บทที่ 1964 ลี่รุ่ยหง

แม้ว่าฉีเติ่งเสียนเรียกซ่งเจียอวี่ว่ายัยเต่า แต่เธอเป็นคนของตระกูลซ่งอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!

ซ่งเหวินและซ่งอู่เป็นสองพี่น้องที่วางแผนได้ขมขื่นมาก ครอบครัวนี้มีความกล้าหาญและความมุ่งมั่นเพียงพอ เป็นผ้าขี้ริ้วห่อทองจริงๆเลย ตระกูลซ่งไม่มีทางให้เธอมาท่วงหนี้ที่จังหวัดซีเทียน!

การส่งผู้หญิงมาที่นี่เป็นการตัดสินใจโดยเจตนา เพราะในสังคมนี้ผู้หญิงอ่อนแอ แน่นอนว่าเราต้องกําจัดคนโง่เหล่านั้นที่คิดจะกัดคนตลอดเวลาและใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของพวกเขา เพื่อสาดน้ําสกปรกใส่ผู้คน

ความอ่อนแอของซ่งเจียอวี่ มีประโยชน์ในซีเทียน

ฉีเติ่งเสียนโทรหาบอสใหญ่เมืองหลวงแล้วคุยกัน บอกว่าซ่งเจียอวี่ถูกคนรังแกที่จังหวัดซีเทียน จากนั้นก็พูดถึงความกังวลของตัวเอง

เพราะตระกูลซ่งสนับสนุนจั่วเฉินจึงทำให้แยกเป็นสองฝ่าย อีกทั้งมีทั้งฐานะและแกร่งในเมืองเผิงไหล ถ้าหากซ่งเจียอวี่ถูกคนรังแก แบบนี้มันไม่ไหวหน้ากันเกินไปแล้ว อีกทั้งยังกระทบต่ออำนาจของเผิงไหล

ผู้ว่าทั้งหมดของเมืองหัวกั๋วไม่มีทางเปลี่ยนแปลงความเชื่อได้ ถ้าเรื่องแค่นี้ทำให้ตระกูลซ่งขัดแย้งกับชุมชนหรือผู้ว่า มันไม่คุ้มค่าเลย……

เมื่อบอสใหญ่ของเมืองหลวงได้ยิน รู้สึกว่าคำพูดนี้มันมีเหตุผล แล้วชื่นชมมุมมองของฉีเติ่งเสียน จะส่งฟู่เฟิงหยุนไปตรวจสอบทันที แล้วดูว่าเรื่องนี้จะจัดการยังไง

บอสใหญ่ไม่รอช้า แต่รีบส่งคนไปจัดการ

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนโทรศัพท์เสร็จ ตำรวจที่จั๋วปู้ฝานโทรไปเชิญก็มาถึงแล้ว นั้นก็คือลูกชายของผู้นำจังหวัดลี่รุ่ยหง

ลี่รุ่ยหงใช้เท้าถีบประตูออก จากนั้นก็เดินเข้ามาอย่างมีอำนาจ

หลังจากจั๋วปู้ฝานเห็นคน ก็ถอนหายใจ ในใจคิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะโหดร้ายแค่ไหนก็ไม่กล้าทำอะไรหรือฆ่าตัวเองต่อหน้าท่านชาย! การกระทำแบบนี้มันเกินไป ทำให้ตัวเองนั้นตกนรกทั้งเป็น

หลังจากที่หวงฮุ่ยฮุ่ยเห็นลี่รุ่ยหง: “นั้นคือ….ลูกชายผู้ว่าลี่ ลี่รุ่ยหง จั๋วปู้ฝานเชิญเขามา

เธอตัวสั้นขึ้น รู้สึกน่ากลัว แม้ว่าความสามารถของฉีเติ่งเสียนที่แสดงออกมานั้นแกร่งมาก แต่หลังจากที่ลี่รุ่ยหงมาถึง เธอก็ไม่รู้สึกว่าจะมีโอกาสในการพลิกสถานการณ์แล้ว

ลี่รุ่ยหงใส่ชุดสบายๆ แต่กลิ่นไอบนร่างกายนั้นมันตรงข้ามกับเสื้อผ้าที่ใส่ ทุกการกระทำของเขาเหมือนกับเทพ และมีกลิ่นไออำนาจแบบพ่อลี่เฟิงหานของเขา!

แต่กลิ่นไอแบบนี้ ลี่รุ่ยหงฝึกมาจากลี่เฟิงหาน อีกทั้งยังฝึกมาได้เหมือนมาก บวกกับฐานะของเขาทำให้ทุกคนนั้นตะลึง!

ซ่งเจียอวี่ไม่คิดเลยว่าคนที่จั๋วปู้ฝานเรียกมาจะไม่ใช่ซุนซิงเฉินหรือซุนเซียนคุน แต่เป็นคุณชายอย่างลี่รุ่ยหง!

“หื้ม เจ้าจั๋ว เป็นอะไร? ทำไมถึงรันทดขนาดนี้ นี่เป็นเรื่องที่เห็นได้ยาก!”ลี่รุ่ยหงพูดด้วยรอยยิ้ม ถามขึ้นอย่างสบายใจ

ในสายตาของเขาเหมือนกับไม่มีเรื่องใหญ่อะไร แม้ว่าทั่วห้องจะเต็มไปด้วยเลือด บนพื้นมีอวี่เฟิงนอนอยู่เหมือนคนตาย

จั๋วปู้ฝานหัวเราะแล้วพูดขึ้น: “คุณชายลี่ วันนี้ฉันเจ้าจั๋วขาดทุนสุดๆ! ทำงานไม่สำเร็จไม่ว่า อีกทั้งยังอ้วกเงินหนึ่งพันล้านของตระกูลซ่งออกมา และยังถูกบีบบังคับให้ควักเงินสี่ร้อยล้านออกมาซื้อชีวิต“

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ลี่รุ่ยหงก็ตะลึง แน่นอนว่าพวกเขารู้จักจั๋วปู้ฝานดี รู้ว่าเขาเป็นคนที่เก่งขนาดไหน

แต่วันนี้ จั๋วปู้ฝานเสียเปรียบขนาดนี้? อ้วกเงินของตระกูลซ่งออกมาทั้งที่อยู่ในพื้นที่ของตัวเอง ทั้งยังถูกบีบบังคับให้ควักเงินลี่ร้อยล้านซื้อชีวิต?

ฉีเติ่งเสียนพูดขึ้น: ” คุณพูดให้ดีๆ! ซื้อชีวิตมันผิดกฎหมาย ที่คุณซื้อคือเวลา อย่าพูดไปเรื่อย คนอย่างฉันมีเหตุมีผล!“

ลี่รุ่ยหงมองไปบนพื้น จากนั้นพูดขึ้น: ”เจ้าจั๋วคุณแก่แล้วจริงๆใช่ไหม ทำไมถึงให้คนหนุ่มขี่บนคอและเยี่ยวบนหัว?“

จั๋วปู้ฝานได้ยินแล้วรู้สึกทำตัวไม่ถูก พูดอย่างขมขื่น: “ นี่เป็นความผิดพลาดของม้าเฒ่า ประมาทเกินไป”