บทที่ 1790 เชลบีปรากฏตัว

แดนจิโลถึงกับสับสน เขาซึ่งเป็นนายใหญ่ของสมาคมพันธมิตรตะวันออก ถึงกลับถูกกดหัวฟาดลงบนโต๊ะ

ถ้าครั้งเดียวคงไม่เป็นไร แต่ฉีเติ่งเสียนกลับกดหัวเขาฟาดลงโต๊ะปังๆ หลายครั้งติดต่อกัน

บอดี้การ์ดไม่กล้าลงมือ ล้อมเข้ามาทันที ต่างพูดให้ฉีเติ่งเสียนปล่อยคน ลังเลไม่กล้าลงมือ เพราะกลัวว่าแดนจิโลจะถูกฆ่าตาย

“ปล่อยฉันนะ... แกนี่ช่างกล้านัก ถึงกับกล้าลงมือกับฉันได้!” แดนจิโลคำรามด้วยความโกรธ ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้น

“พูดว่าอะไรนะ? หรือจะลองถามคลาร์กดูว่าตายยังไง?” ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะ พลางกดหัวแดนจิโลไว้ไม่ยอมปล่อย

แม้ว่าแดนจิโลจะดิ้นรนสุดกำลัง แต่ก็ไม่สามารถหลุดจากมือเขาได้ เขาขบฟันแน่นแล้วพูดว่า “คุณอีวา นี่คุณจะคุยกับฉันแบบนี้งั้นเหรอ?”

อิเลียน่าจินวายักไหล่แล้วพูดว่า “ฉันก็แค่ลูกจ้างธรรมดา คุณอย่ามาพูดกับฉันเลย เขาคือบอสใหญ่ของฉัน ฉันไม่มีสิทธิ์สั่งเขาหรอก!”

แดนจิโลพูดด้วยความโกรธว่า “นี่คุณคิดจะเป็นศัตรูกับสมาคมพันธมิตรตะวันออกของฉันอย่างนั้นเหรอ?”

“เป็นศัตรูก็แล้วไง? คิดว่ากลุ่มทุนมอร์แกนคงเต็มใจร่วมงานกับผมนะ” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม

“ถ้าแกยังไม่หยุด ฉันไม่มีทางปล่อยแกไปแน่......” แดนจิโลโกรธจนแทบเสียสติ

“งั้นเหรอ? ทำไมไม่ลองไปถามตระกูลรอธไชล์ดล่ะ ว่าจะจัดการกับฉันยังไง? หรือจะลองไปดูว่าตอนนี้ตระกูลซ่างกวนในประเทศมี่สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?” ฉีเติ่งเสียนตอบอย่างสงบนิ่ง

เขาไม่เคยกลัวถูกใครข่มขู่ ยิ่งกว่านั้นเขายังเคยเดินทางไปประเทศมี่เพื่อสังหารสมาชิกสำคัญของตระกูลซ่างกวน และให้ฉีปู้อวี่ระเบิดหัวจิมมี่ รอธไชล์ด จนกลายเป็นข่าวสะเทือนขวัญในหลายกลุ่มอิทธิพล

เจอคนบ้าขนาดนี้ ใครจะไม่กลัว?

เหมือนพวกนักเลงคีย์บอร์ดในประเทศมี่ที่ชอบปากดีบนโลกออนไลน์ ถ้ากล้าจริงก็ลองมาฆ่าฉันดูสิ

แล้วก็มีคนจริงๆ ขับรถเป็นพันกิโลเมตรมายิงหัวอีกฝ่ายทิ้ง......

ฉีเติ่งเสียนก็คือเล่นแบบของจริง ใครกล้ามาพูดว่ามีปัญญาก็มาจัดการฉันสิ เขาอาจจะขึ้นเครื่องบินไปฆ่าอีกฝ่ายถึงที่จริงๆ

ดูจากสภาพที่ตระกูลซ่างกวนที่แย่ขยาดไหนก็รู้แล้ว อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครอยากไปหาเรื่องกับผู้ชายที่เหมือนผู้ก่อการร้ายในชุดคลุมแดงคนนี้ ยิ่งกว่านั้น ถ้าเขาทำอะไรผิด ยังมีสมเด็จพระสันตะปาปาคอยปกป้อง จะไปเรียกร้องความยุติธรรมจากใครได้อีก?

เมื่อแดนจิโลได้ยินคำพูดของฉีเติ่งเสียน ใจของเขาก็วูบลงครึ่งหนึ่งจริงๆ คลาร์กยังถูกฆ่าตาย แถมยังมีโศกนาฏกรรมของตระกูลซ่างกวนกับตระกูลรอธไชล์ดที่ยังคงชัดเจนในความทรงจำ ถ้าจะมีเรื่องกับชายคนนี้อย่างให้ตายตายไปข้างหนึ่ง ต่อให้หนีกลับไปประเทศมี่ ก็คงจะถูกเขาตามล่าฆ่าถึงที่......

ในตอนนั้นเอง ในวิลล่า มีชายชาวตะวันตกผมทองหน้าตาหล่อเหลาเดินออกมา เขาไว้ผมยาวระดับกลาง มีกลิ่นอายของชนชั้นสูงทวีปยุโรปยุคกลาง

“ท่านพระอัครสังฆราช น้องชายของผมไม่รู้อะไรควรไม่ควร ท่านจะไปถือสากับเขาทำไมกัน!” ชายคนนี้คือเชลบี ซึ่งมีบุคลิกแบบขุนนางยุคเก่า ดูสุขุมและเยือกเย็น

ฉีเติ่งเสียนหันไปมองเชลบีแล้ว แล้วยักไหล่ใส่ ปล่อยหัวของแดนจิโลแล้วพูดว่า “คุณเชลบีช่างรอให้สถานการณ์วิกฤติจริง ๆ ถึงจะโผล่มาได้ น้องชายคุณโดนซ้อมขนาดนี้แล้ว ถึงยอมออกมาเหรอ?”

เชลบียิ้มเล็กน้อยก่อนตอบว่า “ท่านล้อเล่นแล้ว ผมเพิ่งเสร็จจากการประชุมวิดีโอกับผู้ใหญ่ของสมาคมพันธมิตรตะวันออกที่สำนักงานใหญ่เอง”

แต่ทั้งฉีเติ่งเสียนและอิเลียน่าจินวาต่างก็ไม่เชื่อคำโกหกนี้ ถ้าสถานการณ์ไม่ถึงขั้นควบคุมไม่ได้ และฉีเติ่งเสียนได้เปิดเผยตัวตนล่ะก็ เชลบีก็คงไม่ออกมาแน่ๆ

สมาคมพันธมิตรตะวันออกไม่ใช่กลุ่มที่คนดีอะไรนัก พวกเขาย่อมพยายามหาทางกินส่วนแบ่งในหนานหยางให้มากขึ้น