บทที่ 1539 ฮวากั๋วซิน

แม้ว่าเหล้าหนึ่งแก้วจะไม่เยอะ อีกทั้งอ้วกก็ไม่น้อย แต่สำหรับคนที่ดื่มแอลกอฮอล์ไม่บ่อยอย่างเจียงชิงเย่ว์แล้ว มันทุกข์อย่างมาก

พอเห็นฉีเติ่งเสียนกลับมา เจียงชิงเย่ว์กิย้มขึ้นมาทันทีแล้วพูดว่า “จัดการเริ่องเรียบร้อยแล้วเหรอ?”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าแวตอบกลับไปว่า “เรียบแล้วล่ะ ได้เงินกลับมาสามร้อยล้านดอลลาร์ เธอจะแบ่งไปครึ่งหนึ่งไปไหมล่ะ?”

เจียงชิงเย่ว์ไม่มีอารมณ์เธอกลอกตาอย่างไม่สบอารมณ์ ในตอนนั้นหัวของเธอเหมือนไฟฟ้าลัดวงจร เธอเลยพูดอะไรเพ้อเจ้อห้าหลักออกมาซึ่งทำให้ฉีเติ่งเสียนล้อเลียนเธออยู่เสมอว่าครูพลศึกษาของเธอสอนคณิตศาสตร์

สิ่งสำคัญคือฉีเติ่งเสียนเป็นคนโง่เง่า เธอบอกว่าห้าหลัก แต่จริงๆ แล้วเธอให้แค่ห้าหลักจริง ๆ เมื่อเงินมาถึงบัตร เธอถึงตระหนักว่าเธอทำผิดพลาด

ถ้าพยายามเอาเงินที่เหลือกลับมา ตัวเองก็จะไม่ยอมรับมันอีกต่อไป

“ครั้งนี้ฉันแบ่งให้เธอครึ่งหนึ่งเลยนะ เธอต้องทนทุกข์ทรมาน ฉันทนไม่ได้ที่เห็นเธอแบบนี้ ” ฉีเติ่งเสียนนั่งลงข้างเตียงแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ช่างเถอะ ๆ นายไม่ได้พูดบ่นทุกวันหรอกเหรอว่าตัวเองขาดเงิน?กว่าจะรีดขูดมามันไม่ง่าย ฉันก็ไม่ได้อยากได้เงินนายแล้ว” เจียงชิงเย่ว์ส่ายหน้าตอบ

ฉีเติ่งเสียนถึงกับอึ้งไปสักพัก อะไรที่ว่าขูดเงินมาไม่ได้ง่าย? เห็นชัด ๆ ว่ามันคือการหาเงิน นี่พูดเกินไปแล้วนะ!

เจียงชิงเย่ว์ตอบกลับ “ฉันรู้ว่านายขาดเงิน หลายวันมานี้ฉันได้เข้าร่วมกิจกรรมและรับพรีเซนเตอร์มาไม่น้อย ฉันเก็บเงินไว้บ้างแล้ว งั้นฉันเก็บเงินไปกับนายเลยดีไหม?”

ฉีเติ่งเสียนพอได้ฟังก็อึ้ง ที่เขาบ่น ๆ ว่าขาดเงิน นั่นเป็นเพราะว่าพระสันตะปาปาหลอกและสังหาร จริงๆแล้วเงินไม่มีขาดแน่นอน แค่หยิบกระเป๋าออกมา ก็จะพบเงินหลายสิบล้านและหลายร้อยล้านเมื่อใดก็ได้และที่สำคัญ ทุกเวลา

ใครจะไปรู้ว่า คำพูดบ่นเหล่านั้นพอถูกเกาเหม่ยได้ยิน ก็กลับคิดจริงจังซะอย่างนั้น ถึงกลับสู้จนสุดชีวิตถึงขั้นรับงานพรีเซนเตอร์และทำให้ตัวเองเหนื่อยล้า

