บทที่ 204 หย่า

"บึ๋น บึ๋น บึ๋น——"

เสียงเครื่องยนต์ของรถแอสตันมาร์ติน วัน-77คำราม ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน

"ว๊าว นี่มันรถอะไรกันน่ะ ดูยิ่งใหญ่อลังการมาก ทำไมฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ?"

"พระเจ้า นี่มันแอสตันมาร์ตินใช่ไหม? สุดยอดรถหรู!"

"นี่มันแอสตันมาร์ติน วัน-77 มีแค่77คันในโลก ในตอนนั้นวางขายในประเทศของเราในราคาที่สูงเสียดฟ้ามากกว่า 40 ล้าน เทียบเท่ากับรถบูกัตติ!"

หลังจากที่ทุกคนเห็นว่าฉีเติ่งเสียนขับรถแอสตันมาร์ตินแล้ว ต่างพากันอุทานด้วยความประหลาดใจอย่างอดไม่ได้ บางคนถึงขนาดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพรัว ๆ

เพราะยังไงสุดยอดรถหรูแบบนี้ไม่ใช่จะเห็นได้ทุกวัน มีแค่77คันในโลก！

"ไม่รู้ว่าคนขับเป็นหนุ่มหล่อหรือสาวสวย ถ้าเป็นหนุ่มหล่อละก็ อยากจะแต่งงานกับเขาจริง ๆ.............."

"หยุดเพ้อฝันได้แล้ว เขาขับรถสปอร์ต เขาจะสนใจเธอเหรอ?"

"ฮ่า ๆ ๆ ฉันเองก็อยากแต่งงานกับคนที่ขับรถแบบนี้!"

"คนที่ขับรถแบบนี้ได้ส่วนมากน่าจะเป็นคนประเภทที่สามารถหาเงินห้าล้านได้อย่างง่ายดายในไลฟ์สด!"

เน็ตไอดอลกลุ่มหนึ่งเห็นรถคันนี้ขับผ่านไป ต่างพากันอิจฉาอย่างยิ่ง

ในห้องไลฟ์สดของหยางกวนกวนมีเถ้าแก่คนหนึ่งสามารถทำเงินได้ห้าล้านในสิบนาที เรื่องนี้เป็นที่รู้กันทั่วอินเตอร์เน็ท

เฉียวชิวเมิ่งยืนอยู่หน้าประตูสำนักกิจการพลเรือน เห็นรถสปอร์ตคันนี้ขับผ่านไป เธอหันไปมองแค่ครั้งเดียวก็ไม่ได้สนใจอีก เพราะเธอรู้ว่า ฉีเติ่งเสียนไม่มีทางขับรถแบบนี้ได้

แต่ทว่า วินาทีต่อมา รถสปอร์ตหลุดลงตรงหน้าเธอ ประตูรถเปิดออก ฉีเติ่งเสียนที่สวมแว่นกันแดดก็ลงจากรถ

ฉีเติ่งเสียนในวันนี้ ดูมีชีวิตชีวา ในชุดสูทบอส ไม่ได้ผูกเนคไท ปลดกระดุมสองเม็ดด้านบน ดูสบาย ๆ แต่หรูหรา บวกกับแว่นดำที่อยู่บนหน้า ดูหล่อเหลามาก

เมื่อเฉียวชิวเมิ่งเห็นฉีเติ่งเสียนลงมาจากรถสปอร์ต สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป และตกตะลึง!

หลังจากนั้นทันที เฉียวชิวเมิ่งก็ได้สติคืนมา แล้วพูดกับฉีเติ่งเสียนเบา ๆ ว่า:"สนุกเหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนมองเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบว่า:"อะไร?"

"รู้ว่าฉันอยากจะหย่ากับนาย ก็เลยไปยืมรถสปอร์ตแบบนี้มา นายคิดว่าันสนุกนักเหรอ?"

"ฉันรู้ว่านายเป็นคนแบบไหน ต่อให้นายขับเครื่องบินมา ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความคิดที่ฉันมีต่อนายได้!"

การแต่งงานครั้งนี้ พวกเราจำเป็นต้องหย่าขาด!"

เฉียวชิวเมิ่งมองฉีเติ่งเสียน สีหน้ายังคงเหมือนเดิมไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดใด

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึง หลังจากนั้นก็ยิ้มด้วยความเซ็ง แล้วพูดว่า:"คุณคิดมากไปแล้ว วันนี้ผมก็แค่อยากขับรถคันนี้ก็เท่านั้นเอง ไม่มีเจตนาที่จะอวดคุณ"

เฉียวชิวเมิ่งพูดว่า:"ไปเถอะ เอกสารเอามาครบแล้วยัง?"

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า เมื่อความเข้าใจผิดกลายเป็นเรื่องปกติ ความหรูหราเป็นครั้งคราวจะถือว่าเป็นการโอ้อวด

ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเดินเข้าไปในสำนักกิจการพลเรือน กลุ่มคนที่มองดูอยู่ต่างพากันอิจฉาเป็นอย่างมาก

"ว๊าว พวกเขาเตรียมจะเข้าไปจดทะเบียนกันแล้ว!"

"หนุ่มหล่อคนนั้นขับรถหรูขนาดนี้ สาวสวยคนนั้นโชคดีมากที่ได้แต่งงานกับเขา"

"ไม่รู้ว่าเมื่อไรฉันจะโชคดีขนาดนี้ ได้เจอกับหนุ่มหล่อที่รวยขนาดนี้!"

เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนและเฉียวชิวเมิ่งพูดคุยกันเล็กน้อยหลังจากนั้นก็เดินเข้าสำนักกิจการพลเรือน ผู้เห็นเหตุการณ์บางคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เมื่อเฉียวชิวเมิ่งได้ฟังเสียงเหล่านี้ หัวใจของเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผันผวนเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม นี่ไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของเธอได้

ฉีเติ่งเสียนเพียงแค่ยิ้ม ๆ กับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ เขามาที่นี่เพื่อทวงอิสรภาพกลับคืนมา ไม่ใช่เพื่อเข้าสู่การถูกปิดล้อม!

"นี่เป็นเพียงความต้องการของฉัน พ่อของฉันยังคงสนับสนุนนาย แต่ฉันทนกับชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ดังนั้น นายอย่าโทษเขาเลย" เฉียวชิวเมิ่งพูดขึ้น

"คุณลุงเฉียวดีต่อผมมาก ผมรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน ไม่คิดมากแน่นอน" ฉีเติ่งเสียนตอบกลับด้วยความเรียบง่าย

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็จดทะเบียนอย่ากันเรียบร้อย

เฉียวชิวเมื่องยื่นมือให้ฉีเติ่งเสียน แล้วพูดว่า:"หวังว่าต่อไปจะเป็นเพื่อนกันได้"