บทที่ 1593 แบะ แบะ

“หัวหน้า พวกลัทธิบูชาแดร็กคิวล่านอกรีตถูกสังหารแล้ว! แต่ว่าหัวหน้าผู้ศรัทธาลำดับที่สอง สาม สี่และห้าหายตัวไป!”

อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งวิ่งไปหาร็อบเบนและรายงานสถานการณ์ปัจจุบันด้วยเสียงดัง

เมื่อได้ยินดังนี้ ร็อบเบนก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะพูดว่า “สำนักงานใหญ่ของลัทธิบูชาแดร็กคิวล่าถูกพวกเราทำลายไปแล้ว ถึงจะมีพวกนอกรีตหลงเหลืออยู่เล็กน้อยก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี”

ฉีปู้อวี่ระบายยิ้มและพยักหน้า

ร็อบเบนปฏิบัติตัวต่อฉีปู้อวี่ในฐานะอัศวินและพูดด้วยความเคารพว่า “คุณฉีปู้อวี่ที่เคารพ ขอบคุณที่ท่านช่วยเหลือพวกเรากำจัดพวกนอกรีต! นับตั้งแต่นี้ไป ท่านจะเป็นสหายผู้ทรงเกียรติของศาสนาของเรา”

ฉีปู้อวี่โบกมืออีกครั้งเพื่อบ่งบอกว่าไม่เป็นไร

วันนี้เขาสนุกกับการฆ่ามาก เขาไม่ได้ฆ่าคนแบบนี้มานานแล้ว...

แถมได้ฆ่าคนมากมายขนาดนี้แล้วยังไม่ต้องเก็บกวาดอะไร คนจากนครรัฐวาติกันจัดการให้ทั้งหมด

“คุณฉีปู้อวี่กลับไปยังนครรัฐวาติกันกลับพวกเราสิ พระสันตะปาปาจะมอบรางวัลให้คุณอย่างแน่นอน” ร็อบเบนกล่าว

ฉีปู้อวี่ส่ายหน้าแล้วใช้ท่าทางบอกอีกฝ่ายว่าไม่จำเป็น ที่เขาทำก็เพียงเพื่อขจัดอันตรายต่อผู้คนและธำรงคุณธรรมก็เท่านั้น

ร็อบเบนยกนิ้วให้ทันที ในใจก็คิดว่าคนพ่อดีกว่าลูกชายสารเลวนั่นเป็นร้อยเท่า! ถ้าฉีเติ่งเสียนอยู่ที่นี่ เขาคงไม่สนพระสันตะปาปาและเอาน้ำมนต์มาดับกระหายล่ะมั้ง

ด้วยเหตุนี้ การกวาดล้างพวกนอกรีตจึงสิ้นสุดลง

หลังจากกลับมาถึงนครรัฐวาติกัน ร็อบเบนก็ไปพบพระสันตะปาปาและรายงานสถานการณ์ดังกล่าว เมื่อพระสันตะปาปาได้ฟังเขาก็พอใจอย่างยิ่งและหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

“เป็นอย่างที่คิดจริงๆ คนพ่อพึ่งพาได้กว่าคนลูกมากทีเดียว เขาเป็นคนพูดจริงทำจริง! เวลาแค่ไม่เท่าไรก็จัดการพวกนอกรีตที่ทำให้เราปวดหัวได้เสียสิ้นซาก” พระสันตะปาปากล่าวอย่างมีความสุขและเริ่มกระโดดโลดเต้น

“ใช่แล้ว คุณฉีปู้อวี่ทรงพลังมาก คนนอกรีตพวกนั้นถูกหมัดของเขาทุบเข้าที่หัวจังๆ” ร็อบเบนพูดเสียงดังด้วยความชื่นชมต่อชายที่แข็งแกร่งอย่างฉีปู้อวี่

พระสันตะปาปาพยักหน้าซ้ำๆ และกล่าวว่า “เมื่อเทียบกันแล้ว พระอัครสังฆราชฉีเติ่งเสียนยังห่างไกลอยู่มากโข แต่พ่อของเขานี่สิ เป็นคนดีอย่างถ่องแท้! นับตั้งแต่บัดนี้ เขาจะเป็นสหายของนครรัฐวาติกันของเราตลอดไป!”

