บทที่ 1452 บทลงโทษเทียนฟา

เสียงฝีเท้ากำลังใกล้เข้ามา รังสีอันทรงพลังที่ทำให้ลมหายใจแทบติดขัดมากขึ้นเรื่อยๆ!

ร่างที่เงียบสงบมากปรากฏขึ้นที่ลานกว้าง

ที่ความเงียบเพื่ออธิบายบบุคคลที่มาเยือนนี้ เพราะเขาให้ความรู้สึกเช่นนั้นแก่ผู้อื่นจริงๆ

เพราะสามารถเห็นเพียงท่าทางอารมณ์สงบจากเขาคนนี้เท่านั้น แม้ว่าฟ้าจะถล่มลงตรงหน้า เขาก็ยังนิ่งเฉย

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า: “ลมอะไรหอบคุณมาถึงที่นี่? ลูกพี่ลูกน้อง! หรือจะให้ฉันเลี้ยงกาแฟสักแก้วดีล่ะ?”

นอกจากจ้าวหงซิ่วแล้ว จะมีใครนิสัยแบบนี้อีก?

เธอค่อยๆ เดินไปที่ลาน ใบหน้าของเธอเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

รูปร่างหน้าตาของเธอไม่สามารถพูดได้ว่าเหนือที่สุด เธอจัดอยู่ในประเภทคนสวย แต่เมื่อรวมกับอารมณ์ท่าทางของเธอแล้ว มันทำให้ผู้คนรู้สึกว่าไม่สามารถละสายตาไปจากเธอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

“ส่งคนมาให้ฉัน ฉันรู้ว่าพวกเขาอยู่ข้างใน” จ้าวหงซิ่วมองไปที่ฉีเติ่งเสียนและพูดช้าๆ

“ใครที่ไหน?” ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและยกมือกางออกอย่างช่วยไม่ได้

คนสองคนในห้องอดไม่ได้ที่จะตกใจ ตระกูลจ้าว เคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

จินถ่งอดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปากแล้วพูดกับอวี้หนี่ว์: “ผู้หญิงคนนี้ทำให้ฉันรู้สึกอันตราย เป็นสัญญาณเตือนถึงหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้น!”

อวี้หนี่ว์เลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า “มันขนาดนั้นเลยเหรอ? ผู้หญิงคนนี้ทรงพลังมากเหรอ? ทำไมฉันไม่รู้สึกเลย”

จินถ่งกล่าวว่า: “คนตระกูลเดียวกันกำลังจะโจมตีกัน มันยื่งกว่าที่คิดไว้เสียอีก!”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้อวี้หนี่ว์ ก็ตกตะลึง คิดคำพูดของจินถ่งก็รู้สึกว่าจริงตามนั้น เพราะมันไม่ใช่ใคร ที่จะสามารถทำให้ฉีเติ่งเสียนเตรียมลงมือได้

“ฉันคิดออกแล้ว จำได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นจ้าวหงซิ่ว ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องจากตระกูล จ้าว ว่าเป็นเทียนฟา ครั้งหนึ่ง มีองค์กรใต้ดินที่เรียกว่าองค์กรราชาสวรรค์ก็ถูกเธอทำลายจนสิ้นซาก!” อวี้หนี่ว์ตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีและกล่าวว่า ด้วยความตกใจ

“เทียนฟาจ้าวหงซิ่วงั้นเหรอ?!” จินถ่งอดไม่ได้ที่จะสูดอากาศ “เธออยู่ที่จิงเต่าจริงๆ ด้วย โชคดี... โชคดีที่เราแปรพักตร์มาที่ฉีเติ่งเสียนก่อน ไม่อย่างนั้นเราจะต้องตายด้วยน้ำมือของเธอแน่นอน”

ภายนอกจ้างหงซิ่ว เดินออกมาสองเมตรมายืนตรงหน้าฉีเติ่งเสียน

เธอมองอย่างเย็นชาและพูดเบา ๆ : “นายอย่าเสแสร้ง ส่งจินถ่งกับอวี้หนี่ว์ที่ฆ่าหลานอวี่มา ไม่อย่างนั้น ฉันจะทุบตีนายให้ตายก่อนแล้วลากพวกเขาออกมา”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า “เธอคิดว่าตัวเองสูงส่งไปหรือเปล่า?”

จ้าวหงซิ่วกล่าวว่า: “ฉันต้องทำแบบนี้ ถ้านายอยากจะช่วยชีวิตพวกเขา ลองหยุฉันให้ได้สิ”

“แน่นอน ถ้านายไม่สามารถหยุดฉันได้ แล้วตายในน้ำมือฉัน ฉันคงดูถูกนายที่ประมาณตัวเองสูงมากไปหน่อย”

ฉีเติ่งเสียนยืนมั่นคง โบกมือให้จ้างหงซิ่ว แล้วพูดว่า “ฉันอยากลองมันมานานแล้ว วันนี้เลยเป็นยังไงล่ะ! ให้ฉันได้เห็นว่าการเทียนฟาของตระกูลจ้าว นั้นทรงพลังอย่างที่เล่าลือมาจริงหรือเปล่า?”

ดวงตาของจ้าวหงซิ่ว ค่อยๆจริงจังขึ้นและเธอก็ยกมือขาวราวกับหยกขึ้นเบา ๆ มือไม่มีรอยแผลแม้แต่นิดและดูเหมือนว่าทำจากหยกสีขาวขัดเงา

นี่เป็นเพราะว่ากังฟูของเธอถึงระดับที่ทรงพลังมาก เธอมาถึงสภาวะที่ลัทธิเต๋าเรียกว่า “เก็บรวบรวมพลังชี่และทำให้ผิวพรรณนุ่มนวลเหมือนเด็กทารก”

ฉีเติ่งเสียนถามอย่างสงสัย: “ฉันอยากรู้ว่าระหว่างเธอกับจ้าวซวนหมิงใครมีพลังมากกว่ากัน”

จ้าวหงซิ่วขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า: “เขาน่าจะแข็งแกร่งมากกว่า การต่อสู้กับเขาจะทำให้เกิดความกดดันในโสตประสาท หากวิญญาณแน่นเกินไป การถูกคุกคามจะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และในการต่อสู้ระดับนี้ ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะตัดสินแพ้หรือชนะได้”

ฉีเติ่งเสียนพูด “ฉันเข้าใจแล้ว!”