บทที่ 1902 พระอัครสังฆราชฉีผู้เพียบพร้อม

ความแข็งแกร่งของผู้นำทางศาสนาอาบาท่านนี้มีเหนือกว่าความแข็งแกร่งของร็อบเบนและราฟาเอล รวมถึงคนอื่นๆที่แข็งแกร่งอย่างมาก

ราฟาเอลตะโกนบอกอัศวินที่นอนล้มอยู่บนพื้นว่า “ ได้โปรดไปเรียกพระอัครสังฆราชมาเร็ว！”

ร็อบเบ็นและอัศวินอีกหลายคนร่วมมือกัน แต่ทั้งหมดไม่สามารถเอาชนะท่านผู้นำทางศาสนาได้ พวกเขายังไม่สามารถโจมตีท่านผู้นำทางศาสนาได้เลย

แล้วค่อยๆ การประสานงานร่วมกันระหว่างหลายๆคน ซึ่งมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น และถูกท่านผู้นำทางศาสนาจับช่องโหว่ได้ แล้วตามด้วยการโจมตีจนอัศวินสองคนถูกยิงกระเด็นล่วงไป

สองนาทีต่อมาร็อบเบนเป็นคนเดียวที่ยังยืนไหวอยู่ เขาต่อยอย่างแรงและตรงไปหาผู้นำทางศาสนาหวังจะล้มอีกฝ่ายลง

ไม่เพียงแต่ความจริงกลับโหดร้าย ร็อบเบนโดนกระบวนท่าหมัดระเบิดทุบเข้าที่หน้าอก เกราะโลหะที่หน้าอกแตกออก เขากระอักพ่นเลือดจากปากและล้มลงไปนอนหงาย

“ ฮ่าฮ่าฮ่า ท่านผู้นำช่างไร้เทียมทาน ไม่มีใครสามารถสู้ได้！ แม้แต่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่สามารถต้านทานท่านได้”

“ใครคือจุดสูงสุดของศิลปะการต่อสู้ เมื่อผมพบกับท่านผู้นำทางศาสนาทุกอย่างก็จะสูญเปล่า！”

“ ท่านผู้นำช่างไร้เทียมทาน ！！！”

เมื่อเป่ยบูฉีเห็นพระเจ้ากลุ่มอัศวินศักดิ์สิทธิ์ถูกท่านผู้นำทางศาสนาฉีกออกเป็นชิ้นๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะระงับความตื่นเต้นได้ และเริ่มตะโกนออกมาอย่างมีความสุขและตื่นเต้นมากมาย เขามองเห็นความแข็งแกร่งที่ท่านผู้นำทางศาสนาแสดงออกมา และในใจเขาก็รู้สึกมั่นใจอย่างยิ่งว่าในตอนนี้ท่านผู้นำทางศาสนาสามารถคุ้มครองเขาได้อย่างแน่นอน ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากพอแล้ว

ขอเพียงแค่เขายังคงภักดีต่อศาสนาอาบา อย่างนั้นท่านผู้นำทางศาสนาก็ยังคงปกป้องเขา เขาจะไม่ต้องกังวลว่าจะถูกอัศวินศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ไล่ล่า ท่านผู้นำทางศาสนาจะลงมือช่วยเองตามธรรมชาติ

ทันใดนั้นก็มีอัศวินคนหนึ่งตะโกนว่า “ ท่านพรพอัครสังฆราชมาแล้ว！”

ฉีเติ่งเสียนมาตามที่คาดไว้สวมชุดสีแดงศักดิ์สิทธิ์และถือคทาไม้เท้าที่ใช้ประกอบพิธีทางศาสนา แล้วก้าวขึ้นเรือทีละขั้นตอน

เขามีสีหน้าเคร่งขรึม พลันพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ ผมจะเป็นผู้เลี้ยงแกะเพื่อพระองค์ พระผู้เป็นเจ้าของข้า เพื่อพระองค์ เราจะรับมอบอำนาจจากพระหัตถ์ของพระองค์ เท้าของเราจะเร่งรีบปฏิบัติตามพระประสงค์ และจะใช้จิตวิญญาณของพวกเขาเพื่อให้สายน้ำที่ไหลสู่พระองค์คงอยู่ตลอดไป”

