ตอนที่ 228
บทที่ 228 โทรหา
October 21, 2026
ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวหลังจากได้ฟังคำพูดของซุนซิงจัง
“ผู้อำนวยการซุน เวลาเกิดเรื่องแบบนี้ คุณก็ควรถามให้ชัดเจนสิว่าทำไมเขาถึงถูกทำร้าย!” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม
“ฉันไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น ฉันมีแค่สองเงื่อนไข นายเลือกมาสักทาง!” ซุนซิงจังพูดเสียงเย็น
ซุนเสวี่ยเหวินยิ้มเยาะ “ถ้าประธานฉียอมวางศักดิ์ศรีลง ขอโทษฉัน และรับใช้ฉันในห้องผู้ป่วยนี่จนกว่าฉันจะออกจากโรงพยาบาล ฉันก็จะปล่อยเงินกู้สองร้อยล้านนั่นให้!”
ฉีเติ่งเสียนหัวเราะหลังจากได้ยินแบบนั้น “ให้ผมรับใช้คุณเหรอ ผมกลัวว่าคุณจะทนไม่ไหวแล้วตายเข้าเอาสักวันน่ะสิ”
ซุนซิงจังทำหน้าเข้มและพูดอย่างเย็นชา “ดูเหมือนว่าปรมาจารย์ฉีจะเลือกแล้วสินะ ถึงนายจะไปขอให้นายกหวงช่วยพูด แต่ฉันก็จะไม่ยอมอ่อนข้อให้เด็ดขาด นายทำร้ายคนอื่น เรื่องนี้นายผิด!”
ฉีเติ่งเสียนหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมา จากนั้นก็มองซุนซิงจังอย่างใจเย็น
“ผมเองก็มีทางเลือกสองทางให้ผู้อำนวยการซุน” ฉีเติ่งเสียนกล่าว
“หึ!” ซุนซิงจังและซุนเสวี่ยเหวินหัวเราะเยาะอย่างอดไม่ได้
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ ว่า “ทางแรก ซุนเสวี่ยเหวินต้องขอโทษเลขาของผม จ่ายค่าทำขวัญให้เธอ สุดท้ายก็อนุมัติเงินกู้และเพิ่มวงเงินให้อีกสองร้อยล้าน!”
“ทางที่สอง พวกคุณไม่ต้องทำตามที่ผมบอก แต่ผมจะโทรไปที่สำนักงานปลัดและให้เขามาตรวจสอบว่าพวกคุณปฏิบัติกับธุรกิจหลักยังไง”
“พวกคุณลองพิจารณาดูแล้วกันว่าจะเลือกแบบไหน”
หลังจากฉีเติ่งเสียนพูดจบ บริเวณนั้นก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะมีเสียงหัวเราะดังขึ้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า จะโทรไปสำนักงานปลัดเหรอ ล้อกันเล่นรึไง นายโง่รึเปล่า”
“ปลัดเป็นญาติของนายที่นายอยากจะโทรหาตอนไหนก็ได้งั้นเหรอ จะขู่ทั้งทีก็ขู่ให้มันดีๆ หน่อยสิ!”
“ฉันกลัวสุดๆ ไปเลย ทำไมไม่บอกว่าจะโทรไปสำนักงานของผู้นำประเทศเลยล่ะ”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ทุกคนก็หัวเราะพลางส่ายหน้าและมองฉีเติ่งเสียนด้วยสายตาเหมือนกำลังมองคนโง่
ซุนซิงจังรู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนกำลังพูดเพื่อดึงความสนใจของฝูงชน คอนเน็กชั่นสูงสุดที่ฉีเติ่งเสียนมีก็คงไม่พ้นหวงเหวินหลั่ง!
แม้ว่าระดับของซุนซิงจังจะไม่สูงเท่าหวงเหวินหลั่ง แต่ฉีเติ่งเสียนก็ทำร้ายคนอื่นอย่างสาหัส ถ้าเขาจะไม่ยอมรับการไกล่เกลี่ยของหวงเหวินหลั่ง หวงเหวินหลั่งก็คงตำหนิอะไรเขาไม่ได้
ฉีเติ่งเสียนเองก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดี เขาก็เลยยกเรื่องปลัดมาขู่ตนแทน
“ดูท่าแล้วนายคงไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!” ซุนซิงจังยิ้มเยาะ
“ลุง ใช้เส้นสายของลุงสั่งให้ธนาคารทุกที่ขึ้นบัญชีดำเทียนไล่แคปปิตอลให้หมด!” ซุนเสวี่ยเหวินพูดด้วยท่าทางน่ากลัว เขาอยากแก้แค้นจนแทบทนไม่ไหว
ถ้าเทียนไล่แคปปิตอลล้มละลาย ฉีเติ่งเสียนจะมีเงินทุนจากไหนมาอวดดีต่อหน้าเขาอีก? เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะเหยียบย่ำฉีเติ่งเสียนให้ตายด้วยเท้าข้างเดียว!
ซุนซิงจังพูดด้วยท่าทีสงบ “รบกวนผู้อำนวยการทุกท่านช่วยกลับไปแจ้งข่าวถึงเพื่อนที่ทำงานในธนาคารว่านับจากนี้ไปไม่ว่าใครก็ห้ามให้เทียนไล่แคปปิตอลกู้เงิน! บอกไปว่าผมเป็นคนสั่ง!”
“ไม่ต้องกังวลครับผู้อำนวยการใหญ่ซุน พวกเราจะจัดการให้!”
“เจ้าโง่คนนี้อวดดีมาก ผมเองก็ไม่ชอบเขา ไม่ต้องห่วงครับ ธนาคารของเราจะไม่ให้เขากู้แม้แต่หยวนเดียว”
“ผู้อำนวยการใหญ่ซุนไม่ต้องห่วง เราจะใช้เส้นสายที่มีทำให้บริษัทของพวกเขาล้มละลายโดยเร็วที่สุด!”
“หึ หลังจากนี้ถ้ามีคนจากเทียนไล่แคปปิตอลมาเปิดบัญชีที่ธนาคารของเรา ผมจะไม่อนุมัติให้สักคน!”
ผู้อำนวยการเหล่านี้ประจบซุนซิงจังกันคนแล้วคนเล่า เพราะอย่างไรแล้วซุงซิงจังก็เป็นผู้อำนวยการใหญ่ของธนาคารจงไห่และเส้นสายของเขาก็แข็งแกร่งไม่น้อย
เขาบอกว่าเขาสามารถทำให้ธนาคารทั่วประเทศไม่อนุมัติเงินกู้ให้ฉีเติ่งเสียนและเขาก็ทำได้จริงๆ โดยใช้แรงคนเล็กน้อย
แต่ฉีเติ่งเสียนไม่สะทกสะท้าน เขาพยักหน้าให้ซุงซิงจังและซุนเสวี่ยเหวินก่อนจะพูดว่า “ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเลือกแล้ว งั้นผมก็จะโทรเลยแล้วกัน”
“โทรสิ รีบโทรเลย ขอฉันดูหน่อยว่าปลัดจะจัดการเรื่องนี้ยังไง! ฮ่าฮ่าฮ่า...”
“รีบโทรสิ อย่ามัวลีลา!”
“ไม่ใช่ว่าแสร้งเป็นโทรไปหา แล้วก็บอกว่าปลัดของเรากำลังยุ่ง ไม่ว่างรับสาย?”