บทที่ 1633 ตำหนักปู้หลุน

ซ่งจือเหมยเป็นนายหางเสือของสาขาย่อยหลงเหมินที่อยู่โมตู ช่วงที่จะมีการจัดชุมนุมสัมพันธ์ แน่นอนว่าก็ต้องแบกหน้าที่รับผิดชอบเยอะ

เธอรู้ดีว่าจุดประสงค์ในการจัดงานครั้งนี้คืออะไร งานครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อให้หลงเหมินและสมาคมหงที่อยู่ในและนอกประเทศร่วมมือกัน เพื่อที่จะกดตระกูลซ่งเกาะผึ่งไหล

กิจการของตระกูลซ่งเกาะผึ่งไหลมีอยู่ทั่วโลก มีเพียงแค่สององค์กรร่วมมือร่วมใจกัน ถึงจะทำให้พวกเขาหวาดกลัวได้

วันนี้เธอยุ่งทั้งวัน เธอจัดแจงสถานที่ เพราะถึงยังไงนี่ก็เป็นการจัดชุมนุมสัมพันธ์ของสององค์กรใหญ่ แน่นอนว่าต้องทำอย่างสมเกียรติถึงจะถูก

“การจัดชุมนุมครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก เหนื่อยจริงๆ!”ซ่งจือเหมยพูดกับเหวยฮว่าเหมยตอนที่อยู่ด้านในรถแล้ว

“เหล่าซ่ง ครั้งนี้คุณจัดงานได้ดี คุณก็จะได้มีคะแนนดีๆในองค์กร อนาคตถ้าย้ายไปทำงานที่องค์กรใหญ่ ก็อาจจะได้ตำแหน่งใหญ่โตก็ได้!”เหวยฮว่าเหมยหัวเราะคิกคักพูดขึ้น

ซ่งจือเหมยพยักหน้า พูดว่า“ไม่เคยคิดเลยว่าองค์กรหลงเหมินกับสมาคมหงจะมาร่วมมือกันแล้วจะจัดใหญ่ขนาดนี้”

เหวยฮว่าเหมยยิ้มพูดว่า“คุณมีลูกสาวน่ารักมาก ได้ยินมาว่าเธอพูดโน้มน้าวเฉินหยวนเป่ยหัวหน้าสมาคมหงที่อเมริกา อีกอย่างเธอยังติดต่อนักธุรกิจชาวจีนที่รักประเทศที่อยู่โพ้นทะเลด้วยนะ เพราะเธอเลยถึงทำให้งานชุมนุมสัมพันธ์ลุล่วงไปได้!”

ซ่งจือเหมยยิ้ม พูดว่า“เมื่อก่อนอวิ๋นหว่านไม่รู้ความ ชอบเล่นไปเรื่อย พอมาเจอฉีเติ่งเสียนถึงได้ค่อยๆเปลี่ยนไป”

เหวยฮว่าเหมยพูดว่า“ฉันดูรายชื่อผู้เข้าร่วมงานแล้ว….ทำไมไม่มีคนของจังหวัดซีเทียนล่ะ”

ซ่งจือเหมยพูดอย่างราบเรียบว่า“สาขาย่อยหลงเหมินที่อยู่จังหวัดซีเทียนมักใหญ่ใฝ่สูง ทำต่อหน้าอย่างลับหลังอย่างกับองค์กร ต่อให้พวกเขามา เดี๋ยวก็คิดแผนการทำลายงาน พวกโง่เหล่านี้ ถูกตระกูลจ้าวส่งเสริม คิดจะเป็นกบฏต่อองค์กรหลงเหมิน!”

ถึงยังไงจังหวัดซีเทียนก็เป็นสถานที่ห่างไกล ความศรัทธาค่อนข้างซับซ้อน รัฐบาลยังยากที่จะเข้าไปควบคุม และสังคมที่นั่นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

ก่อนหน้านี้ สาขาย่อยหลงเหมินที่จังหวัดซีเทียนมีเรื่องให้ตกใจอยู่บ่อยครั้ง จนทำให้องค์กรถูกรัฐบาลเรียกไปคุยอยู่ครั้งหนึ่ง

องค์กรถึงขั้นส่งยอดฝีมือแต่ละสาขาไปปราบปรามสาขาย่อยซีเทียน และแต่งตั้งนายหางเสือใหม่

เรื่องนี้เป็นเรื่องร้ายแรง แต่หลี่เหอถูทางด้านนี้จะต้องให้ความร่วมมือกับฟู่เฟิงหยุนวางหมากที่ผึ่งหลาย เลยไม่ได้ไปจัดการสาขาย่อยหลงเหมินซีเทียน

“ปี๊ด ——“

จู่ๆคนขับรถก็เหยียบเบรคพร้อมกับบีบบแตรเสียงดังลั่น

ซ่งจือเหมยขนลุกซู่ รีบโผเข้ากอดเหวยฮว่าเหมยที่อยู่ข้างกายแน่น และหลบอยู่ข้างมุมรถ

“ครืน!”

วินาทีต่อมา เสียงกระแทกดังปึ้งดังขึ้น บริเวณรถคันaโดนชนแหลกละเอียดจนทำให้คนขับเสียชีวิตคาที่…..

ส่วนรถคันb ที่โดนกระแทกใส่ โครงสร้างรถผิดรูปเล็กน้อย แต่รถก็ถูกชนกระเด็นออกไปกลิ้งอยู่สองรอบ……

“โชคดีที่ฉันซื้อวอลโว่!”ตอนที่ซ่งจือเหมยกลิ้งอยู่ในรถ ก้นบึ้งหัวใจก็มีความคิดนี้ผุดขึ้นมา

คนระดับอย่างเธอ รถที่จะนั่งต้องเป็นประเภทไมบัค แต่ซ่งจือเหมยชอบวอลโว่ และเพื่อความปลอดภัยเธอได้เพิ่มอุปกรณ์เสริมต่างๆด้วย ซึ่งปรับแต่งโดยสำนักงานใหญ่ของบริษัทรถยนต์

รถมีควันโขมง ด้านในห้องผู้โดยสารมีเลือดไหลออกมา

โชคดีที่เหวยฮว่าเหมยถูกซ่งจือเหมยกดไว้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ วินาทีที่รถชนกระแทกเลือดคงไหลอาบทั่วตัวแล้ว

เวลานี้ซ่งจือเหมยหน้ามืดตาลาย เธอรู้สึกว่าอวัยวะภายในของตัวเองสั่นสะเทือน และมีความรู้สึกอยากจะอาเจียนออกมา ร่างกายไร้สิ้นเรี่ยวแรง

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับระดับการหายใจ จากนั้นยกมือขวาขึ้นกดลงบริเวณประตูรถที่เสียหาย