ร็อบเบนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันทีและพูดว่า“พระอัครสังฆราช คนผู้นี้ช่างแข็งแกร่งมาก อย่าประมาทเด็ดขาด！ ท่านได้รับบาดเจ็บอยู่แล้ว อย่าฝืนต่อสู้เลย！”

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า“ถ้าหากข้าต้องตายเพื่อแสงสว่างของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ ข้าก็ไม่มีอะไรที่ต้องเสียใจ！ ข้าเป็นท่านผู้นำแห่งศาสนาศักดิ์สิทธิ์ทางใต้ ข้ามาแล้ว ข้าจะต้องพิชิตให้ได้！”

เขามีสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม ทำให้เหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ทุกคนที่มองต่างก็รู้สึกฮึกเหิมในใจ จนแต่ละคนแทบอยากจะตะโกนออกมาด้วยความปลาบปลื้มใจ

บุคลิกนี้ช่างมีเสน่ห์ทรงพลังมากจริงๆ

ชื่อเสียงของฉีเติ่งเสียนภายใต้ศาสนาศักดิ์สิทธิ์นั้นย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว มีหลายคนเชื่อว่าเขาเป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาในอนาคต และในขณะนี้เมื่อได้ยินถ้อยคำเช่นนี้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา！

“ดี ดี ดี ฉีเติ่งเสียน ไอ้สารเลว แกช่างมาได้ถูกเวลาจริงๆ แกขัดขวางทำให้แผนของข้าพังซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้แหละข้าจะให้ท่านผู้นำทางศาสนาเป็นคนส่งแกไปลงนรก ！” เป่ยบูฉีอมยิ้มแล้วแฝงไปด้วยความหี้ยมโหดคิดถึงช่วงเวลาโอกาสที่จะฆ่าฉีเติ่งเสียน

ก่อนหน้านี้ฉีเติ่งเสียนนั้นแข็งแกร่งมากจนยากต่อการงหาใครมาเปรียบก็ไม่ได้ แม้แต่คลาร์กก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่ถึงอย่างไรเขาก็ได้รับบาดเจ็บในการแข่งขันศิลปะศาสตร์แห่งชาติหนานหยางครั้งนี้กลับถูกจ้าวซวนหมิงเล่นงานอย่างหนัก นี่จึงเป็นโอกาสดีที่จะสังหารเขา！

แม้กระทั่งเป่ยบูฉีที่รู้สึกว่าปลอดภัยแล้ว และผู้นำทางศาสนาที่ไร้เทียมทานจะสามารถฆ่าฉีเติ่งเสียนได้อย่างแน่นอน！

ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า“เป่ยบูฉี ครั้งที่แล้วแกสมคบคิดกับพวกนอกรีตและหนีรอดไปได้ แต่ครั้งนี้แกยังกล้าสมคบคิดกับพวกนอกรีตอีก ข้าคิดว่าถ้าไม่ได้จับเจ้าไปเผาทั้งเป็นจนตายบนไม้กางเขน เจ้าคงไม่ยอมสินะ！”

เป่ยบูฉีโกรธมากจนใบหน้ามีสีแดง เขากัดฟันกรอดและพูดว่า “เจ้าก็รู้ดีที่สุดว่าครั้งที่แล้วข้าสมคบคิดกับพวกนอกรีตหรือไม่！ใจของแกรู้ชัดเจนดีที่สุด วันนี้คือวันที่เจ้าต้องตาย！”

เขาหันหน้าไปแล้วคำนับท่านผู้นำทางศาสนาและพูดด้วยน้ำเสียงที่น่าเคารพว่า“ท่านผู้นำครับ ช่วยผมจัดการเจ้าคนนี้ให้ผมทีครับ！”

ท่านผู้นำทางศาสนาพยักหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทางที่เยือกเย็นอย่างไม่สามารถอธิบายได้ จากนั้นยื่นมือชี้ไปที่ฉีเติ่งเสียน