บทที่ 1438 หน่วยวัด

สวีเค่อรู้สึกว่าเขาโชคร้ายสุดขีดซ้ำแล้วซ้ำอีก ทำไมวันนี้เขาถึงต้องมาเจอกับอู๋ฮุยเจ้าหมอนี่ด้วยล่ะ?

เขาไม่กล้ายั่วยุอู๋ฮุ่ย ท้ายที่สุดแล้ว เส้นสายของเขาจะทำให้ตัวเขายากที่จะอยู่รอดในวงการภาพยนตร์ได้!

สำหรับฉีเติ่งเสียน ยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะยั่วยุเขา คำพูดเดียวจากเขา สามารถทำให้ตัวเขาหายไปได้...

ฉีเติ่งเสียนในเซียงซาน เขาเป็นผู้มีอิธิพลที่สามารถปกปิดท้องฟ้าด้วยมือเดียว ตระกูลเหลยเป็นเพื่อนของเขา ผู้นำเมืองเป็นพันธมิตรของเขา นายหางเสือหลงเหมินสวีฉางเกอก็เป็นคนที่เขาผลักดันเลื่อนตำแหน่งให้ด้วย...

"ออกไป!"

หยางกวนกวนยกขาขึ้นทันที เตะขาขวาตั้งตรง ส้นเท้าถีบไปที่คางของอู๋ฮุยอย่างแรง

อู๋ฮุยไม่คิดว่าหยางกวนกวนจะเป็นผู้หญิงที่ดุร้ายขนาดนี้ ในช่วงไม่ทันได้ระวัง ถูกตีที่คาง ศีรษะหงายไปทางด้านหลัง และร่างของเขาก็ลอยขึ้นจากพื้น ล้มไปข้างหลังจากอากาศ

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ โชคดีที่ หยางกวนกวนชอบสวมชุดลำลองและชุดกีฬามากขึ้นตั้งแต่เธอเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ ถ้าเธอสวมรองเท้าส้นสูง อู๋ฮุยคงจะเสียชีวิตทันที

"เตะขึ้นนภา" นี้ทำให้อู๋ฮุยล้มลงกับพื้นด้วยเสียงอันดัง สมองของเขาส่งเสียงหึ่ง ในหูก็เหมือนมีแมลงวันนับหมื่นกำลังส่งเสียงดัง โลกหมุนจนวิงเวียน แทบจะเป็นลม

เมื่อเพื่อนของอู๋ฮุยเห็นฉากนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ แล้ววิ่งเข้ามาด้วยความโกรธ

หนึ่งในนั้นเอื้อมมือออกไปหยิบโต๊ะกลมเล็กๆ ข้างเขา และกำลังจะยกมันขึ้นมาฟาดมันใส่หยางกวนกวน แต่ฝ่ายหลังก็กระโดดขึ้นกลางอากาศ หมุนตัวในอากาศ และเตะออกไปในกลางอากาศ!

“แคร็ก!”

โต๊ะกลมเล็กนั่นแตกทันที อกของเพื่อนถูกพื้นรองเท้าถีบใส่ เหมือนกับน้ำเต้ากลิ้งถอยออกไป

นักแสดงเหล่านั้นอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งดาราภาพยนตร์แอ็คชั่นสองคนที่อยู่ในหมู่พวกเขา เมื่อเห็นฉากนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ หากพวกเขาต้องต่อสู้กับหยางกวนกวนจริงๆ พวกเขาอาจต้องถูกกดลงพื้นดินขยี้?

การโจมตีสองครั้งจากหยางกวนกวนยังทำให้คนที่เหลือตกใจ และพวกเขาไม่กล้าที่จะดำเนินการอีก แต่เริ่มพูดคุยโว

"ให้ตายเถอะ ฉันว่าพวกนายคงเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้ว กล้าดียังไงมาตีเหล่าอู๋ของพวกเรา รู้ไหมว่าเหล่าอู๋คือใคร?"

"สวีเค่อ เพื่อนทั้งสองคนเยี่ยมมากเลย! ถ้าวันนี้ไม่ให้คำอธิบายกับพวกเรา ก็อย่ามายุ่งเกี่ยวกับวงการบันเทิงอีกต่อไป"

"ต้องไม่ปล่อยสองคนนี้ไปด้วย รีบใช้เส้นสายเรียกตำรวจในจิงเต่า มาควบคุมตัวพวกเขาก่อน แล้วดำเนินคดีทำร้ายโดยเจตนา!”

คนเหล่านี้ช่วยพยุงอู๋ฮุ่ยลุกขึ้นจากพื้นพร้อมกับตะโกนสาปแช่ง

สวีเค่อรู้สึกเจ็บปวดในใจเท่านั้น แน่นอนว่าเรื่องราวไปในทิศทางที่เขาไม่ต้องการเห็น และการโจมตีของหยางกวนกวนนั้นค่อนข้างรุนแรง

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจสักนิด แม้ว่าอู๋ฮุยจะทรงพลัง แต่พลังของเขาก็มีอยู่เฉพาะในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์เท่านั้น...

แต่ว่า อู๋ฮุยไม่สามารถจัดการกับฉีเติ่งเสียนได้ แต่เขาสามารถระบายความโกรธมาที่เขาได้! และฉีเติ่งเสียนอาจไม่มีความเกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ยิ่งไปกว่านั้น เมืองหลวง จงเกลียดจงชังชายคนนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“สวีเค่อ ฉันบอกนายเลยว่า นายเสร็จแน่! นายจงใจหาคนมาทำให้ฉันอับอายใช่ไหม? ฉันจะทำลายงานของคุณซะ!” อู๋ฮุยกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง และอาเจียนเป็นเลือดเต็มปาก จากนั้น ชี้ไปที่สวีเค่อก็ด่าทอทันที

ทีมงานสร้างสรรค์ของสวีเค่ออดไม่ได้ที่จะตัวสั่น หากสวีเค่อประสบปัญหา พวกเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากพวกเขาถูกแบนจะทำอย่างไรล่ะ?

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยและพูดว่า: "แกคิดว่าแกเป็นใคร แกจะทำลายงานของเหล่าสวีก็ทำได้งั้นเหรอ?"

อู๋ฮุยยิ้มเยาะและพูดว่า: "พวกแกมีทักษะที่ดี แต่การอยู่รอดในสังคมไม่ใช่พึ่งหมัดและเตะ มันขึ้นอยู่กับเส้นสาย เข้าใจไหม? ถ้าฉันไม่มีเส้นสายแล้วฉันจะเป็นโฆษกการประชุมแลกเปลี่ยนภาพยนตร์แห่งชาติได้อย่างไร?“

“เออ… อย่าโกรธถ้าฉันจะพูดตรงๆ ขยะอย่างแก นอกจะประจบประแจง ยังสร้างภาพยนตร์เป็นด้วย?” ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยรอยยิ้ม

อู๋ฮุยโกรธมากกับคำพูดเหล่านี้จนเพื่อนของเขาหลายคนจากเมืองหลวงก็โมโหเช่นกัน ให้ฉีเติ่งเสียนคิดก่อนพูด

สวีเค่อกล่าวว่า: "ทุกท่านโปรดไว้หน้าฉันหน่อยเถอะ... หยุดสร้างปัญหา ฉันจะดื่มเหล้าขวดนี้เองได้ไหม?"

"ถุย! แกคิดว่าแกเป็นใคร แกแค่มาดื่มอวยพรฉัน ก็คิดว่าฉันเห็นคุณค่าแกแล้ว?"