บทที่ 1432 ดวงตะวันที่ลาลับขอบฟ้าได้เมาแล้ว

“เห็นได้ชัดว่าเย่จีกั๋วผู้นี้พยายามทำดีกับคุณ ท่าทางคนร้ายที่ประจบประแจงนั้นเป็นเพียงการแสดง!”

สวีเอ้าเสวี่ยพูดกับฉีเติ่งเสียนที่กำลังตกปลาอยู่ข้างๆ เธอ เธอไม่เชื่อว่าฉีเติ่งเสียนจะมองไม่ออกกับสิ่งนี้

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าและพูดว่า: "แน่นอนอยู่แล้ว แต่เขาเป็นคนฉลาด"

สวีเอ้าเสวี่ยถามว่า: "คนฉลาดแล้วไงล่ะ?"

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า: "เขาไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อฉัน เขาแค่ช่วยตระกูลเย่แฉโพยออกมาให้หมด แม้ว่าการประจบประแจงของเขาที่มีต่อฉันนั้นจะเป็นเพียงการเสแสร้ง แล้วไงล่ะ?”

คำถามประโยคนี้ทำเอาสวีเอ้าเสวี่ยต้องหยุด

“นอกจากนี้ ฉันไม่กดขี่เขา และฉันก็ไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาเหมือนหมา ทำไมเขาต้องบาดหมางกับฉันด้วยล่ะ?” ฉีเติ่งเสียนถามอีกครั้ง

สิ่งนี้ทำให้สวีเอ้าเสวี่ยพูดไม่ออกจริงๆ เป็นเรื่องจริง อย่างที่ฉีเติ่งเสียนพูด รู้ว่าเย่จีกั๋วจงใจประจบ แล้วไงล่ะ?

ฉีเติ่งเสียนตกปลาได้สองสามตัว ขอให้เชฟบนเรือยอทช์ทำซาซิมิให้พวกเขา

พออิ่มท้อง อาบแดด รับลมทะเลแล้ว ก็เห็นว่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว จึงประกาศเดินเรือกลับ

ฉีเติ่งเสียนแอบบ่นว่าอากาศไม่เหมาะ อีกสองเดือนคงจะดีขึ้น อากาศจะอบอุ่นขึ้น คงจะได้เห็นคนรักเก่าของเขาในชุดบิกินี่

แต่ว่า ถ้าเป็นเช่นนั้น มีทั้งกำไรและขาดทุน อย่างน้อยถุงน่องสีดำก็ไม่ได้เห็น...

แต่ลองคิดดู ชุดว่ายน้ำจะดูดีกว่าใช่ไหมล่ะ?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ แล้ววางมือลงบนขาของสวีเอ้าเสวี่ย

เมื่อสวีเอ้าเสวี่ยได้ยินฉีเติ่งเสียนถอนหายใจเช่นนี้ เธอคิดว่าเขากำลังครุ่นคิดปรัชญาที่ลึกซึ้งบางอย่าง พอคิดไม่ออก จึงถอนหายใจ

มันก็จริงอยู่ ใครจะคิดว่าปรมาจารย์ผู้พิชิตประเทศศัตรูเพียงลำพังจะคิดแต่ชุดว่ายน้ำและถุงน่องสีดำตลอดทั้งวัน...

เมื่อกลับถึงท่าเรือ พระอาทิตย์อัสดงกำลังจมลงสู่ทะเล ท้องทะเลที่แวววาวสะท้อนเป็นแสงสีแดง งดงามอลังการอย่างมาก

ฉีเติ่งเสียนก้าวขึ้นไปบนฝั่งก่อน จากนั้นจึงเอื้อมมือออกไปรับสวีเอ้าเสวี่ยที่กระโดดลงจากเรือ

“ว้าว ทำไมคุณถึงสวยขนาดนี้เนี่ย?” ฉีเติ่งเสียนกอดเธอโดยไม่ปล่อย และเริ่มจีบเธอ อีกทั้ง จ้องมองเธอด้วยสายตาที่รักใคร่

สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างใจเย็น: "ถ้าทักษะการพูดจีบสาวของคุณดีเท่ากับผู้ชายที่ชื่อหมาป่าโลภสักสามสิบเปอร์เซ็น มันอาจจะมีประโยชน์บ้าง"

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ฉีเติ่งเสียนก็บึ้งหน้า และพูดว่า "ฉันยอมรับว่าทักษะการพูดจีบสาวของเขานั้นเยี่ยมมาก! แต่ผู้ชายที่เก่งทักษะการพูดจีบสาว มักจะไม่หล่อ ฉันหล่อกว่าเขา ดังนั้นฉันจึงไม่อยาใช้ทักษะการพูดจีบสาว โดยทั่วไปฉันใช้รูปลักษณ์ของฉัน”

สวีเอ้าเสวี่ยยิ้ม และพูดว่า: "ใช่สิ! ฉีเติ่งเสียนคุณคือมีรูปลักษณ์ที่ดีจริงๆ จะใหมีลักษณะนิสัยที่ดี ความฉลาดทางอารมณ์ก็ต้องยอดเยี่ยมด้วย!"

สีหน้าของ ฉีเติ่งเสียนแข็งตัว จากนั้นเขาก็ขยับใบหน้าของเขาเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น แทบจะแนบสัมผัสเธอแล้วทั้งคู่ก็สัมผัสได้ถึงไออุ่นของลมหายใจของกันและกัน

“คุณดูดีๆ และพูดให้ดีๆ!” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างจริงจัง

"ฮ่าฮ่า..."สวีเอ้าเสวี่ยแค่หัวเราะเยาะ

ฉีเติ่งเสียนกดไปข้างหน้าอีกครั้ง คราวนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากผิวของอีกฝ่าย

สวีเอ้าเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเขินอาย อยากเดินถอยหลัง ใบหน้าของเธอแดงราวกับพระอาทิตย์ตก

แต่เธอก็ไม่ได้ถอย

เพราะการถอยมันจะหมายถึงการยอมรับความพ่ายแพ้

พระอาทิตย์ตกที่เมาแล้ว

ดวงตะวันที่ลาลับขอบฟ้าได้เมาแล้ว

พระอัครสังฆราชฉีก็เมาแล้วเช่นกัน

ตอนนี้เขามีคำตอบแล้ว

เขาคิดว่าเขาแค่หลงรักเธอ แต่ตอนนี้เขาพบว่า เขาทั้งหลงรักเธอ และก็หลงรักเธอ

ท้ายที่สุดแล้วสวีเอ้าเสวี่ยก็เป็นผู้หญิงที่ดีเช่นกัน การที่ได้ใช้เวลากับผู้หญิงคนนี้ เขาจะถูกเธอไม่ดึงดูดได้อย่างไร?

ระหว่างชายและหญิง เดิมก็เป็นเรื่องแปลกประหลาดโดยเนื้อแท้

จากนั้น เขาได้ลิ้มรสรสชาติของสวีเอ้าเสวี่ย ซึ่งหวานเล็กน้อย และเหนียวหนึบเล็กน้อย

สวีเอ้าเสวี่ยก็ให้เขาชิมด้วย