เมื่อเห็นแฟนสาวของเขามีน้ำใจและมีเหตุผลมาก ทำเอาพระอัครสังฆราชก็รู้สึกซาบซึ้งมากเขาพูดว่า “ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้ขาดเงินอะไร เธอไม่ต้องทำอะไรให้เหนื่อยขนาดนั้นหรอก เพียงแค่ใช้ชีวิตอย่างมีความสงบสุขก็พอแล้ว หากมีบทดี ๆ ก็รับไป อย่าเข้าร่วมกิจกรรมหรือรับงานพรีเซนเตอร์เพียงเพื่อเงินเลยนะ

เหนื่อยใจจนฉันรู้สึกไม่สบายใจ“

”โอ้ ที่รักของฉันนี่ดีจริง ๆ เลย!” เจียงชิงเย่ว์พูดอย่างดีใจ

เจียงชิงเย่ว์รู้สึกว่ารู้สึกว่าหลังจากพูดคุยกับฉีเติ่งเสียนสักสองสามคำ เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีขึ้นมาก แน่นอนว่าความรักนั้นมีอำนาจทุกอย่างจริงๆ

ฉีเติ่งเสียนคิดว่าจะพูดโกหกกับคุณนายซุนอย่างไรว่าเขาจะไม่กลับไปคืนนี้ จากนั้นเขาก็ได้รับข้อความจากคุณนาย บอกว่าสองสามวันนี้เธอจะเดินทางทำธุระที่ผึ่งไหล และจะติดต่อเมื่อเธอกลับมา

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ เขารู้สึกว่าคุณนายกลุ่มธรุกิจก็ดี ไม่เหมือนผู้หญิงรวย ๆ คนอื่น ๆ ที่เลี้ยงหนุ่ม ๆ พอให้เงินพวกเขาแล้ว ก็ยังคอยจับตาดูพวกเขาตลอดทั้งวันเพราะกลัวตัวเองจะโดนทรยศ

เพราะซุนอิงซูเธอเป็นผู้หญิงที่มีตำแหน่งสูง ทั้งมีความสามารถทั้งมีทักษะและความเป็นอิสระของเธอแข็งแกร่งมาก

ยิ่งกว่านั้น ผลของน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์นั้นมีพลังมากเกินไป มันอาจทำให้คุณนายซุนรู้สึกหวาดกลัวในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กล้าโลภมากขนาดนั้นอีกแล้ว

“เห้อ เป็นฉันนี่ไม่ง่ายจริง ๆ เดี๋ยวต้องอยู่กับคุณนายธรุกิจ เดี๋ยวก็ต้องอยู่กับแฟนดารา! การเป็นผู้ชายทำไมมันยากขนาดนี้ล่ะเนี่ย” ฉีเติ่งเสียนคิดในใจ ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนขี้โกงเลย

เมื่อได้พบกับเกาเม่ยครั้งแรก ร้สึกว่าเธอค่อนข้างฉลาดและเท่ แต่เมื่อได้รู้จักเธอมากขึ้น พบว่าเธอเป็นคนช่างพูดและมีบุคลิกอ่อนโยน

เธอแทบไม่ขีระแวงเลย โดยพื้นฐานแล้ว เมื่อเธอตั้งใจที่จะมีความสัมพันธ์แล้ว เธอจะอุทิศตัวเองอย่างสุดใจให้กับความรัก

แม้แต่ตอนถ่ายทำเธอก็เป็นคนที่จริงจังและทำงานหนักที่สุดเสมอ

ฉีดติ่งเสียนบอกเธอว่าอย่าอดกลั้นหากสิ่งที่คล้ายกันเกิดขึ้นในอนาคต หากจะตบหน้าใครสักคนก็ตบไปเลยใช้รองเท้า อย่าไปอดทนเด็ดขาด อย่าทำให้ตัวเองเสียเปรียบ

เจียงชิงเย่ว์ยังสัญญาด้วยว่าครั้งต่อไปเธอจะไม่มีวันยอมแพ้และจะต่อสู้กลับอย่างแน่นอน

แต่แล้วฉีเติ่งเสียนก็บอกอีกว่า ตอนที่เธออยู่กับเขาไม่สามารถทำตัวแข็งกระด่าง เธอต้องอ่อนโยนถึงจะถูก