บทที่ 1612 การเสแร้งแสดง

ต้วนเทียนเหยาที่อยู่ในเมืองผึ่งไหลที่ไม่เป็นสองรองใครในการโลกของศิลปะการต่อสู้ ถ้าอย่างนั้นเป็นการคงอยู่ในชั้นนำของวงการ ไม่อย่างนั้นคำพูดของเขาจะไม่มีคนเคารพยกย่องมากมาย

ในวันนี้ซือถู่หนานได้เชิญต้วนเทียนเหยามาที่เมืองผึ่งไหลซึ่งมีความสัมพันธ์ของตระกูลใหญ่ ในตอนแรกต้วนเทียนเหยามาเข้าร่วมในสนามแข่งขัน เขาต้องการให้ต้วนเทียนเหยามาจัดการกับลี่เฟยหลง!

ตระกูลใหญ่นี้ไม่เหมือนกับตระกูลซุน ซึ่งตระกูลซุนเป็นตระกูลที่โดดเด่นและแบกรับบุญคุณธรรมจากบรรพบุรุษ

อีกทั้งตระกูลใหญ่นี้ยังมีมาตั้งแต่บรรพบุรุษซึ่งไม่ปรากฏต่อโลก แต่มีทรัพย์สมบัติทางการเงินที่แข็งแกร่ง ถ้าหากจะแข่งขันกันจริง ๆ ก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าการดํารงอยู่ของตระกูลซุนอย่างแน่นอน

ตระกูลนี้มีชื่อว่าตระกูลซ่ง

ต้วนเทียนเหยากางเท้าออกเล็กน้อย แล้วจึงแขนทั้งสองข้างขึ้น ค่อยๆสูดลมหายใจเข้าไป และเขาได้เก็บพลังหยวนชี่ไว้ข้างหนึ่งให้แล้วความรู้สึกของที่ไม่สามารถคาดเดาได้ของพลังไท่จู่ประทับบัลลังก์ทอง

"ปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูงหมัดยาวไท่จู่!" ฉีเติ่งเสียนเห็นสิ่งนี้ก็เข้าใจ

เขาบอกว่าทักษะหมัดการชกของตัวเองนั้นเป็นทักษะหมัดการชกที่ดีที่สุดในโลก เมื่อมาถึงระดับนี้ทักษะหมัดการชกของเขาก็เกือบมาถึงจุดสูงสุดแล้ว

ฉีเติ่งเสียนไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวและตั้งใจจะดูว่าต้วนเทียนเหยาซึ่งเป็นปรมาจารย์อันดับหนึ่งของเมืองผึ่งไหลท่านนี้จะเก่งกาจทรงพลังมากขนาดไหน

ต้วนเทียนเหยาขยับเท้าทั้งสองข้างและด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม ทันใดนั้นก็เกือบจะกลายเป็นเส้นสีขาวที่มุ่งตรงไปที่ฉีเติ่งเสียนแต่ทันใดนั้นก็พลันแสดงหมัดยาวไท่จู่ "ท่านอนอมตะ"

ไม่เพียงแต่ฉีเติ่งเสียนรู้สึกถึงพลังหมัดของฝ่ายตรงข้าม ไม่มีหมัดกําปั้นใด ๆ ว่างเปล่าและปราศจากภัยคุกคามใด ๆ

"นี่คือกลอุบายอะไร!" เขาเคยเห็นปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญมามากมายนับไม่ถ้วน และในใจเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ เขาเริ่มต้นด้วยท่าพลังหมัดฝ่ามือบากัวและผลักขึ้นไปด้วยสัญชาตญาณของเขา อีกทั้งเขาไม่ได้ใช้พลังกำลังมากนัก

การผลักนี้ทําให้สีหน้าของเขาดูแปลก ๆ เพราะว่าในท่าทางของอีกฝ่ายไม่มีการเปลี่ยนแปลงพลังความแข็งแกร่งแรงใด ๆ ก็คือความฉลาดที่ตรงไปตรงมาและแม้กระทั่งเขาใช้ผ้าคลุมทองและเสื้อเหล็กเพื่อให้อีกฝ่ายต่อยหนึ่งร้อยหมัดอาจไม่ได้รับบาดเจ็บ