ในขณะที่พระสันตะปาปายกย่องฉีปู้อวี่ เขาก็ประณามฉีเติ่งเสียนไปด้วย เขาคิดว่าฝ่ายหลังเป็นเหมือนเนื้อสุนัขที่ไม่คู่ควรกับการเอาขึ้นโต๊ะ เป็นคนขี้โมโหคนหนึ่ง หากเป็นเรื่องใหญ่ๆ ควรให้ฉีปู้อวี่จัดการมากกว่า

ร็อบเบนพูดว่า “แต่ว่าหัวหน้าผู้ศรัทธาห้าลำดับแรกของลัทธิบูชาแดร็กคิวล่าหลบหนีไปได้”

พระสันตะปาปาตอบว่า “ไม่ต้องกังวลไป! ถ้าฉันจำไม่ผิด หัวหน้าผู้ศรัทธาลำดับที่สี่และห้าตายอยู่ที่ด้านนอกเรือนจำอะไรนั่นแล้ว”

ครั้งล่าสุดที่หัวหน้าผู้ศรัทธานำทัพลัทธิบูชาแดร็กคิวล่าลอบโจมตีเรือนจำโยวตู ปรากฏว่าพวกเขาได้รับความสูญเสียอย่างหนัก แถมหัวหน้าผู้ศรัทธาลำดับที่สี่และห้าก็เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

แต่ร็อบเบนไม่รู้เลยว่าหลังจากที่ฉีปู้อวี่ทำการกวาดล้างเสร็จสิ้น เขาก็เดินทางไปยังอีกสถานที่หนึ่งทันทีและตอนที่เขาจากมา ในมือเขาก็หิ้วคนต่างชาติที่เหมือนสุนัขตายซากสองตัวออกมาด้วย

คนต่างชาติสองคนนี้ก็คือหัวหน้าผู้ศรัทธาลำดับที่สองและสาม พวกเขาไม่ได้ถูกฉีปู้อวี่ฆ่าตาย แค่ถูกเล่นงานจนหมดสติ ยิ่งไปกว่านั้นจุดหยาเหมินทั้งแปดยังได้รับความเสียหายรุนแรงจนพวกเขากลายเป็นใบ้

เมื่อทั้งสองเห็นหัวหน้าผู้ศรัทธา พวกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที จากนั้นก็พุ่งพรวดไปกอดเขาและบอกเล่าสถานการณ์ แต่ทันทีที่พวกเขาเปิดปาก...

“แบะ แบะ อ่า อ่า บะ แบะ...”

“แบะ แบะ แบะ แบะ...”

“แบะ แบะ อ่า แบะ แบะ...”

หัวหน้าผู้ศรัทธาทั้งสามเกาะกลุ่มกันส่งเสียงแบะแบะจนเจ่จือที่มองดูอยู่หัวเราะออกมาจนท้องคัดท้องแข็ง

หลังจากที่ฉีปู้อวี่จับชายคนนั้นได้ เขาก็ออกไปอีกครั้ง เมื่อกลับมาเขาก็หอบร่างที่เหมือนสุนัขตายซากสองตัวไว้ในมือ คนทั้งสองเคยเป็นลูกน้องของเจ่จือและปัจจุบันเป็นคนสำคัญของลัทธิเทพอเวจี

ลัทธิเทพอเวจีถูกฉีปู้อวี่เล่นงานจนได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงตั้งแต่ก่อนหน้านี้และสถานการณ์ก็เลวร้ายลงทุกวัน บวกกับการหายตัวไปของหัวเรือใหญ่อย่างเจ่จือ พวกเขาจึงต้องต่อสู้ด้วยตนเอง

หลังจากเห็นเจ่จือ ทั้งสองก็วิ่งไปหาและส่งเสียงแบะแบะ