บทที่ 1494 ที่ต่ำที่สูง

สำหรับนักศิลปะการต่อสู้อย่างฉีเติ่งเสียนเขาสามารถรับเทคนิคการชกมวยและกังฟูทุกประเภทได้เพียงปลายนิ้วสัมผัส เขาเป็นเหมือนคู่มือศิลปะการต่อสู้ที่มีชีวิต!

เขาสกัดกั้นท่านักฆ่าที่ซ่อนขาของคู่ต่อสู้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว ในเวลาเดียวกัน เขาก็ปล่อยขาของตัวเองอย่างต่อเนื่อง และเท้าใหญ่ของเขาก็กลิ้งออกไปเหมือนลูกกลิ้งหิน ทำให้ผู้คนมีพลังที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้

ปรมาจารย์และฉีเติ่งเซียนต่อสู้กันติดต่อต่อเนื่อง จนทำให้น่องขาของพวกเขาชาเป็นอย่างมาก ราวกับว่าพวกเขาถูกไฟฟ้าช็อต ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป พวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและก้าวถอยหลัง

ทันทีที่ชายคนนั้นถอย ฉีเติ่งเสียนก็ก้าวไปข้างหน้าทันที หันกลับมาครึ่งหนึ่ง ก้าวไปข้างหน้า หันหลังกลับ และเตะชายคนนั้นอย่าจังบนหน้าอก

“ผลั่ก!”

เท้าของเขาออกขึ้นจากพื้น แล้วบินตรงออกไป กระแทกกำแพงด้วยเสียงร้อง แล้วล้มลงกับพื้น

เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนกระตือรือร้นที่จะลอง ฉีเติ่งเสียนก็อดไม่ได้ที่จะสูดจมูกอย่างเย็นชาและพูดว่า "ถ้าใครกล้าลงมือ ฉันจะฆ่าอย่างไร้ปรานี ถ้าไม่เชื่อ พวกแกก็ลองดู! !"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกไป ทุกคนก็ตกตะลึง คนกลุ่มนั้นที่คิดจะลองดี ก็หยุดนิ่งทันทีไม่กล้าลงมือ

คนที่เป็นผู้จัดการอย่างลู่ทงมีสีหน้าแย่เป็นอย่างมาก เขาวางมือบนเข่าและจ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียนอย่างเย็นชา แล้วพูดว่า “นายนี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริง ๆ !”

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะอย่างเย็นชาจ้องมองเขาแล้วพูด ? นี่ใจคุณยังคิดถึงเรื่องนี้ด้วยเหรอ! ผมว่า ที่ฟู่เฟิงหยุนเลือกคุณมาเป็นผู้จัดการที่ผึ่งไหล คงตาถบอดเลือกมากกว่าล่ะมั้ง คำพูดของคุณ ถ้าผมจะฆ่าคุณตรงนี้ เขาก็คงไม่ว่าอะไร!”

คำพูดนี้ของฉีเติ่งเสียนทำเอาสีหน้าของลู่ทงซีดขาวโพลนไปชั่วขณะ สีหน้าดูแย่อย่างมาก แต่เขาก็รู้ว่าที่ตัวเองพูดไปนั้นก็ผิดจริง

“ที่ต่ำที่สูง” ซึ่งเป็นคำที่เน้นย้ำอยู่เสมอในยุคศักดินาไม่ควรมีอยู่ในอารยธรรมสมัยใหม่อีกต่อไป

แต่ก็มีคนที่ควบคุมความมั่งคั่งและอำนาจอยู่เสมอซึ่งคิดว่าตนเหนือกว่าผู้อื่นได้รับสิทธิพิเศษ

“ฉีเติ่งเสียน ในเมื่อฉันเป็นผู้จัดการที่ผึ่งไหล นายก็ควรที่จะไว้หน้าฉันบ้าง!”

“แผนของฉันเกี่ยวพันกัน ถ้าคุณทำตามอารมณ์ของตัวเอง ถ้านายทำลายแผนของฉันพังล่ะ?”

“ไม่สำคัญว่านายทำลายแผนหรือไม่ หากคุณขัดขวางไม่ให้จั่วเฉินขึ้นสู่ต่ำแหน่ง แสดงว่านายมันเป็นคนบาปเกินจะทน!”

“คนอเมริกันบีบคั้นที่ผึ่งไหลเรามาตลอด ใช้กองทัพเรือผึ่งไหลเรามาเป็นตัวประกัน เรื่องขนาดนี้นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?“

ลู่ทงรู้ว่าเขาไม่สามารถใช้ไม้แข็งกับฉีเติ่งเสียนได้ ดังนั้นเขาจึงลดน้ำเสียงลงและพูดช้าๆ

ชาวยุทธอย่างฉีเติ่งเสียนเป็นถึงเจ้าชาย หากใครกล้าดูถูกเขาหรือสอนให้เขาเชื่อฟัง เขาจะพลิกโต๊ะและกบฏทันที

บิ่งชาวยุทธระดับนี้ไม่สามารถถูกทำให้อับอายได้ ถ้าบีบบังคับเขา พวกเขาจะเปลี่ยนรูปลักษณ์และซุ่มโจมตีสังหารได้ทันที ไม่มีกำลังใดสามารถต้านทานได้

เติ่งเสียนเหลือบมองที่ลู่ทงและพูดอย่างใจเย็น: “อำนาจของคุณถูกใช้ในการเมือง แต่ผมใช้ที่เจียงหู…ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ผึ่งไฟลมีคนผิวขาวอยู่ที่กรมcia เป้าหมายแรกของผมคือเขาเสมอ”

ลู่ทงกลับพูดว่า “แต่วันนี้นาหาเรื่องต่อสู้ขนาดนี้ ถ้าห้ามไม่ทันขึ้นมา แล้วเรื่องมันแดงนายจะทำอย่างไร? และไหนจะหลิวปิงเว่ยที่เป็นหัวหน้าพรรพไผ่เขียวสนับสนุนจั่วเฉินอีกล่ะ!”

”ไฟอยู่ท่ามกลางที่ขนาดเล็กไหนจะมีอาวุธที่มากมาย นายรับรองความปลอดภัยของตัวเองได้ แล้วนายจะรับรองความปลอดภัยของหลิวปิงเว่ยได้หรือเปล่าล่ะ?“

”ถ้าหลิวปิงเว่ยเป็นอะไรขึ้นมา เราก็จะสูญเสียพื้นที่ไปอีกหนึ่งน่ะสิ!”

ฉีเติ่งเสียนพูดตอบว่า “ที่คุณพูดมันก็ใช่”