ตอนที่ 279
บทที่ 279 สุ - คา - บลัช
October 21, 2026
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น: “ไปแจ้งบ็อกดานอฟแล้วบอกว่าผมคือ....”
ก่อนที่ฉีเติ่งเสียนจะพูดจบอีวานอฟ ก็โบกมือขัดจังหวะคำพูดถัดไปของเขาทันที
“ผมไม่สนใจว่าคุณเป็นใคร ตอนนี้ท่านบ็อกดานอฟไม่ว่างและไม่อยากเจอใครทั้งนั้น!”
“คนจนไม่รู้จักเอาของกำนัลมาแต่ดันอยากเจอท่านบ็อกดานอฟงั้นเหรอ?”
“คุณคิดว่าคุณสมควรได้รับโอกาสนั้นมั้ย!”
อีวานอฟถามด้วยความเยาะเย้ย โดยไม่ให้โอกาสฉีเติ่งเสียนแนะนำตัวเอง
หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนได้ยิน ดวงตาของเขาก็หรี่ลงอย่างช่วยไม่ได้
เมื่อหยางกวนกวนได้ยิน เธอก็กังวลและพูดด้วยความโกรธ: “คุณทำไมพูดแบบนี้? ให้ระวังความคิดของคุณด้วย!”
ท้ายที่สุดเธอยังเป็นนักเรียนอันดับต้น ๆในตอนที่กำลังศึกษาอยู่ต่างประเทศ เธอไม่มีปัญหากับภาษาต่างประเทศและมีความเชี่ยวชาญถึงสี่ภาษา เธอมีพรสวรรค์ที่หาตัวจับยาก
“ใครไม่รู้จะมาพบท่านบ็อกดานอฟ แต่ไม่รู้จักเตรียมของขวัญติดมือมา?”
“คือว่า ผมนำ Patek Philippe มูลค่ากว่าแปดแสนหยวนมาด้วย คุณเลขาอีวานอฟ......”
“ผู้ชายคนนี้งี่เง่าหรือเปล่า? เขาไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาด้วย แต่อยากจะพบคุณบ็อกดานอฟเหรอ นี่มันตลกร้ายจริงๆ!”
เมื่อทุกคนเห็นฉีเติ่งเสียน, หยางกวนกวนและอีวานอฟมีความขัดแย้งกัน พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็พ่นคำที่ดูถูกเหยียดหยามออกมา
อีวานอฟกอดอกแล้วเยาะเย้ย: “มันก็ตามที่ฉันพูดนั่นแหละ ทำไม? คุณมีข้อโต้แย้งอะไรไหม?”
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสงบ: “ถ้าพูดดีๆไม่ได้ ก็กลับไปอยู่ในท้องแม่ ไปฟอร์มตัวเองขึ้นมาเสียใหม่ หากคุณมีความตั้งใจแบบนั้น ฉันจะอนุเคราะห์ส่งคุณไปเกิดใหม่เอง!”
“หึ... คุณมันบ้า แถมยังกล้ายั่วยุแม้แต่เลขาของท่านบ็อกดานอฟด้วย ไม่อยากมีชีวิตอยู่หรือไง?”
“ตอนนี้เมืองตงไห่ของเราต้องการการลงทุนจากต่างประเทศ ท่านบ็อกดานอฟเป็นแหล่งทรัพยากรที่หายาก หากเราโดนขุ่นเคืองเพราะเขา ผู้นำเมืองคงจะฉีกอกเขาออกเป็นชิ้นๆแน่!”
“ใช่แล้ว คุณบ็อกดานอฟเป็นนักธุรกิจยักษ์ใหญ่ในประเทศเสวี่ยในปัจจุบัน ใครจะกล้ามีปัญหากับเขา? พวกเขาต่างต้องขอร้องให้เขาลงทุนในประเทศมากกว่า!”
หลังจากฟังคำพูดของฉีเติ่งเสียนแล้ว ทุกคนก็ส่ายหัว รู้สึกว่าเขาเนรคุณและกล้าพูดกับอีวานอฟแบบนี้
หากบ็อกดานอฟรู้สึกขุ่นเคือง การสูญเสียจะมีมากกว่าผลกำไร!
“ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นคุณอีก และท่านบ็อกดานอฟก็ไม่อยากเจอคุณเช่นกัน!”อีวานอฟกล่าว
“ในฐานะเลขา คุณไม่สามารถเป็นตัวแทนของบ็อกดานอฟได้ ฉัผมขอแนะนำให้คุณใช้เหตุผลมากกว่านี้และรายงานเรื่องนี้ซะ” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น
อีวานอฟเหลือบมองหยางกวนกวนอย่างสนุกสนานแล้วพูดว่า “ถ้าคุณต้องการให้ผมรายงานก็เอาของขวัญนัดพบมาให้ผมด้วย”
ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนมืดลง หากไม่คิดว่าเขามาไกลจากประเทศเสวี่ยเพื่อช่วยเขา เขาคงจะตรึงอีวานอฟไว้กับพื้นแล้วทุบตีเขาก่อนแน่
“แต่ผมเป็นเลขานุการของท่านบ็อกดานอฟ! ผมมีเกียรติมากกว่าขยะเช่นคุณมากนะ”ใบหน้าของอีวานอฟ เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
หลังจากนั้นไม่นานอีวานอฟ ก็ชี้ไปที่หยางกวนกวนแล้วพูดอย่างใจเย็น: “ผู้หญิงคนนี้ คืนนี้อยู่กับผมก่อนแล้วกัน แล้วผมจะเข้าไปแจ้งเรื่องของคุณให้ท่านทราบ”
ทันใดนั้นใบหน้าของหยางกวนกวนก็เปลี่ยนเป็นสีแดง เธอรู้สึกโกรธ
“ไปกับแม่นายสิ ไอ้คนสมองพิการ!” หยางกวนกวนถ่มน้ำลายใส่
พอแล้ว หลังจากพบเขา พวกผู้ชายเหล่านี้ไม่มีความคิดใดๆ เลย กลับขอให้เธอไปด้วย น่าขยะแขยงมากจน พวกเขาไม่น่ามีชีวิตอยู่รอดได้ถึงปัจจุบัน
เมื่ออีวานอฟถูกหยางกวนกวนดูถูก ใบหน้าของเขาก็มืดลงและพูดว่า “คุณไม่รู้เหรอ?”
“ผมเป็นเลขานุการของท่านบ็อกดานอฟ คุณสามารถไปกับผมได้ มันถือเป็นพรจากพระเจ้า ที่คุณจะสบายไปแปดชาติด้วยซ้ำ!”
“มาเป็นผู้หญิงของผมเถอะ หลักจากนี้เธอก็กลับไปที่ประเทศเสวี่ยด้วยกัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น!”
“อย่าใจร้ายนักสิ!”
блядь
блядь