บทที่ 1500 หลานซุน

ฉีเติ่งเสียนก็มีเสียงร้องไห้อยู่อยู่ในใจเช่นกัน และความคิดใจใจของเขาก็ระเบิดออกมาทันที

ในตอนที่เริ่มต้นเขาคิดว่าตระกูลซุนมีเครือข่ายความสัมพันธ์ที่ดีกับฉีปู้อวี่ที่สะสมไว้ แต่คาดไม่ถึงว่าจะเป็นความสัมพันธ์จะกลับกลายเป็นแบบนี้เหรอ

เมื่อก่อนที่ฉีปู้อวี่จะโกงเงินตระกูลซุนจำนวนสองพันล้านแล้วหลบหนีไปเหรอ?

แม่งเอ้ย ถ้าความสัมพันธ์มันเป็นแบบนี้ อย่างนั้นก็อย่าไปพูดถึงมันดีกว่า!

ไม่เพียงแต่ในขณะนี้มีความคิดต่างๆที่ผุดแวบเข้ามาในหัวของฉีเติ่งเสียน ในใจที่รู้สึกอยากจะตายก็มีแล้ว ตัวเขาเองรู้สึกว่าฉีปู้อวี่อย่างน่าสังเวชจริงๆ

ในขณะเวลาเดียวกันเขายังรู้สึกว่าสถานการณ์ที่อยู่ด้านนอกไส่สามารถควบคุมได้ในชั่วขณะ การที่เขาเสแสร้งแกล้งบังคับหลิวปิงเว่ยและซูนอิ่งซู เขาเกรงว่าเขาจะทำให้ปากที่ใหญ่ๆของเขาซึ่งจะทำให้ฟันกรามหลุดออกมา!

หลังจากนี้คำพูดพวกนี้อาจจะรั่วหลุดออกไปก็ได้

ซุนเจี้ยนเฉินมองไปที่ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนด้วยความอาฆาตแค้นจ้องจะฆ่า และมีเสียงที่เย็นชาลงมา ปรมาจารย์ตระกูลชั้นสูงในคฤหาสน์ก็ปรากฏตัวแล้ว

"เอ่อ ผมคิดว่าระหว่างพวกเราต้องมีอะไรเข้าใจกันผิดแน่ๆ" ฉีเติ่งเสียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และฝืนยิ้มให้ซุนเจี้ยนเฉิน อย่างไม่เต็มใจ

ซูนอิ่งซูที่อยู่ด้านข้างต่างก็สิ้นหวังแล้ว ยังคงคิดว่าฉีเติ่งเสียนจะมีความสัมพันธ์อะไรที่เกี่ยวข้องกับตระกูลซูนบ้าง มีเรื่องราวทื่ทำให้ระหว่างสองตระกูลนี้ยังมีความแค้นอยู่

ซุนเจี้ยนเฉินยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า "เข้าใจผิดเหรอ แน่นอนว่าไม่ได้เข้าใจผิด! ถ้าหากคุณคืนเงินสองพันล้านนั้นคืนมาผมจะสามารถพิจารณายกเลิกตัดมันออกได้ ... แน่นอนว่าต้องมีเงินปันผล มันผ่านไปนานหลายปีมากแล้ว จำนวนเงินก็คง ไม่ใช่แค่นั้นแล้ว! "

ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยความโกรธว่า "แม่งเอ้ย คุณโก่งราคาผมเหรอเหล่าจื่อ!"

เขาเป็นพระอัครสังฆราชฉีที่โจมตีอย่างหนักมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้มีคนเรียกเขามาดูแลเงินจำนวนกว่า 2 พันล้าน

เงินก้อนนี้เป็นของฉีปู้อวี่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉีเติ่งเสียน ถ้ามีความอดทนก็ไปหาพวกหมาบ้าหัวแข็งสิ รัการงแกคนซื่อสัตย์นี่มันมีความหมายอะไร?

