บทที่ 336 ไร้คุณธรรม

จางฮวนจับแก้มของตัวเองนั่งอยู่บนพื้นทราย สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“นึกไม่ถึงว่าพวกคุณจะกล้าตบฉัน?”

“พวกคุณรู้ว่าฉันเป็นคนของคุณชายหลี่ ก็ยังกล้าตบฉัน?”

“ฉันจะบอกพวกคุณ วันนี้เรื่องนี้ไม่จบแน่นอน ไม่ใช่แค่หนึ่งร้อยล้านสามารถจัดการได้!”

จางฮวนพูดตะโกนขึ้นมา ความโกรธแทบจะพ่นออกมาจากในดวงตาแล้ว

ฉีเติ่งเสียนมองเธอด้วยสายตาเย็นชา และพูด“ครั้งต่อไปก็อย่ากัดคนไปทั่ว อย่ามาใช้กลอุบาย เพื่อจะได้ไม่ถูกตีจนสุนัขรับใช้หาหัก”

หลังจากที่พูดจบ เขาก็เตรียมจะพาเฉียวชิวเมิ่งออกไป ไม่ได้สนใจสุนัขรับใช้คนนี้

ให้คนกลายเป็นสุนัข ก็เป็นอย่างมีเหตุผล ไม่ลังเลที่จะเป็น ทำให้เขารู้สึกหมดคำจะพูดจริงๆ

“สุนัขรับใช้?ต่อให้ฉันเป็นสุนัขรับใช้ นั่นก็เป็นสุนัขของคุณชายหลี่ พวกนายไม่สามารถจะล่วงเกินได้!ในเมื่อกล้าลงมือกับฉัน ก็อย่าคิดว่าจะใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย!”จางฮวนเจินพูดตะโกน

ฉีเติ่งเสียนหลุดหัวเราะ ไม่อยากสนใจ ดึงเฉียวชิวเมิ่งจะเดินออกไปแล้ว

แต่ก็เป็นเวลานี้ เงาร่างหนึ่งที่จนตรอกวิ่งออกมาจากรีสอร์ต

ด้านหลังของเงาร่างนี้ มีผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่หลายคน

“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย!”ผู้หญิงคนนี้ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย สีหน้าหวาดกลัว หลังจากมองเห็นฉีเติ่งเสียนกับเฉียวชิวเมิ่ง ก็รีบพูดตะโกนขึ้นมาและวิ่งมาทางนี้

เธอวิ่งเร็วมาก แต่ก็จนตรอกมาก ไม่ระวัง ก็ล้มลงบนพื้นทราย

หลังจากที่ล้ม หัวเข่าของเธอก็หนังถลอก แต่เธอก็ยังพยายามปืนขึ้นมา ในใจหวาดกลัวมาก อยากจะหนีออกไปจากที่นี่

เฉียวชิวเมิ่งมองเห็นก็ชะงักไป ถามฉีเติ่งเสียน“พวกเราจะทำยังไงดี?”

ฉีเติ่งเสียนไม่พูดจา ผู้หญิงคนนั้นคลานมาถึงที่ปลายเท้าของเขาแล้ว หลบอยู่ด้านหลังของเขา

“คุณผู้ชาย ช่วยด้วย…ขอร้องคุณให้ช่วยฉันด้วย!”

“พวกเขาเป็นคนไม่ดี พวกเขา…บังคับให้พวกเราปรนนิบัติคนร่ำรวยในรีสอร์ต”

“ฮือๆ…ฉันเป็นนักศึกษาที่ไร้เดียงสา ถูกพวกเขาหลอกมาอยู่ที่นี่…”

“ขอร้องคุณแล้ว!”

“ข้างในยังมีเด็กผู้หญิงเหมือนฉันจำนวนมาก ทุกวันจะต้องได้รับการข่มเหง”

ผู้หญิงคนนี้จับชายกางเกงของฉีเติ่งเสียนร้องไห้เสียงดังขึ้นมา พลางขอร้องให้ฉีเติ่งเสียนช่วยเธอ

สีหน้าของจางฮวนก็เปลี่ยนทันที พอดีกับชายร่างสูงใหญ่สองสามคนวิ่งตามมา ก็เห็นเขาลุกขึ้นยืน พูดตะโกนเสียงดัง“พวกนายทำงานกันยังไง ทำไมถึงปล่อยให้คนวิ่งออกมาจากรีสอร์ตได้?!”

ชายร่างใหญ่สองสามคนถูกจางฮวนพูดตะโกนใส่จนหูตาแดง จนพูดไม่ออก

“ประธานจาง เดิมทีก็ล็อกประตูห้องไว้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนคนไหนไม่ได้ล็อกประตู เวลาที่ไม่ได้เตรียมป้องกัน ก็ทำให้เธอวิ่งออกมาแล้ว”คนนั้นพูดอธิบาย

“หึ ฝีมือในการทำงานของพวกนายทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!ยังไม่รีบจับคนกลับไปอีก?”จางฮวนพูดเสียงเย็นชา

ผู้หญิงปืนขึ้นมาจากบนพื้น กอดขาของฉีเติ่งเสียนไว้ ร้องตะโกนด้วยความผิดหวัง“ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันแจ้งตำรวจ!”

จางฮวนมองไปทางฉีเติ่งเสียน และพูดเสียงเย็นชา “เรื่องนี้ฉันแนะนำว่านายอย่ายุ่งเรื่องชาวบ้าน ไม่อย่างนั้น นายยังไงก็จะไม่รู้!”

เฉียวชิวเมิ่งพูดด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “เมื่อกี้นายไม่ใช่อยากจะจับฉันไปใว้ที่รีสอร์ตไหม ทำเรื่องแบบนี้เหรอ?”

จางฮวนยิ้มและพูด“แน่นอน หน้าตาของเธอสวยขนาดนี้ ถ้าหากสามารถทำงานที่รีสอร์ตของพวกเราได้ ก็จะทำให้แขกจำนวนมากรู้สึกมีความสุข”

เฉียวชิวเมิ่งพูดกับฉีเติ่งเสียน“คุณสามี อย่าปล่อยพวกเขาเด็ดขาด พวกเขาน่ารังเกียจเกินไป สิ้นมโนธรรม!