บทที่ 1631 รัฐรับผิดชอบส่วนที่เหลือ

โมตูร่วมมือจัดงานชุมนุมสัมพันธ์กับหลงเหมินและสมาคมหง เพราะฉะนั้นจึงมีชาวจีนจากทั่วทุกมุมโลกมาเยอะ

ทั่วทั้งโมตูเต็มไปด้วยความครึกครื้น

งานชุมนุมสัมพันธ์ครั้งนี้ จัดขึ้นโดยคำแนะนำของรัฐบาล เซี่ยงตงชิงช่วยสนับสนุนเงินจัดงานด้วย ส่วนหลี่อวิ๋นหว่านก็มีบทบาทในการพูดคุยกับเฉินหยวนเป่ยที่อเมริกาครั้งหนึ่ง

ตอนนี้หลี่อวิ๋นหว่านก็ไม่ใช่คนธรรมดาแล้ว เธอมีเงินทุนจำนวนมากอยู่ที่อเมริกา อีกทั้งยังสนับสนุนเจสันต์ให้เขาได้เจอกับนักธุรกิจมากหน้าหลายตา

แต่ทุกอย่างนี้ค่อนข้างเป็นความลับ ถึงยังไงเงินทุนเหล่านั้นที่เธอควบคุมอยู่ก็ไม่สามารถเปิดเผยให้คู่ต่อสู้ของฉีเติ่งเสียนทราบได้ในเร็วๆนี้

“ตระกูลซ่งแข็งแกร่งเกินไป อยู่ที่ผึ่งไหลเป็นแบบนี้ แม้คุณจะร่วมมือกับตระกูลซุน ก็ไม่แน่ว่าจะทำให้พวกเขาก้มหัวให้ไหม เพราะฉะนั้นฉันถึงได้ควักเงินออกมาสนับสนุนงานชุมนุมสัมพันธ์”เซี่ยงตงชิงพูดกับฉีเติ่งเสียนพร้อมกับกินอาหาร

“อีกอย่าง ฉันก็จะถือโอกาสนี้หาข่าวจากข้างนอกด้วย……”

“เซี่ยงกรุ๊ปไม่ไหวแล้ว จะต้องประจบสอพลอเหลิงเหมินกับสมาคมหง เพื่อหาเจ้านายใหญ่สองที่นี้ช่วยเหลือแล้ว”

ไม่พูดไม่ได้เลยว่าเซี่ยงตงชิงเป็นคนหน้าเนื้อใจเสือมาก เธอรู้อยู่แล้วว่ายูเตแคปปิตอลไม่สามารถเข้าประเทศหัวกั๋วได้ แต่ทว่าเธอก็ยังพยายามเข้าใกล้อยู่

การกระทำแบบนี้ ก็ทำเพื่อที่จะก่อกวนตระกูลเซี่ย ตระกูลหวัง ตระกูลจ้าวที่เป็นศัตรู เธอทำให้พวกเขาคิดว่าเซี่ยงกรุ๊ปสถานการณ์ไม่ดี ขาดแคลนเงินทุน

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า “ ความจริง ตอนนี้คุณไม่ใช่คนทำธุรกิจแล้ว แต่เป็นการเล่นสนุกมากกว่า จางซานบอกว่านี่ผิดกฏหมาย”

เซี่ยงตงชิงพูดว่า “ ถ้ากับคนปกติ ก็แค่เดินหมากปกติ คุณไปพูดกฏหมายกับพวกเขา พวกเขาใช้หมัดคุย ตอนที่คุณยกหมัดจะกระแทกเขา พวกเขาก็ใช้กฏหมายคุยกับคุณ”

ถึงยังไงนี่ก็เป็นหลุมพรางที่เซี่ยงตงชิงคิดหาวิธีให้ศัตรูเหล่านั้นของเซี่ยงกรุ๊ปมาตกอยู่ และหลุมนี้ลึกมาก…..เธอขุดหลุมนี้ พร้อมกับช่วยฉีเติ่งเสียนจัดการเรื่องวุ่นวาย จนทำให้ศัตรูไม่ได้ระมัดระวังตัวเลย

“แต่ถ้าอยากให้คนของหลงเหมินและสมาคมหงทั่วโลกรวมตัวกัน และไปกดตระกูลซ่ง มันไม่ใช่เรื่องง่ายนะ”ฉีเติ่งเสียนพูดขึ้น

“หลี่อวิ๋นหว่านติดต่อกับนักธุรกิจรักชาติทั่วทุกมุมโลกแล้ว พวกเขายินดีที่จะออกเสียง แบบนี้ก็ถือว่าให้แรงกดดันกับหลงเหมินและสมาคมหงแล้ว”เซี่ยงตงชิงพูดอย่างราบเรียบ

“ยังไม่พอ”ฉีเติ่งเสียนส่ายหน้า และพูดอย่างจนปัญญา เขาไม่ควรที่จะใช้หมัดไปกระแทกแต่ละตระกูล เพราะถ้าทำแบบนั้นก็เท่ากับว่าล่วงเกินทุกคน

ทว่าเซี่ยงตงชิงกลับหัวเราะเหอะๆ พูดว่า “ หรือจะมีแค่พวกเราที่ออกแรงเหรอ? คนข้างบนไม่ควรที่จะช่วยออกแรงเหรอ?”

ฉีเติ่งเสียนได้ฟัง จู่ๆก็มีความรู้สึกซาบซ่านตาสว่างขึ้นมา

นักธุรกิจที่รักชาติทั่วโลกอาจจะไม่เพียงพอต่อการกดดันหลงเหมินและสมาคมหง เช่นนั้น….คนของรัฐจะกล้ายื่นมาช่วย? !

เรื่องครั้งนี้ ไม่ใช่การต่อสู้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่นี่เป็นถึงระดับประเทศเลยทีเดียว!

“มิน่าล่ะอวิ๋นหว่านถึงโน้มน้าวเฉินหยวนเป่ยได้ ผู้ชายคนนี้เดินทางไปทั่ว ผมแปลกใจจริงๆว่าอวิ๋นหว่านไปพูดโน้มน้าวเขาได้ยังไง”ฉีเติ่งเสียนพูดขึ้น

ความจริง ทำลักษณะนี้ก็คลายเครียดลงได้เยอะ

เพราะประเทศชาติจะต้องช่วยรับผิดชอบส่วนที่เหลือ และจะต้องช่วยให้งานชุมนุมสัมพันธ์ครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีอยู่แล้ว! ไม่อย่างนั้นล่ะก็ จะเหมือนเป็นการนั่งมองความสัมพันธ์ของผึ่งไหลกับบ้านเมืองมาตุภูมิห่างไกลกันออกไปเรื่อยๆ?

สามารถจัดงานชุมนุมสัมพันธ์ครั้งนี้ขึ้นมาได้ ไม่ใช่เพราะมีคนทางสมาคมหงทางด้านนั้นละทิ้งความขุ่นเคืองได้ แต่เป็นเพราะความกดดันหลายฝ่าย คาดว่าหลงเหมินก็จะเป็นแบบนี้เหมือนกัน

“อำนาจรัฐกดดัน สามารถทำให้สององค์กรใหญ่ประนีประนอมได้จริงๆ แต่สมาคมสาขาที่อยู่นอกประเทศ ก็อาจจะไม่เชื่อฟังนะ”ฉีเติ่งเสียนพูดขึ้น