บทที่ 1550 ท่านผู้นำทั้งสามท่าน

เมื่อต้วนเทียนชงมาถึง ทำให้จุดชนวนสถาการณ์ในที่เกิดเหตุโดยตรง!

ซื่อถูหนานก็เป็นคนหนึ่งในนั้นที่ต่างก็ตกใจมากพอแล้ว ตอนนี้ต้วนเทียนชงเพิ่มมาอีกคนแล้ว!

ต่างก็พูดเป็นอีกนัยหนึ่งได้ว่าผึ่งไหลเป็นสามเมืองหลักในโลกใต้ดินได้รวมตัวกันในโอกาสหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องที่หายากมาก

รองหัวหน้าอวี๋หัวเราะและพูดกับคุณปุ่ว่า "คุณปู่ครับ ผมเป็นคนเชิญคุณต้วนเทียนชงมาเองครับ พวกเราทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่สนิทกันแน่นแฟ้นมาก มักจะแลกเปลี่ยนวิธีการจัดการของสังคมซึ่งกันและกัน"

เมื่อติงหย่งคังได้ฟังก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เขาคลี่ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า "ไม่เลวนิ คนหนุ่มสาวแบบคุณเป็นคนที่มีมีจิตใจที่กล้าได้กล้าเสีย ผมชื่ชมมาก!"

ต้วนเทียนชงจึงรีบมอบของขวัญให้คุณปู่ เพื่อแสดงความยินดีกัและเป็นการอวยพรงานเลี้ยงวันเกิด แล้วพวกเขาก็ทักทายกันอีกสองประโยคจึงถูกเชิญไปที่นั่โต๊ะวีไอพี

สมาชิกของแก๊งชิงจู่ต่างก็รู้สึกว่าสถานการณ์ส่วนใหญ่ภาพรวมรั้นถูกกําหนดไว้แล้ว หลิวปิงเว่ยกําลังจะสูญเสียตำแหน่งผู้นำของเขา!

นอกตากนี้ยังมีสมาชิกบางคนที่ยังเพ้อฝันเกี่ยวกับหลิวปิงเว่ย เมื่อต้องเผชิญหน้าเหมือนขี้เถ้าความตายและรู้สึกว่าอาชีพสมาคมของพวกเขาอาจสิ้นสุดลงแค่นี้แล้ว

หลิวปิงเว่ยทรุดตัวล้มลง พวกเขาเหล่านั้นที่สนับสนุนหลิวปิงเว่ยเห็นได้ชัดกลัวว่าจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ ภายใต้การปกครองของหัวหน้าอวี๋ ไม่ช้าก็เร็วจะถูกล้มล้างออกไป

เถียนชิงโหย่วยิ่งรู้สึกสิ้นหวังมากขึ้น บุคคลที่แท้จริงของทั้งสองสมาคมปรากฏตัวและแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าสนับสนุนรองหัวหน้าอวี๋ แล้วยังมีหวังพลิกล็อกอีกไหม?

นี่เป็นการแสดงวิธีการบริหารกล้ามเนื้อของรองประธาน แล้วได้ดึงสมาชิกของสมาคมใหญ่ทั้งสองสมาคม เพื่อให้มาร่วมแสดงความยินดีกับติงหย่งคัง เพื่อเหยียบย่ำหลิวปิงเว่ยไว้ให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีจูเจิ้งเต๋ออีกคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ปรากฏตัวนะ!

"ผมบอกแล้ว วันนี้จะอยูไม่ไกลเกินเอื้อม" ต้วนเทียนชงพูดกับฉีเติ่งเสียนอย่างแผ่วเบาว่า " “จุดจบของคุณกำลังจะมาถึงในไม่ช้าแล้ว”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มยิงฟันและพูดว่า "คุณดื้อรั้นจะให้ต้วนเทียนชงเข้าร่วมงานชุมนุมแลกเปลี่ยนศิลปะการต่อสู้ห้าชาติ ผมคิดว่าจุดจบอยู่ไม่ไกล"

ซื่อถูหนานยืนเอามือไขว่หลังทําท่าทางสง่างามและพูดอย่างใจเย็นว่า "จนกว่าเรื่องวันนี้จะจบลง ก็ลืมความเกลียดชังใหม่และเก่าของพวกเราไปด้วยกันเถอะคุณฉี!"