หลี่เสวี่ยนเจินหัวเราะเสียงดังอย่างเย็นชาใส่ซูนอิ่งซูและพูดว่า "อิ่งซู ในหัวสมองของคุณถึงมั่นนี่มีเหตุผลอะไรถึงทำให้มั่นใจมาก? เดิมทีไม่ใช่ว่าคุณมาหาชายป่าเถื่อนที่มีความแค้นต่อตระกูลซุน!"

หางตาของซูนอิ่งซูนั้นไม่ได้อาการกระตุก ในช่วงเวลานี้หาคําพูดดี ๆ มาตอบโต้ไม่ได้อยู่พักหนึ่ง ทำได้เพียงแสดงท่าทางอึดอัดในใจ

ทุกคนในกลุ่มธุรกิจซางชิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ทุกคนต่างดูความตื่นตะหนกของซูนอิ่งซูและฉีเติ่งเสียน

"การชําระหนี้ของพ่อให้นี้เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลควรจะลงมือทำมาก ถึงแม้ว่าตระกูลซุนของเราจะปิดปากเงียบมานานในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าใคร ๆ ก็สามารถรังแกพวกเราได้"

“ถ้าคุณเอาเงินจำนวนสองพันล้านนี้ไป เรื่องราวสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นจะถูกลบล้าง และพวกเราจะไม่เก็บความขุ่นเคืองมาใส่ใจอีกต่อไป”

"แน่นอนว่าถ้าหากคุณไม่ได้ยอมรับว่าเอาเงินจำนวนนี้ออกไป ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาตำหนิตระกูลซุนของเราที่ไม่ไว้หน้า!"

ซุนเจี้ยนเฉินได้มองไปที่ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนด้วยความโกรธ เรื่องที่ฉีปู้อวี่หลอกเอาจำนวนสองพันล้านในปีนั้นไป นั่นนับว่าความอัปยศครั้งใหญ่ของตระกูลซุน และไม่คาดคิดศัตรูของเขาจะส่งมาถึงบ้านอย่างอัตโนมัติ

ในใจฉีเติ่งเสียนนั้นรู้สึกอยากตายก็มีแล้ว จริงอยู่ถ้าเสแสร้งบังคับให้จบไม่สวย ถ้ารู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ก็จะไม่มีทางที่จะติดต่อกับตระกูลซุนล่วงหน้า แล้ถ้าหากรู้รายละเอียดแล้วก็จะไม่เป่าคำพูดนี้ออกไปแต่เนิ่นๆแล้ว

เมื่อเขามองดูปรมาจารย์ชั้นสูงของตระกูลซุนเหล่านี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัวอยู่สักครู่หนึ่ง

แต่ในช่วงเวลานี้เองมีชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาถามว่า "ทำไมคึกคักจังวันนี้ เกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นที่นี่?"

“คุณชายที่สอง นี่คือลูกของอดีตศัตรูตระกูลซุนของพวกเราอยู่ที่นี่ พ่อของเขาโกงตระกูลซุนของเราด้วยจำนวนเนเงินสองพันล้าน!” ซุนเจี้ยนเฉินพูดกับชายชรา

ชายชราเกิดอาการสะดุ้ง เงินจำนวนสองพันล้านนั่นไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย! เขาอดไม่ได้ที่จะมองดูแล้วก็ตัวแข็งทื่อ

"เอ๊ะ หลานชาย คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" หลังจากฉีเติ่งเสียนมองชายชราอย่างชัดเจน เขาก็ตกใจและอดไม่ได้ที่จะถามด้วยเสียงที่ดัง

นี่ใช่หมอมหัศจรรย์ชื่อดังซุนชิงเสวียนใช่ไหม? อาจจะบอกได้ว่าเป็นลูกศิษย์ของเขาครึ่งหนึ่ง ในท้ายที่สุดแล้วฉีเติ่งเสียนไม่ได้สอนหลานวิชาศิลปะการต่อสู้กังฟูแบบใด ๆให้กับทานผู้เฒ่าซุน เขาเพียงแค่สอนวิธีการสกัดพิษและการลดพิษลงเพื่อ ไม่ให้ขึ้นไปที่บริเวณศีรษะ