บทที่ 1848 ควบคุมสถานการณ์

เมื่อจ้าวเซ่อได้ยินคำพูดของสวีเอ้าเสวี่ย ก็แสดงท่าทางไม่พอใจและเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส

"จริงเหรอ? ฉันก็หวังว่าคุณจะมีความกล้าหาญที่จะกล้าเผชิญหน้ากับกองทัพของจอมพลเร็กให้ได้"จ้าวเซ่อกล่าวอย่างใจเย็น

"ข้างนอกมีคนประมาณ 300 คนและทุกคนติดอาวุธครบครัน พร้อมกับอาวุธที่มีพลังทำลายล้างสูงอย่าง RPG"

"แค่มีสัญญาณจากข้างใน คนข้างนอกก็จะบุกเข้าไปทันที"

รอยยิ้มบนใบหน้าของจ้าวเซ่อยิ่งแสดงถึงการดูถูกมากขึ้น เขาส่ายหัวเล็กน้อยและพูดต่อว่า "ตระกูลจ้าวของเราก็เคยพบเจอกับคนที่ไม่เชื่อฟังแบบคุณมาแล้ว ดังนั้นการจัดการเรื่องนี้เรามีประสบการณ์มากมาย"

สวีเอ้าเสวี่ยพูดว่า "จริงเหรอ? งั้นฉีปู้อวี่ที่ดื้อดึงที่สุด ทำไมเขาถึงได้ฆ่าคนในเมืองหลวงจนพรุน และตอนนี้ทำให้ตระกูลจ้าวของคุณต้องพ่ายแพ้เรื่อยๆ จนหัวหมุนไปหมด?"

เมื่อพูดถึงชื่อนั้น ใบหน้าของจ้าวเซ่อจริงจังและดูหม่นลงทันที

จากนั้น สวีเอ้าเสวี่ยก็ยื่นมือไปชี้ที่คนที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วพูดอย่างเย็นชา "คุณลองดูสิว่าไอ้คนนี้เป็นใคร"

จ้าวเซ่อหันไปมองและเห็นฉีเติ่งเสียน ขณะนี้กำลังบีบกระดูกใบหน้าของตัวเอง ท้องที่เคยใหญ่ของเขาก็ค่อยๆ ยุบลงเหมือนลูกโป่งที่สูญเสียลม

เขาแปลงจากชายอ้วนกลายเป็นรูปร่างที่ดูผอมเพรียว และยังเผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาเกินกว่าจะเทียบกับหมาป่าโลภ

เมื่อจ้าวเซ่อเห็นฉีเติ่งเสียน เขาก็ชะงักไปชั่วขณะ หัวของเขาคิดไม่ทันจนแทบไม่อยากเชื่อว่าไอ้คนนี้จะมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร

"เป็นไปได้ยังไง? คุณไม่ใช่อยู่ที่เผิงไหลเหรอ?!" จ้าวเซ่อถามด้วยความตกใจ

"ฉันไม่เคยเจอคุณมาก่อน แต่ดูเหมือนว่าคุณจะรู้จักฉัน แต่ไม่เป็นไรหรอก ถ้าคุณเป็นคนที่ตระกูลจ้าวส่งมา ฉันก็จะเด็ดหัวคุณเสียเลย!" ฉีเติ่งเสียนกล่าว

เมื่อจ้าวเซ่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเขาก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ แต่เขาก็พยายามทำให้ตัวเองสงบลงและพูดอย่างช้าๆ "จริงเหรอ? ถ้าคุณคนเดียวสามารถต่อสู้กับกองทัพได้ ฉันก็จะยอมรับชะตากรรม"

เร็กไม่สามารถทนที่จะถามได้ "คนนี้เป็นใคร? ดูเหมือนจะมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา?"

"คุณจ้าวไม่ต้องกลัว ข้างนอกคือคนของฉันทั้งหมด พวกมือขวาของฉันทั้งสี่คนก็ล้วนเป็นเป็นคนที่ผ่านการรบมาหลายครั้งแล้ว"

"เขาคนเดียวทำอะไรได้ไม่มากมายหรอก แค่ฉันสั่งคำเดียว คนข้างนอกก็จะพุ่งเข้ามาทันที"

แต่สวีเอ้าเสวี่ยกลับพูดว่า "เร็ก คนพวกนี้สมกับที่เป็นคนทรยศ คบคนสองหน้า! แต่วันนี้คือวันตายของนาย กองทัพใต้บัญชาของนายก็ควรเปลี่ยนเจ้านายได้แล้ว"

เมื่อจ้าวเซ่อเห็นฉีเติ่งเสียนกำลังจะลุกขึ้น เขาจึงพูดว่า "นายอย่าขยับดีกว่า ถ้านายขยับเมื่อไหร่ ฉันจะส่งสัญญาณทันที คนข้างนอกจะบุกเข้ามาทันที แล้วพวกนายทุกคนต้องตายแน่"

แต่พอเขาพูดจบ ฉีเติ่งเสียนก็พูดว่า "ลองหันไปดูข้างหลังคุณสิ!"

จ้าวเซ่อหัวเราะเยาะและพูดว่า "คำหลอกลวงของเด็กสามขวบแบบนี้คิดว่าจะหลอกฉันได้เหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "ฉันพูดจริงๆ นะ คุณหันกลับไปดูหน่อยเถอะ ไม่งั้นพอตายไปจะขึ้นไปพบยมทูตแล้วบอกว่าเป็นฉันที่ฆ่าคุณ มันจะไม่ตรงกับข้อมูลนะ! ฉันกับพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ร่วมงานกับสวรรค์ ไม่แน่ว่ายมทูตในนรกจะช่วยฉันด้วยซะอีก"

จ้าวเซ่อรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่หลังคอ และหันไปมองแค่ครู่เดียว จากนั้นเขาก็เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มเผยฟันขาวใหญ่

" ฉีปู้อวี่ เหรอ?!"