บทที่ 142 ครีมกันแดด

“ดูเหมือนว่า ประธานลึกลับที่ได้ครอบครองคฤหาสน์หลังนี้ มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา!”

ทุกคนก็แอบคิดในใจ สามารถให้พ่อบ้านออกมาพูดประโยคง่ายๆสองสามคำก็ทำให้สวีเอ้าเสวี่ยยอมถอย ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดาย

เซี่ยงตงฉิงต้องการผลลัพธ์แบบนี้ หลังจากที่ได้ยินคนเหล่านี้พูดคุยปรึกษากันส่วนตัว เธอก็อดไม่ได้ที่จะลำพองใจ

สร้างประธานลึกลับขึ้นมาคนหนึ่ง เพื่อในอนาคตเธอจะได้รับความสะดวกมากขึ้น

แม้แต่เฉียวชิวเมิ่งก็อดไม่ได้ที่จะถาม“อวิ๋นหว่าน เธอรู้จักประธานลึกลับท่านนี้ไหม?นึกไม่ถึงว่าจะเก่งขนาดนี้!”

หลี่อวิ๋นหว่านยิ้มบางๆ ประธานลึกลับคนนี้ก็คือฉีเติ่งเสียนไหม?เพียงแต่ เธอส่ายหน้า และพูด“ไม่รู้”

เฉียวชิวเมิ่งอดไม่ได้ที่จะพูด“ถ้าหากฉันรู้จักกับประธานลึกลับคนนี้ก็คงจะดี ความคืบหน้าในอนาคตต้องยอดเยี่ยมแน่นอน!”

หลี่อวิ๋นหว่านรู้สึกว่าเฉียวชิวเมิ่งตอนนี้มีความสุขไม่รู้ว่าสุข

ฉู่ปิงไม่มีหน้าจะเข้าร่วมงานเลี้ยงในคฤหาสน์นี้แล้ว หลังจากที่เรื่องราวจบแล้ว ก็รีบออกไปจากที่นี่

ก่อนจะไป ก็ไม่ลืมที่จะถลึงตาใส่ฉีเติ่งเสียน เพียงแต่ ฉีเติ่งเสียนไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตา

“คุณอย่าไม่สนใจเธอ ถึงยังไงฉู่ปิงก็เป็นคนเมืองหลวง และเป็นดาราดังขนาดนี้ ต้องมีคนหนุนหลังและมีพ่อบุญทำแน่นอน”

“ถ้าหากเธอไม่ยอม เรียกคนมาจัดการฉันก็ได้ จะให้ฉันก้มหัวให้ ก็ถือว่าเธอเก่งมาก”ฉีเติ่งเสียนยักไหล่ และพูด

หลี่อวิ๋นหว่านฉับพลันก็หัวเราะขึ้นมา “ฉันชอบคุณฉีที่มีนิสัยแบบนี้ ให้รางวัลกับคุณ ทาครีมกันแดดให้ฉัน!”

เวลาที่พูด หลี่อวิ๋นหว่านก็นำครีมกันแดดโยนไปในมือของฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วขึ้น“นี้ถือว่าเป็นรางวัลอะไร?เธอทาเองไม่ได้เหรอ!”

หลี่อวิ๋นหว่านยิ้มและพูด “ถ้าอย่างนั้นฉันหาผู้ชายคนอื่นมาทาให้ฉันกับเมิ่งเมิ่งก็ได้ เขาต้องเต็มใจแน่นอน”

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วขึ้น เปิดฝาขวดเงียบๆ

“เมิ่งเมิ่ง รีบเข้ามา ฉันให้คุณฉีทาครีมกันแดดให้พวกเรา!หลี่อวิ๋นหว่านเรียกเฉียวชิวเมิ่ง ในเวลาเดียวกัน ก็ดึงผ้าเช็ดตัวบนตัวออก

จะไม่พูดก็ไม่ได้ รูปร่างของหลี่อวิ๋นหว่านดีมากจริงๆ มีส่วนเว้าส่วนโค้ง ด้านหน้านูนสะโพกงอนขาเรียวยาว ใส่บิกินีแบบนี้ ก็ยิ่งดึงดูดสายตามากกว่าเดิม

เฉียวชิวเมิ่งพูดเสียงเย็นชา“ไม่ต้อง ฉันไม่ใช้ครีมกันแดด ฉันเตรียจะไปว่ายน้ำแล้ว!”

หลังจากที่พูดจบ ก็หมุนตัวเดินไปทางสระว่ายน้ำ ร่างที่งดงามมีสง่ากระโดดลงไป เหมือนกับนางเงือกที่ว่องไว

“ดูเหมือนว่าคุณจะไม่มีความโชคดีเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงชื่นชอบ” พูดจบก็นอนลงไปบนเก้าอี้

ฉีเติ่งเสียนนำครีมกันแดดเทใส่ในมือ ทาบนขาเรียวยาวของหลี่อวิ๋นหว่าน ในลำคอไม่หยุดที่จะกลืนน้ำลาย

“คุณฉีคุณไม่เคยเห็นเหตุการณ์ต่างๆในสังคมเหรอ ยังพูดว่าตัวเองมีประสบการณ์เรื่องผู้หญิง?”หลี่อวิ๋นหว่านอดไม่ได้ที่จะลวนลาม ออกความคิดของตัวเอง แกล้งทำเป็นหุ่นเป็นรูปตัวเอส ยั่วยวนมาก

“เหอะ เดิมทีฉันเล่นสนุกกับผู้หญิงนับไม่ถ้วน เธอจะรู้อะไร?”ฉีเติ่งเสียนยังปากแข็งมาก

หลี่อวิ๋นหว่านเป็นธรรมชาติที่ไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ชายขนาดนี้ เวลาที่ผิวถูกลูบไล้ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เพียงแต่ เธอยังคงเสแสร้งเป็นผู้หญิงกร้านโลก ยิ้มพลางพูด จนกระทั่งมีความคิดจะลวนลามเขา

กำลังจะทาเสร็จ หลี่อวิ๋นหว่านก็เงยหน้า พบว่าฉีเติ่งเสียนหน้าแดงถึงหูแล้ว

เธอเม้มริมฝีปากและพูดเสียงเบา“ตอนนี้ ฉันกำลังถามคุณ นี้ถือว่าเป็นรางวัลไหม?”

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม และพูด “เป็น”

หลี่อวิ๋นหว่านพลิกตัวกลับมา ฟุบลงบนเก้าอี้ พูดเสียงเรียบเฉย“ยังมีแผ่นหลัง!”

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอีกครั้ง ที่ทำเกินไปก็คือ นิ้วมือของหลี่อวิ๋นหว่าน ดึงสายรัดชุดว่ายน้ำออกแล้ว

“คุณอย่าระมัดระวังตัวเกินไป ถึงยังไงคุณก็เป็นผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงมาเยอะ ถ้าหากเวลาที่ทาครีมกันแดดแล้วสัมผัสกับบริเวณที่ไม่ควรสัมผัส ฉันก็ไม่ตำหนิคุณ…”หลี่อวิ๋นหว่านพูดพลางยิ้ม อวดแผ่นหลังที่ขาวสะอาดราวกับหยก