ตอนที่ 1970
บทที่ 1974 คุณนายซ่างกวน
October 21, 2026
“ทำไมเป็นแก?!”
ประโยคนี้ของลี่รุ่ยหงทำให้คนที่อยู่ในที่นั่นเงียบกริบ
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครคิดได้ว่าลี่รุ่ยหงจะรู้จักฉีเติ่งเสียน แถมสีหน้าของเขาดูเหมือนจะกลัวและหวาดระแวงมาก
คิ้วของซุนเชียนคุนขยับเล็กน้อย เขาจับได้หลายสิ่งหลายอย่างจากสีหน้าและน้ำเสียงของลี่รุ่ยหง… เขาคิดไม่ออกว่าคนแบบไหนกันที่จะทำให้คุณชายใหญ่อย่างลี่รุ่ยหงหวาดระแวงขนาดนี้!
ต้องรู้ว่าพ่อของลี่รุ่ยหงเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดซีเทียน อำนาจหนักหน่วงที่ไม่มีใครเทียบได้
ฉีเติ่งเสียนยิ้ม: “ภูมิหลังของลี่รุ่ยหงก็ไม่ธรรมดาเลยนะ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ปล่อยออกมาเร็วจังเลย!”
สีหน้าของลี่รุ่ยหงมืดลง ไม่พูดถึงเรื่องนี้ก็ยังดี พอพูดถึงเขาก็โมโห
ครั้งนี้เขาล้มเหลวย่ำแย่มาก พ่อลี่เฟิงหานยังถูกลากเข้าไปเข้าใจด้วย แต่เขากลับไม่มีทางแก้แค้นได้ เพราะพระอัครสังฆราชไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายที่จะไปล่วงแล่ได้
“ฮ่าฮ่า พระอัครสังฆราช เกิดอะไรขึ้น? ทำไมต้องแขวนคนไว้?” ลี่รุ่ยหงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กดอารมณ์ลบแล้วถาม
พระอัครสังฆราช?!
หลังจากได้ยินลี่รุ่ยหงเรียกฉีเติ่งเสียนแบบนี้ เสียงในสมองของซุนเชียนคุนก็ดังปัง แล้วก็นึกถึงบางเรื่องขึ้นมา! ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้ว่าฉีเติ่งเสียนคนนี้เป็นใครกันแน่
“เขาพาคนเลวมาบุกรุกไจ้เย่กรุ๊ปอย่างผิดกฎหมาย ขัดขวางการซื้อกิจการไจ้เย่กรุ๊ปของเรา แล้วยังบอกว่าลี่รุ่ยหงท่านค้ำหลังให้เขา เขาจะเดินไปไหนในจังหวัดซีเทียนก็ได้ ผมว่าไม่ได้ เลยแขวนเขาไว้ให้ชมกัน” ฉีเติ่งเสียนตอบด้วยรอยยิ้ม
ลี่รุ่ยหงตกใจ: “อย่าฟังเขาพูดเหลวไหล ผมไม่ได้บอกว่าจะค้ำหลังให้เขา ผมแค่เห็นที่นี่วุ่นวายเลยมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นเฉยๆ”
“แต่ว่าคุณชายสามแห่งตระกูลซุนก็เป็นคนมีหน้ามีตา การแขวนคนไว้แบบนี้ไม่ค่อยดี เสียกิริยามารยาท”
ฉีเติ่งเสียนโกรธ: “ดีเลย! ยังบอกว่าไม่ได้ค้ำหลังให้เขา! เขาทำเรื่องสามานย์ขนาดนี้ แกยังไปพูดดีให้เขาอีก?!”
ความสามารถในการใส่ร้ายของพระอัครสังฆราชนั้นเป็นระดับแนวหน้าอย่างแน่นอน ขึ้นมาก็บิดเบือนความจริงก่อน บอกว่าลี่รุ่ยหงอยากค้ำหลังให้คน แบบนี้เขาก็ได้เปรียบ
ลี่รุ่ยหงก็เชื่อจริงๆ คิดว่าซุนซิงเฉินยกความสัมพันธ์กับเขาออกมาข่มขู่ไจ้เย่กรุ๊ปจริงๆ
ลี่รุ่ยหงส่ายหน้า: “ไม่มี เป็นไปไม่ได้ ผมไม่ค้ำหลังให้ใครทั้งนั้น!”
การปฏิเสธสามครั้งนี้ช่างรวดเร็วจริงๆ
“ในเมื่อความผิดอยู่ที่ซุนซิงเฉิน งั้นเรื่องนี้ผมจะไม่ยุ่งเกี่ยว พวกท่านจัดการกันเองแล้วกัน” ลี่รุ่ยหงพูดอย่างเร่งรีบ อยากจะออกจากสถานที่วุ่นวายนี้
แต่ฉีเติ่งเสียนจับไหล่เขาไว้: “ในเมื่อลี่รุ่ยหงเป็นลูกชายผู้ว่าราชการจังหวัด ก็ต้องยุติธรรมอย่างแน่นอน ต้องทำเพื่อประชาชน! ลี่รุ่ยหงอยู่ที่นี่ก่อนเถอะ รอให้เรื่องจบ เผื่อมีคนหุนหันพลันแล่นใช้ความรุนแรง ตอนนั้นจะไม่รู้จบใช่ไหม?”
ลี่รุ่ยหงด่าในใจ รู้สึกว่าไอ้เลวคนนี้ร้ายจริงๆ!
แต่ตอนนี้ถูกฉีเติ่งเสียนจับไว้ เขาก็ไม่กล้าขัดขืน ยิ้มฝืนๆ ได้เท่านั้น: “ดี งั้นผมจะอยู่ที่นี่คุมสถานการณ์ ให้แน่ใจว่าเรื่องนี้จะแก้ไขด้วยสันติวิธี”
ซุนซิงเฉินพูดอย่างอับอาย: “ลี่รุ่ยหง แม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นความผิดของผมก่อน แต่เขาก็ไม่ควรเอาปากแค่เปิดแล้วให้ผมชดใช้สามร้อยล้านใช่ไหม?!”
เห็นลี่รุ่ยหงยังหวาดระแวงฉีเติ่งเสียน ซุนซิงเฉินตอนนี้ก็รู้ว่าร้ายแรงแล้ว เข้าใจว่าฉีเติ่งเสียนไม่ใช่ลูกสมุนของกู่ฉงเฟิงจริงๆ แต่เป็นคนสำคัญมาก
ลี่รุ่ยหงแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของซุนซิงเฉิน ในใจยังคงด่าอยู่…