บทที่ 1380 การเปิดสำนัก

หลังจากที่ได้คำพูดของฉีเติ่งเสียน หยางกวนกวนพลันมีอาการมึนๆอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็มีอาการโกรธออกมาก

“ความหมายที่คุณว่าฉันมีหน้าอกใหญ่แต่ไม่มีสมองอย่างงั้นเหรอ!?” หยางกวงกวนถามไปด้วยและพร้อมกับแสดงรอยยิ้มที่เย็นชา แล้วกำหมัดของเธออย่างแน่น

“อ่ะ...ไม่ ความหมายนั้นผมหมายถึง ผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่มักจะไม่ค่อยฉลาดสักเท่าไหร่” ฉีเติ่งเสียนรีบอธิบายด้วยความเร่งรีบ

หยางกวนกวนก็ตกอยู่ในอาการมึนงงตัวอีกครั้ง หลังจากนั้นก็มีเส้นเลือดเส้นเอ็นปูดนูนออกมาจากหน้าผาก

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าคำพูดที่ตัวเองพูกออดไปนั้นผิดไปแล้ว จึงรีบตบหัวแล้วพูดว่า "ลืมไปเถอะ หน้าอกคุณจะใหญ่ยังไงที่คุณพูดมาก็ให้คุณเป็นผู้ที่ตัดสินใจเอง สิทธิ์ในการตีความขั้นสุดท้ายเป็นของคุณ"

หยางกวนกวนยกกำปั้นขึ้นและจะทุบตีไปที่ฉีเติ่งเสียนอย่างบ้าคลั่ง และไล่ตามเขาไปทั่วทั้งสนาม

เฮ่อตั่วเหลียนที่ได้นั่งมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและรู้สึกว่ามันช่างน่าสนจริงๆ และฉากนี้บนนสนามช่างน่าติดตามชมที่ผู้หญิงนั้นรู้สึกว่าเธอกำลังตกใจเหมือนคลื่นซัด

“ช่วงนี้ซุปมะละกอที่ทานไปรู้สึกว่าใช้ไม่ค่อยได้เลย!” เฮ่อตั่วเหลียนก้มหน้าลงและเมองที่นิ้วเท้าของตัวเอง และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

เมื่อไล่ตามไปสักพัก ก็ไล่ตามไม่ทันจริง ๆ หยางกวนกวนจึงทำได้แค่หยุด และสาบานอย่างเงียบๆว่าถ้าหากระดับความสามารถกังฟูของเธอไล่ตามเขาทัน ไม่ช้าก็เร็วก็ตะทุบตีเขาเพื่อระบายความโกรธ

เมื่อโดนแกล้งมาตลอด จนกลับมาเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบเป็นครั้งคราว นั่นก็เป็นเพียงคำพูดของผู้ชายคนนี้ที่บอกว่าอยากไปทะเล

วันนี้ฉีเติ่งเสียนไม่เร่งรีบที่จะไปเจรจากับฮิลเด เพื่อปล่อยให้อัศวินแห่งความศักดิ์สิทธิ์มาช่วยเขาเก็บกวาดทําความสะอาดได้ง่ายมากขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นจะพูดคุยตกลงกันได้ง่ายขึ้น

“คุณกับเฮ่อตั่วเหลี่ยนอธิบายและเล่าถึงกระบวนท่าการฝึกศิลปะการต่อสู้ในแบบของตัวเองให้กันและกันฟัง แล้วก็ยังสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้เธอได้อีกด้วย”ฉีเตื่งเสียนพูดด้วยท่าทางที่แสนสบายๆ

หยางกวนกวนมีการแสดงออกที่สื่อให้เห็นว่ามีความกระตือรือร้นที่จะบอกว่าศิลปะการต่อสู้ของเฮ่อตั่วเหลียนที่ไม่สอดคล้องกับบุคลิกของเธอ อาจเป็นเพราะเธอมีประสบการณ์เกี่ยวกับกระบวนการท่าต่อสู้ "ถ้าเธออยากเรียนรู้ คุณจะต้องนอนกับปรมาจารย์” แล้วจะผ่านกระบวนท่านี้ไปได้

แน่นอนว่าฉีเติ่งเสียนนั้นอ่านความคิดของเธอออกและรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงมักจะขอให้หยางกวนกวน ช่วยเฮ่อตั่วเหลี่ยนฝึกกระบวนท่าพื้นฐานบางอย่าง ยิ่งไปกว่านั้นเขายังรู้สึกอยู่ในใจว่าผู้หญิงคนนี้ทำให้หวาดระแวงจริงๆ พอเฮ่อตั่วเหลียนก้มมองลงไปก็จะเห็นรูปร่างของตัวเอง ซึ่งไม่สอดคล้องกับสไตล์ของนายกรัฐมนตรี ซึ่งเขานับถือเป็นไอดอลของเขา

