บทที่ 1573 ฉันคือแบทแมน

ผู้จัดการโรงแรมรีบออกมาขอโทษ เพราะว่าผู้ที่มางานต่างเป็นคนที่ไม่อาจล่วงเกินได้

และเหล่าคนที่นั่งโต๊ะเดียวกับฉีเติ่งเสียนและคลาร์กนั้น นอกจากเกาเม่ยแล้วคนอื่นๆล้วนแต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

คนหนึ่งเป็นผู้ที่หาเงินจากการแบล็กเมล์ กับอีกคนหนึ่งเป็นหัวหน้าของciaจากประเทศมี่ หากพวกเขาทั้งสองจะแตกหักกันจริงๆ คนในโต๊ะจะกล้าพูดอะไรเหรอ?

“ทั้งสองท่านช่างคล้ายกันจริงๆ ดังนั้นแยกโต๊ะนั่งกันน่าจะดีกว่า!”ซุนกั๋วฉวินพูดอย่างนิ่งๆ

ทั้งสองคนต่างประมือกันในทางลับ แต่ก็ไม่อาจทำการใดๆเกินเลยได้ เมื่อได้ยินที่ซุนกั๋วฉวินพูดก็แยกนั่งคนละโต๊ะกัน

งานเลี้ยงได้ดำเนินการต่อไป ทุกคนต่ามเริ่มดื่มกินกัน แต่บรรยายนั้นแปลกๆ ชวนให้คนสงสัย

“ผู้อาวุโสซุน ตระกูลซุนตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมาก็มีชื่อเสียงโด่งดังตราบจนวันนี้” หลังจากที่คลาร์กดื่มได้ที่แล้วก็กล่าวออกมา

ซุนกั๋วฉวินหันไปมองเขาแล้วยิ้ม：“คุณคลาร์กอยากจะพูดอะไรเหรอ？”

คลาร์กยิ้มแล้วพูด：“ฉันอยากจะเตือนคุณซุนว่าอย่าให้เรื่องในตอนนี้มาทำลายสิ่งที่บรรพบุรุษคุณสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบากเลย！”

หลังจากพูดออกไปคนทั้งหมดต่างก็เงียบลง ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดปากกินอาหารด้วยซ้ำ

ที่ผึ่งไหลมีใครกล้าพูดกับซุนกั๋วฉวินเช่นนี้? แต่คลาร์กไม่ได้สนใจ เพราะเขาเป็นคนประเทศมี่

ซุนกั๋วฉวินพูดอย่างจริงจัง：“บรรพบุรุษตระกูลซุนทำเพื่อราษฎร เป็นผู้นำในการปฏิวัติประชาธิปไตย สิ่งที่ทำมาทั้งหมดก็เพื่อผู้คนและประเทศชาติ ฉันซุนกั๋วฉวินในฐานะของลูกหลานก็จะสานต่อปณิธานของบรรพบุรุษ”

เมื่อทุกคนได้ฟังสิ่งที่ซุนกั๋วฉวินพูดย้ำเตือนว่าบรรพบุรุษของเขาคือคนประเทศหัวกั๋ว สิ่งทั้งหมดที่ทำก็เพื่อความเจริญรุ่งเรืองและสันติภาพของประเทศชาติ

แม้ว่าคลาร์กจะเป็นคนประเทศมี่ แต่เมื่อได้ยินประโยคเช่นนี้แล้วเขาก็คิดขึ้นได้ จากนั้นหัวเราะเบาๆไม่พูดอะไรอีก

ขู่ก็ขู่ไปแล้ว พูดดีๆก็พูดแล้ว เขาไม่สามารถไปยุ่งอะไรกับตระกูลซุนได้อีก แต่ว่าเมื่อต้องเผชิญหน้าจริงๆเขาไม่มีทางออมมือให้แน่นอน

“ยังดีที่คุณมีแม่ชื่อมาร์ธ่า”ฉีเติ่งเสียนมองคลาร์กแล้วหัวเราะขึ้น

คลาร์กตอบกลับอย่างเย็นชา：“แม่ฉันไม่ได้ชื่อมาร์ธ่า”

ฉีเติ่งเสียนพูด：“ถ้าแม่คุณไม่ได้ชื่อมาร์ธ่า คุณคงถูกแบทแมนฆ่าตายไปนานแล้ว……”

สีหน้าคลาร์กมืดลง เขาเพิ่งจะเก็ทว่าฉีเติ่งเสียนล้อชื่อของเขาอยู่ ชื่อของเขาดันไปเหมือนกับซูเปอร์แมน

หลังจากที่ทุกคนได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ รู้สึกได้ว่าได้ผ่อนคลายความตึงเครียดลง

ประเทศมี่ชอบข่มขู่พวกเขา แต่พวกเขากลับไม่ตอบโต้?

“คนแผ่นดินใหญ่ควรรู้จักมารยาทบ้าง การมาล้อชื่อของนายพลคลาร์กนั้นเป็นเรื่องไร้มารยาทที่สุด！”ในตอนนี้โหยวซินก็เปิดปากพูดขึ้น แล้วมายืนอยู่ข้างๆคลาร์ก

“i'm-batman！”ฉี่เติ่งเสียนเหมือนกับจมอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง แล้วใช้เสียงอันน่าประหลาดตอบโต้กับคำพูดของโหยวซิน

ใบหน้าของโหยวซินกระตุกขึ้น จากนั้นเขาไม่พูดอะไรอีก

คลาร์กยืนขึ้นแล้วเดินออกจากโต๊ะ จากนั้นพูดกับฉีเติ่งเสียน：“ภูเขาหยุดนิ่งสายน้ำไหลหลาก ฉันหวังว่าพวกเราสามารถหาทางออกให้กับเรื่องในผึ่งไหลได้！”

ฉีเติ่งเสียนพูด：“หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนายพลคลาร์ก คนประเทศมี่คงจะเสียใจแย่ เพราะในที่สุดแล้วทั้งโลกคงมีคนต่างชาติที่แข็งแกร่งเช่นคุณเพียงคนเดียว”

คลาร์กหัวเราะแล้วโค้งให้กับซุนกั๋วฉวินจากนั้นพูด：“ผู้เฒ่าซุนฉันขอตัวก่อน”