธอเชื่อใจ ฉีเติ่งเสียนนั้นผิดหรือเปล่า... แต่เมื่อมาถึงขั้นแล้ว เธอทำได้เพียงเฝ้าดูต่อไป

โฉวเหมยหรูกับซูหงจวนต่างก็แอบหัวเราะเยาะ แน่นอนว่าพวกเขารู้จักตัวละครอย่างเฮ่อหงบินดีที่สุด ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฮ่อหงบินพอใจกับคำพูดของฉีเติ่งเสียนมาก!

หลังจากได้ยิน เฮ่อหงบินก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า “เยี่ยมมาก เรื่องตลกของคุณทำให้ฉันรู้สึกพอใจ ไม่เลวนิ!”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ตลกงั้นเหรอ? ฉันคิดว่ามันไร้สาระยิ่งกว่า ถ้าคุณปล่อยให้หมาป่าที่วางแผนจะทำร้ายคุณเพื่อมาเป็นผู้สืบทอด”

เฮ่อหงบินพูดอย่างเย็นชา: “ฉันสามารถยกโทษให้คุณได้สำหรับเรื่องล้อเล่นพวกนั้น แต่ฉันไม่สามารถยกโทษให้ถ้าคุณกล่าวหาลูกของฉันแบบนี้!”

ฉีเติ่งเสียนถาม: “ไม่เชื่องั้นเหรอ? ตอนนี้ร่างกายของคุณเป็นอย่างไรบ้าง? ในใจคิดอะไรอยู่กันแน่?”

เฮ่อหงบินสะดุ้ง ไม่พูดอะไร ใบหน้าก็มืดมนลงทันที

โฉวเหมยหรูอดไม่ได้ที่จะพูดว่า: “คุณ อย่าฟังเรื่องไร้สาระ! เขาแค่กลัวว่าอำนาจจะตกไปอยู่ในมือของเซียนเซียน เขาจึงพูดเรื่องไร้สาระออกมา”

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะ: “เคยมีใครวางยาในชายามเช้าของสามีคุณ คุณคงรู้สึกกังวลสักหน่อยหรือเปล่า?”

เมื่อโฉวเหมยหรูได้ยิน เธอก็สะดุ้งและพูดว่า “คุณพูดอะไร! ถ้าคุณเอาแต่พูดไร้สาระ อย่าโทษฉันที่ฟ้องคุณในข้อหาหมิ่นประมาณ ไว้ไปแก้ตัวกับตำรวจเองเถอะ!”

ฉีเติ่งเสียนชี้ไปที่สาวใช้แล้วพูดว่า “คุณน้าหู คุณน่าจะยืนขึ้นและบอกกับทุกคนว่าคุณวางยาพิษในชายามเช้าของคุณเฮ่อได้อย่างไร? แล้วใครเป็นคนให้คุณทำแบบนี้?”

เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียน ชี้ไปที่น้าหู ใบหน้าของโฉวเหมยหรูก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดเซียวราวกับหิมะ!

แม้แต่เฮ่อเซียนเซียนก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเล็กน้อย มีความกลัวอยู่ในดวงตา

น้าหูเดินออกมาด้วยอาการตัวสั่น เฮ่อหงบินก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขามองไปที่สาวใช้ที่ปฏิบัติดีมาโดยตลอดและถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “เสี่ยวหู บอกฉันมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่น้าหู ซึ่งทำให้เธอตัวสั่นด้วยความกลัวเนื่องจากเธอไม่เคยตกอยู่เหตุการณ์แบบนี้มาก่อน

น้าหูเม้มริมฝีปากพูดไม่ออก

โฉวเหมยหรูพูดอย่างกังวล: “บอกฉันหน่อยสิ ฉีเติ่งเสียนให้เงินไปเท่าไหร่ ถึงกล้าที่จะช่วยเขาพูดเพื่อใส่ร้ายฉันกับเซียนเซียนแบบนี้! เราดีกับเธอมาโดยตลอด แต่กล้าเห็นคนอื่นดีกว่าเราจริงๆ น่ะหรือ?”

น้าหูรู้สึกหนักใจกับข้อกล่าวหาของโฉวเหมยหรูและเธอยิ่งรู้สึกกลัวมากยิ่งขึ้นและไม่กล้าเปิดปากออกมา

ฉีเติ่งเสียนวางมือบนไหล่ของน้าหู แล้วพูดว่า “พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์บอกเราว่าเราไม่จำเป็นต้องกลัวคนชั่ว เพราะแสงของพระองค์จะส่องสว่างความมืดมิดทั้งหมดและขับไล่วิญญาณชั่วร้ายทั้งหมดออกไปจนหมดสิ้น!”

“พระบุตรบริสุทธิ์ผูกพระองค์เองบนไม้กางเขนเพื่อทนทุกข์เพราะบาปของเรา เพื่อที่เราจะได้กระทำด้วยใจกรุณา ยืดร่างกายของเราให้ตรง ให้สมกับความเป็นมนุษย์ แล้วชีวิตหลังความตาย เราสามารถไปสวรรค์ของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์และจะได้รับชีวิตที่เป็นนิรันดร์!”

เฮ่อเซียนเซียนพูดอย่างเย็นชา: “ฮ่าๆ! ในโลกนี้มีสวรรค์ด้วยเหรอ?”

ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างสงบ: “บรรดาผู้ที่เชื่อในพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์จะต้องเข้าสู่สวรรค์หลังความตายอย่างแน่นอน”

เฮ่อเซียนเซียนพูดอย่างเหยียดหยาม: “ถ้าอย่างนั้นพวกเราที่ไม่เชื่อจะต้องตกนรก?”

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า: “โลกที่เราอาศัยอยู่ตอนนี้ไม่ใช่นรกเหรอ?”