บทที่ 1435 วงการบันเทิง

เย่หลานฟังการสนทนาระหว่างทั้งสอง แต่กลับเป็นความเยาะเย้ย

เธอมองไปที่เย่จีกั๋วแล้วพูดว่า "คุณถูกขีดเส้นใต้อย่างชัดเจนว่าเป็นความอับอายของตระกูลเย่ มันไร้สาระไหมที่จะมาพูดสิ่งเหล่านี้"

การแสดงออกของเย่จีกั๋วก็เป็นไปตามปกติ เพียงแค่ลูบคลำนิ้วที่ขาดอย่างเบามือ ในใจหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกเศร้าเล็กน้อยในใจ อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียงสงบสติอารมณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ

สำหรับฉีเติ่งเสียน แน่นอนว่าไม่ถือคนไม่รู้ความของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นเรื่องของตระกูลเย่ ควรปล่อยให้เย่จีกั๋วจัดการด้วยตัวเอง

ก็มีหยางกวนกวนรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยกับทัศนคติของเย่หลาน มีเพียงยุแยงฉีเติ่งเสียน

โดยปกติแล้ว ฉีเติ่งเสียนจะคอยปกป้องเธอ ดังนั้นเธอจึงปกป้องรักษาผู้ชายของเธออย่างสุดใจ

“เย่จีกั๋ว ไอ้คนขยะ ทำไมตระกูลเย่เราถึงให้กำเนิดคนทรยศเช่นแก คนที่ชอบหักหลังโจรขายตระกูล!” หลังจากเย่หลาน สมาชิกอีกคนของตระกูลเย่ก็รีบพุ่งเข้ามา ชี้ไปที่จมูกของเย่จีกั๋ว ต่อว่าอย่างดุเดือด

“เย่จีกั๋วไอ้คนไม่รัจักผิดชอบชั่วดี ร่วมงานกับพวกชั่วที่ต้องการทำลายตระกูลเย่ของเรา ฉันว่านายคงเสียสติแล้ว อิจฉาเย่จี้สงน้องชายของแกสินะ?” มีเสียงต่อว่าอีกครั้งและมันก็มาจากคนตระกูลเย่

วันนี้ หลายคนจากตระกูลเย่ก็มารับประทานอาหารที่นี่เช่นกัน หลังจากเห็นเย่จีกั๋ว พวกเขาทั้งหมดก็มาต่อว่าทันที

เย่จีกั๋วถูกด่าทอซะเหมือนเอาเลือดหมามารดหัว แต่เขาก็ยังคงเพิกเฉย พูดอย่างเรียบเฉยว่า: "ต่อว่าเสร็จหรือยัง? ด่าเสร็จก็ไสหัวไปซะ อย่ามารบกวนมื้ออาหารของคุณฉี!"

"ช่างเป็นสุนัขรับใช้จริงๆ!"

เย่หลานฟังแล้วก็หัวเราะด้วยความโกรธ พูดกับทุกคนว่า: "เราไปกันเถอะ ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้ว อย่าไปสนใจเขาเลย! พอถึงเวลา คาสิโนเราชนะในรอบนี้ คงจะอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี”

ในขณะที่พูด คนของตระกูลเย่ก็จากไปทีละคน

หลังจากที่เย่จีกั๋วรอให้พวกเขาจากไป เขาก็ยิ้มอย่างรู้สึกผิดกับฉีเติ่งเสียน และพูดว่า "คุณฉี ฉันต้องขอโทษ ให้คุณมาเห็นเรื่องน่าอาย และรบกวนมื้ออาหารของคุณ"

ฉีเติ่งเสียนยกมือขึ้นแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร ไม่จำเป็นต้องสนใจสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ คำตอบสุดท้าย จะบอกคนเหล่านี้เองว่าคุณทำถูก พวกเขาผิดไปแล้ว คุณกำลังต่อสู้เพื่อสิทธิของพวกเขา”

เย่จีกั๋วถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ยิ้มแล้วพูดว่า "ความประสบความสำเร็จของเย่จี้สง ทพให้พวกเขาคุ้นชินแล้ว ดังนั้น พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาชนะแล้ว และไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะชนะในครั้งนี้ด้วย... เป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขาที่จะไม่เข้าใจฉัน”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าเล็กน้อย

เย่จีกั๋วไม่มีอารมณ์ที่จะทานอีกต่อไป เขายิ้มอย่างสบายๆ ให้ฉีเติ่งเสียนแล้วพูดว่า "คุณฉีฉันขอตัวก่อน ต้องไปทำอะไรบางอย่าง ทางคุณหยาง ถ้ามีอะไรให้ฉันทำ แค่สั่งการมา"

หยางกวนกวนกล่าวว่า "คุณเย่เกรงใจเกินไปแล้ว คุณเป็นหุ้นส่วนของเรา ไม่ใช่ทาส คำว่า "สั่งการ" นั้นคงใช้ไม่ได้!“

เย่ตีกั๋วหันหลังจากไป

“เป็นเรื่องยากที่จะมีคนที่เข้าใจชัดเจนในตระกูลเย่ แต่กับได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ เด็กผู้หญิงที่ชื่อเย่หลานเมื่อสักครู่นี้ แทบจะเอาขวดเหล้าทุบบนหัวของเขาแล้ว” หยางกวนกวนอดไม่ได้ที่จะพูด

“ช่างมันเถอะ อย่าพูดถึงเรื่องนี้ดีกว่า เราก็ไปกินที่อื่นกันเถอะ เมื่อครู่นี้พวกโง่พวกนั้นอ้าปากผายลมไปเรื่อย ไม่รู้ว่าน้ำลายกระเด็นใส่บนจาน ชาม มากแค่ไหนแล้ว...” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างช่วยไม่ได้

ทันทีที่เขาดึงหยางกวนกวนให้ยืนขึ้น เขาก็ถูกหยุดโดยสวีเค่อที่ไม่รู้ว่าปรากฏตัวออกมาจากที่ไหน

สวีเค่อยิ้มและพูดว่า: "โอ้ คุณฉีคุณก็อยู่ที่นี่ ฉันได้เห็นคุณมานานแล้ว แต่เห็นว่าคุณคุยงานกับใครบางคนอยู่ ดังนั้นฉันจึงไม่กล้าเข้ามารบกวนคุณ"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ: "ผู้กำกับสวี คุณก็มาทานข้าวที่นี่ด้วยหรือ?"

"ใช่แล้ว ต้องขอบคุณคุณฉีที่ให้เรายืมเรือสำราญมาถ่ายทำ ดังนั้นการถ่ายทำจึงดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก วันนี้ฉันเชิญทีมงานสร้างสรรค์มาทานข้าวที่นี่" สวีเค่อถูมือของเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "ยิ่งกว่านั้น ทุกคนรู้สึกขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณฉี ฉันหวังว่าฉันจะสามารถเชิญคุณไปร่วมทานอาหารเย็นด้วยกันได้!"

ฉีเติ่งเสียนฟังและรู้สึกไม่เลว ได้ของฟรีอีกแล้ว!

เมื่อทีมงานสร้างสรรค์ของสวีเค่อมาทานอาหาร อาหารที่พวกเขาสั่งก็คงไม่แย่เกินไปหรอกมั้ง?