บทที่ 1970 ใครกล้าตัดหน้า

การบุกเข้ามาอย่างกะทันหันของซุนซิงเฉินทำให้สีหน้าของลู่กั๋วเซวียนซีดเผือดทันตา

ไจ้เย่กรุ๊ปต้องติดหล่มอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะถูกตระกูลซุนกดหัว ตระกูลนี้ทรงอิทธิพลเหนือใครในจังหวัดซีเทียน ถึงขั้นมือเดียวปิดฟ้า ใครขัดใจย่อมไม่มีวันอยู่อย่างสงบ!

เหตุที่ตระกูลซุนเล่นงานไจ้เย่กรุ๊ปก็เพราะเล็งเห็นศักยภาพอันล้นเหลือของบริษัท อยากฮุบหุ้นเข้ากระเป๋าให้หมด

แต่ลู่กั๋วเซวียนคือชายชาติทหารเลือดเหล็ก กัดฟันไม่ยอมเสียผลประโยชน์แม้แต่แดงเดียว จนถึงนาทีสุดท้ายต้องจำใจเรียกหยางกวนกวนมาช่วยเทกโอเวอร์

ฉีเติ่งเสียนอดคิดไม่ได้ว่า คนแซ่ซุนเหมือนกัน แต่ซุนเจี้ยนเฉินแห่งเผิงไหลยังดูเข้าท่ากว่าซุนซิงเฉินผู้เอาแต่ใจคนนี้นัก

“คุณชายสามแห่งตระกูลซุน กลุ่มบริษัทไจ้เย่กรุ๊ปเป็นของผม จะขายให้ใครก็เรื่องของผม!” ลู่กั๋วเซวียนพูดเสียงเข้ม สีหน้าไม่สู้ดี

“คุณบุกมาขัดจังหวะแบบนี้ รบกวนการพูดคุยของเรา มันไร้มารยาทมาก”

“ตอนนี้ เชิญคุณออกไป!”

ซุนซิงเฉินทำหูทวนลม กวาดตามองห้อง พอเห็นฉีเติ่งเสียนก็แค่นหัวเราะ “ไอ้หนู วันก่อนแกทำฉันขายหน้าในงานเลี้ยง วันนี้ยังจะมาป่วนไจ้เย่กรุ๊ปอีก ดูเหมือนว่า อยากจะหาเรื่องตระกูลซุนจริงๆ ?”

หลังจากที่เห็นฉีเติ่งเสียน ซุนซิงเฉินสงสัยว่า บางทีกู่ฉงเฟิงคือคนส่งเขามา ไม่งั้นคงไม่บังเอิญโคจรมาเจอกันตรงนี้

คนที่เข้ามากับซุนซิงเฉิน ยังมีสมุนสำนักหลงเหมิน สาขาซีเทียน แค่ดูก็รู้ล้วนเป็นนักสู้ฝีมือไม่ธรรมดา

ซุนซิงเฉินเดินตรงไปที่โต๊ะ ดูสัญญาบนโต๊ะพลิกเล่น พลางเยาะเย้ย “ลู่กั๋วเซวียนเอ๋ย นายบอกนายไม่ใช่คนหน้าด้าน พี่รองฉันให้สามร้อยล้านซื้อหุ้นก้อนโต นายกลับตีราคาแค่สองร้อยล้านจะขายให้คนอื่น?”

ลู่กั๋วเซวียนหน้าเข้ม “ฉันจะขายให้ใครมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับคุณ?!”

ซุนซิงเฉินยิ้มหยัน “ในจังหวัดซีเทียน สิ่งที่ตระกูลซุนฉันอยากได้ ไม่มีวันปล่อยให้ใครคว้าไป!”

เขายกสัญญาขึ้นมา เขย่าเล่นในมือ ใบหน้าเย็นชา

“รีบไสหัวไป ก่อนฉันโมโห ไม่งั้นฉันหักขาแก!” หยางกวนกวนพูดเรียบๆ โดยไม่แม้แต่เงยตา

ซุนซิงเฉินชะงัก แล้วหัวเราะลั่น ชี้นิ้วไปที่หยางกวนกวน “ได้ยินไหม ยัยนี่ขู่จะหักขาฉัน!”

สมุนของซุนซิงเฉินหัวเราะลั่น แต่ละคนโอหัง ไม่เห็นหัวพวกหยางกวนกวน ฉีเติ่งเสียนเลย

“เอาล่ะ ฉันจะพูดสองประโยค” ซุนซิงเฉินกระแอม เก็บรอยยิ้ม แล้วเอ่ย

เขาหันไปหาฉีเติ่งเสียน พูดขึ้นว่า “ถ้านายอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เลิกฟังคำเพ้อเจ้อของกู่ฉงเฟิงซะ อย่าแส่หาเรื่อง!”

“ไจ้เย่กรุ๊ปน่ะ เป็นบริษัทที่ตระกูลซุนเราจ้องมานานแล้ว หากใครกล้าตัดหน้า เราก็กล้าหักมือมัน!”

“ฉันไม่รู้หรอกว่าแกไปหายัยอกใหญ่ที่ดูดุดันนี่มาจากไหน แต่ทว่า ฉันไม่สนหรอกนะว่าคู่ต่อสู้เป็นใคร”

“ถ้าวันนี้คนของพวกแกกล้าเซ็นชื่อในสัญญา ฉันก็กล้าตัดหัวพวกแก เอาไปโยนให้แร้งกินบนยอดเขา!”

พูดจบ เขาก็ฟาดสัญญาใส่โต๊ะอย่างแรง!