บทที่ 1663 บอสจากทั่วทุกมุมโลก

เฉิน หยวนเป่ยกับฉีเติ่งเสียน เป็นความสัมพันธ์ที่เป็นศัตรูต่อกัน แต่พวกเขาก็รู้ถูกผิด

ดังนั้น งานชุมนุมสัมพันธ์ครั้งนี้แม้ว่าจะได้รับการส่งเสริมจากเซี่ยงตงฉิงและหลี่อวิ๋นหว่าน แต่เขาก็เลือกที่จะร่วมมือเช่นกัน

ฉีเติ่งเสียน ไม่สนใจคําพูดของ เฉิน หยวนเป่ยมากนัก โค้งมือด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "ท่านประธานเฉิน รู้แจ้งในความชอบธรรมและเป็นแบบอย่างสําหรับคนรุ่นข้าในแถบแม่น้ำเจียงหู ข้าเคารพท่านจากใจจริง! ”

เฉิน หยวนเป่ย พูดว่า:" ข้าสนใจแค่งานชุมนุมสัมพันธ์เท่านั้น แต่ถ้าไม่สามารถหยุดการกระทำเหล่านั้นได้ จะมีผู้คนล้มตายเพราะท่านเป็นจำนวนมาก”

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "ท่านประธานเฉิน อย่าต่อต้านข้าเลย......"

หลี่เหอถูทนไม่ไหวอีกต่อไปเพราะกลัวว่าฉีเติ่งเสียน ผู้ชายคนนี้จะโกรธ เฉิน หยวนเป่ย เขาจึงพูดว่า: "พระอัครสังฆราชฉี อย่าพูดอะไรเลย รีบเข้าไปเถอะ ท่านเป็นหนึ่งในตัวเอกในวันนี้"

ฉีเติ่งเสียน ไม่พอใจที่ หลี่เหอถู พูดมากเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เขาจำเป็นต้องรับฟังและไปโดยดี

"งั้นเข้าไปกันเถอะ บอสทั้งสองคน หากท่านไม่เข้าไป ข้าก็ไม่ไป!" ฉีเติ่งเสียนพูด

หลังจากบอสทั้งสองคนเข้าไปในสถานที่จัดงาน ฉีเติ่งเสียนได้เหลือบไปเห็นบอสหลายคนของสาขาในต่างประเทศ รวมถึงผู้มีบทบาทสําคัญหลายคนที่ครองตําแหน่งสําคัญในหมู่นักธุรกิจต่างประเทศ

"วันนี้ จั่วเฉิน สามารถคว้าโอกาสในการเข้ารับตําแหน่ง ซึ่งเป็นการทํางานหนักของผู้รักชาตินับไม่ถ้วนจากทั้งสองฝั่งและผู้รักชาติในต่างประเทศ นี่เป็นโอกาสที่ดี แม้ว่าคนรุ่นเขาจะเป็นคนในแถบแม่น้ําเจียงหู แต่ก้ไม่ควรปล่อยประมาท" หลี่เหอถู พูดอย่างจริงจัง

ท่านทํางานเรื่องนี้มากี่ปีแล้ว? ตอนนี้ ฟู่เฟิงหยุนและฝ่ายของเขาค่อยๆ มุ่งมั่นที่จะคืนอํานาจให้กับประชาชน และตะโกนคําขวัญว่า "รัฐบาลต้องปฏิบัติตามกฎหมาย" และ จั่วเฉิน คว้าโอกาสที่จะสามารถยึดอํานาจได้ ซึ่งเป็นโอกาสที่ดีสำหรับ เผิงไหลที่จะเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ

หรือนี่อาจเป็นไปไม่ได้ที่จะรวมเข้าด้วยกัน ในช่วงเวลาสั้น ๆเช่นนี้ แต่ถ้าสามารถเข้าใกล้ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ก็จะมีโอกาสในอีกไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า และจะแข็งแกร่งกว่าเดิมเป็นสิบเท่า

เฉิน หยวนเป่ย พยักหน้าหลังจากได้ยินสิ่งนี้และพูดว่า "ประธานหลี่ท่านไม่ต้องพูดเรื่องนี้ซ้ำตลอดเวลาหรอก ข้ารู้อยู่แล้วล่ะ ”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า รู้สึกว่า เฉิน หยวนเป่ยเป็นคนที่เข้าใจความชอบธรรม แม้ว่า สมาคมหงและ ฉีเติ่งเสียน ระหว่างสองคนนี้จะไม่ลงรอยกันบ้างแต่พวกเขาก็ยังเคลื่อนไหวในช่วงเวลาวิกฤต

ฉีเติ่งเสียนในเวลานี้เห็นนักธุรกิจชาวจ่างประเทศที่รักชาติจํานวนมากเข้ามาพร้อมเซี่ยงตงฉิง

เซี่ยงตงฉิง สวมกระโปรงกี่เพ้าสั้นสีม่วง รองเท้าส้นสูง และผมเป็นมวย แต่ไม่มีปิ่นปักผมในมวยผมของนาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความงามแบบตะวันออกอย่างสง่างาม

หลี่อวิ๋นหว่านและหยางกวนกวน ก็แต่งตัวเพื่อเข้าร่วม คนหนึ่งมีเสน่ห์ และอีกคนหนึ่งสดใส

"ประธานเซี่ยง." หลังจากที่หลี่อวิ๋นหว่านเห็นเซี่ยงตงฉิง นางทักทายด้วยรอยยิ้มทันทีกอดและจับมืออย่างจริงใจ

"ข้าอายุมากกว่าท่านนะ เรียกข้าว่าพี่สาวจะเหมาะสมกว่า" เซี่ยงตงฉิงพูด

หลี่อวิ๋นหว่าน เคยทํางานในเซี่ยงกรุ๊ปมาเป็นลูกน้องของนางมาก่อน แต่หลังจากไปประเทศมี่สถานะของนางก็อัพเกรดขึ้น อีกทั้งยังมีเงินทองมากมาย คนคนนี้ไม่ธรรมดาเลย

หลี่อวิ๋นหว่าน ไม่รู้ถึงเจตนาของเซี่ยงตงฉิง คำพูดนั้นหมายถึงอะไรกันแน่ ดังนั้นเขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม:" ประธานเซี่ยงยังเด็กและสวยมาก ถ้าท่านเรียกข้าว่าพี่สาว มันดูแก่เกินไป! ยิ่งเรียกจะยิ่งแก่มั้ยนะ”

หยางกวนกวนยิ้มและพูดว่า:" ใช่ มันไม่เหมือนที่ข้าฝึกศิลปะการต่อสู้มา หลังจากไปถึงอาณาจักรของบันดุงจะสามารถใช้เลือดของข้าได้และข้าอาจไม่แก่ ถึงแม้ว่าจะอายุห้าสิบหรือหกสิบปีก็ตาม"

"การฝึกศิลปะการต่อสู้เป็นเรื่องดี แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องลับมือและเท้าให้หยาบมาก อาจจะทำให้ท่านสูญเสียความเป็นผู้หญิงไปบ้าง" เซี่ยงตงฉิงพูด

ฉีเติ่งเสียน หูดีมากและเมื่อเขาได้ยินความตึงเครียดของคนทั้งสามคนนี้หยินและหยางก็เกิดการสั่นที่รุนแรง หลังจากที่เขาจะลุกขึ้นในหัวใจของเขาเจ็บปวดเหมือนมือจะถูกแช่แข็งและเท้าของเขาชา