เมื่อเถียนชิงโหย่วได้ฟังก็รู้สึกยิ่งสิ้นหวังมากขึ้น ทันใดนั้นฉีเติ่งเสียนยังพูดยั่วยุทำให้ทั้งสองสมาคมใหญ่ขุ่นเคืองกันจริงๆในเวลาเดียวกัน หลังจากที่รองหัวหน้าอวี๋ขึ้นดำรงตำแหน่งได้รับอำนาจแล้ว นั่นมันเป็นเรื่องทางสังคมกับสามคมทั้งสาม เมื่อถึงเวลาฝังหลังจากที่เขาตาย!

"คุณยั่วยุผมซ้ําแล้วซ้ําอีก ผมทนไม่ไหวแล้ว แล้วคุณอย่าคิดที่จะเปิดคาสิโนอยู่ที่เกาะจิงเต่าอีกต่อไป ผมต้องการจะเปิดมันแล้ว!" ฉีเติ่งเสียนหัวเราะอย่างยิ้มเยาะ

"ถ้าวันนี้คุณรอดชีวิตไปได้ แล้วทำไมผมจะไม่มอบให้กับคุณล่ะ！" ซื่อถูหนานพูดอย่างใจเย็น

เมื่อฉีเติ่งเสียนได้ฟังแล้วก็พยักหน้าด้วยคามพึงพอใจและพูดว่า "ทุกคนในที่นี่ได้เป็นพยานให้แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นผมก็จะลงมือที่สามารถเอาชนะทั้งฝูงชนได้"

ซื่อถูหนานหัวเราะและพูดว่า "คําพูดนี้ผมพูดไปแล้ว ถ้าคุณมีชีวิตอยู่รอดจนถึงวันนี้ ผมจะยกคาสิโนที่เกาะจิงเต่าส่งมอบให้คุณโดยตรง!"

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกความคิดนี้ไม่เลวเลยนะ คาสิโนของซื่อถูหนานนายังคงโอเค เสามารถนำมากลับมาและบรรจุหีบห่อขายให้กับครอบครัวของเห่อตั๋วเหลียนได้ และสามารถสร้างเงินสดได้จำนวนมากมาย

เขาคืนเงินที่เป็นหนี้ให้กับผู้มีอํานาจในประเทศเสวี่ยเกือบจะหมดแล้วละ ตอนนี้กําลังอยู่ในขั้นตอนของความร่วมมือต่อเซี่ยงตงชิง และกำลังพยายามสะสมเงินสดอย่างเต็มที่ เพื่อมอบให้ตระหวังและตระกูลเซี่ยทั้งสองตระกูล

ทุกคนส่ายหัวและรู้สึกว่าความตายของฉีเติ่งเสียนนั้นอยู่ไม่ไกล เหมือนคนที่เพิ่งพูดจริง ๆ ว่าจะไม่ได้เห็นดวงจันทร์ในคืนนี้แล้ว

ในช่วงเวลานี้รองหัวหน้าอวี๋รู้สึกภูมิใจและไม่หันไปมองฉีเติ่งเสียน

เขามีความภาคภูมิใจในตัวเอง

เพราะว่าเขาไม่เคยมองเห็นคนตายมาก

ในสายตาของฉีเติ่งเสียนเขาเปรียบเหมือนเป็นคนตายแล้ว

ดังนั้น ขาจึงพูดกับติงหย่งคังตรงๆ ว่า "คุณปู่ วันนี้ผมยังได้เชิญบุคคลสําคัญท่านหนึ่งมาอวยพรวันเกิดให้ท่านด้วย"