"ผมเตรียมที่จะสร้างสนามมวยในที่ในเมืองเกาะจิงเต่า เช่นเดียวกับเมืองหนานหยางที่สร้างสมาคมกีฬาศิลปะแห่งชาติ"

หลังจากที่การฝึกซ้อมศิลปะการต่อสู้จบลง หยางกวนกวนก็เดินเข้าไปในห้อง ซึ่งมีฉีเติ่งเสียนได้ชงกาแฟดําหนึ่งแก้วรออยู่แล้ว แล้วพูดถึงเรื่องหนึ่งด้วยท่าทางที่จริงจัง

หลังจากฉีรอเวลาฟังแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและพูดว่า คุณล้อเล่นอะไร คุณจะเปิดสนามมวยในบ้าน ถ้าอย่างนั้นศัตรูของผมที่เหมือนรังผึ้งรังแตนก็จะมาทุบตีทำร้ายคุณ! และผมก็ไม่มีเวลาที่จะมานั่งเฝ้าสนามมวยได้ตลอดเวลา"

หยางกวนกวนพูดว่า "ฉันเลือกคนที่จะมาดูแลที่นี่แล้ว และการเจรจาก็เสร็จสมบูรณ์"

ฉีเติ่งเสียนทำหน้าตึงเครียดด้วยใบหน้าที่มืดมน "จิ่วเฮิงพูดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าอย่างงั้นก็เป็นอันธพาลของผม..."

หยางกวนกวนส่ายหัวแล้วพูดว่า "ไม่ใช่จิ่วเฮิง"

“อย่างนั่นเป็นใคร? ” ฉีเติ่งเสียนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเล็กน้อย หยางกวนกวนไม่รู้จักปรมาจารย์คนใดเลย ในการเชิญปรมาจารย์มาสักคนให้มานั่งในห้องโถงนี้ ถ้าอย่างนั้นแน่นอนว่าเขาต้องมีความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา

"หัตถ์เทพสงคราม" หยางกวนกวนยิ้มด้วยรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจที่ปรากฏบนใบหน้าและพูด

ก่อนหน้านี้จ้านเฟยมีความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นมิตรกับฉีเติ่งเสียน แต่หลังจากที่ประสบความสูญเสียหลายครั้ง ในเมืองหนางฟางยุทธภพได้ปล่อยให้ฉีเติ่งเสียนต่อสู้คนเดียวจนสายตัวแทบขาดและล้มลง สงครามนี้เขาไม่ยอมเป็นกองกําลังตระกูลจ้าวอีกต่อไป

ในมุมมองของฉีเติ่งเสียนคิดว่าจ้านเฟยไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้ที่แท้จริง แต่เป็นนักธุรกิจที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องปกติและเป็นนักรบที่ต่อสู่ที่ไม่ธรรมดา ในท้ายที่สุดแล้ว คนใหญ่กําลังคิดว่า "สินค้าและครอบครัวของจักรพรรดิ"

ชื่อนี้ทำให้ฉีเติ่งเสียนตกใจมากและถามว่า "คุณขอให้เขาเป็นแขกของคุณเหรอ? เขาเต็มใจหรือเปล่า? ชื่อเสียงของเขาถูกทำลายโดยผม"

หยางกวนกวนพูดว่า "จ้านเฟยเป็นคนที่ฉลาด ชื่อเสียงของเขาถูกทำลายโดยคุณ อยากจะทุบตีคุณแต่ทำไม่ได้ จะทำอย่างไรได้ หรือว่าจะต้องมาหาคุณแล้วดวลตัวต่อตัวได้อีก ? แล้วฉันจ่ายเงินไปมากขนาดนี้ ภายในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะใจสลาย”

“ในตอนนั้นเขายังสามารถพูดได้อีกว่าเขาไม่พบกับปรมาจารย์ที่รู้แจ้งแจ่มชัดและถูกบังคับให้ไปที่เหลียงซาน…”

"เขาได้พูดสาดโคลนใส่ตระกูลจ้าว ชื่อเสียงก็ค่อย ๆ กลับมาดังเดิมแล้ว"

หลังจากที่ได้ฟังนั้นฉีเติ่งเสียนก็พยักหน้า แต่เขาไม่คาดคิดว่าหยางกวนกวนจะมีความสามารถขนาดนี้และสามารถเอาชนะจ้านเฟยได้!