“นี่คือปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญอีกคนที่ถูกทำลายลอยออกมา!” ฉีเติ่งเสียนรู้สึกประหลาดใจ แต่สีหน้าท่าทางของเขายังคงสงบนิ่งและเขาก็ผลักแขนของคู่ต่อสู้อีกฝ่ายออกไปอย่างเบา ๆ ราวกับว่าเหมือนบดและไม่ได้ตอบโต้

ต้วนเทียนเหยาพูดว่า "โอเค เก่งมาก ช่างเป็นการเคลื่อนไหวที่เหมือนกับกระบวนท่าลิ้นวัวม้วนหญ้าเขาปาก สมควรแล้วที่จะเป็นประเทศได้รับชื่อเสียงจากการเป็นศัตรู ยอดเยี่ยมมาก!"

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึง กระบวนท่าลิ้นวัวม้วนหญ้าเข้าปาก ฝ่ามือของตัวเองเป็นเพียงการผลักตรงธรรมดา และแม้กระทั่งการแรงบดก็ไม่มีแม้แต่น้อย

เขามองไปยังต้วนเทียนเหยาบริเวณขมับของจุดไท่หยางที่บวมพองออกมา ผิวเรียบเนียนและดวงตาที่สดใสก็สามารถมองเห็นได้บ้าง ผู้ชายคนนี้เป็นปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งสามารถเปรียบเทียบฝีมือได้กับจ้านเฟย หลิวจงเหยียนซุ่ยและคนอื่น ๆ

แม้แต่การต่อสู้กับเขาก็ไม่ใช่ว่าทั้งหมดจะไม่มีโอกาสอะไรเลย

แต่การต่อสู้นี้เหมือนไม่รู้จักพลังฝ่ามือแปดทิศ เพียงแค่ผลักฝ่ามืออย่างง่าย ๆ เท่านั้นและเรียกมันว่าเป็นกระบวนท่าลิ้นวัวม้วนหญ้า

กระบวนท่าลิ้นวัวม้วนหญ้าเป็นกระบวนท่าของพลังฝ่ามือแปดทิศ ซึ่งเป็นทักษะศิลปะการต่อสู้ระดับสูง ถ้าหากไม่มีพลังทักษะที่ลึกซึ้งไม่สามารถเอาชนะแรงแบบนั้นได้

"อยากทําให้ผมเป็นอัมพาตเหรอ" ในสมองฉีเติ่งเสียนเต็มไปด้วยความสับสนและไม่ได้แก้ไขสถาการณ์ของคู่ต่อสู้ในทันที

ต้วนเทียนเหยาตะโกนเรียกด้วยพลังอันน่าตกใจ พลังหมัดเท้าระเบิดคลื่นเสียงออกมา แต่ไม่มีพลังหมัดชี้นํา กระบวนหมัดของเขานั้นเหมืออนแมลงวันไม่มีหัว ว่างเปล่าและมีพลังที่รุนแรง แต่ไม่สามารถทำลายถึงจุดสําคัญได้ พลังทําลายล้างค่อนข้างต่ํามาก

สรุปแล้วก็คือ...

ต้วนเทียนเหยาเหมือนปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่ละกระบวนหมัดเท้าของเขาเท้าที่ต่อสู้ออกมานั้นไม่ดีเท่าเด็กฝึกงานที่เพิ่งหัดใช้หมัดชกมาหนึ่งปี

ในที่สุดต้วนเทียนเหยาก็ใช้กระบวนหมัดยาวไท่จู่ในการสังหารซึ่งต่อยออกมาสามหมัดติดต่อกันและยกเท้าทั้งสองเท้าขึ้น

แล้วพลันกลายเป็นแสงสีขาวห้าดวงพุ่งเข้าโจมตีฉีเติ่งเสียนอย่างเฉียบขาด